Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

Nederlandse volksverhalen

Items in de Nederlandse volksverhalen collectie

Items in de Nederlandse volksverhalen collectie

In 't begin van mijn verblijf te Broek leefde er een oude vrouw, op Zuiderwoude geboren. Die kon kollen en de toekomst voorspellen. Volgens het verhaal was zij met een helm geboren. De ouders hadden de helm niet verbrand (wat een noodzaak is), maar…

Een meisje werd niet netjes begraven: in een hemd met één mouw.
Ging men nu over het kerkhof, dan hoorde men al luider en luider: "Waar is mijn mouw, waar is mijn mouw?"
Ten slotte grijpt men één van de toeschouwers bij de arm en roept…

Een rijkaard had één been. Hij liet zich een gouden been maken en bedong dat dat mee in de kist zou gaan. Men deed dit niet.
Liep men nu over zijn graf, dan hoorde men: "Mijn been, mijn gouden been, waar is mijn been?" enzovoort.

In de Beemster stond voor vijftig jaar een boerenplaats waar het spookte. Niemand wilde er wonen tot ten slotte een paar jonggetrouwde lui er gingen wonen. 's Nachts om twaalf uur hoorden zij altijd vreemde geluiden. De voorwerpen tot versiering in…

Op een brug in Broek spookte het ook. Meermalen liep er een kol over 's nachts. Niemand durfde er meer over. Drie groote mannen hebben er den heele nacht opgestaan omdat ze er niet afkonden.

In een huis in Broek spookte het ook. Iederen nacht was het een heidensch leven. Twee groote jongens die gingen kijken, werden naar beneden gegooid.

Bij oude juffrouw Heintje Bakker in Broek spookte het ook jarenlang. 's Nachts van twaalf uur werd er geregeld een harde klap op het huis gegeven. De kleeren werden van het droogrek gehaald en netjes opgevouwen. De meid die het mij vertelde, heeft…

De bewuste Grietje Holleman kondigde altijd een dood aan. Als zij zich in een buurt veel bewoog, volgde er gauw een doode. Zij begaf zich tegen het sterven van iemand naar de plaats waar hij woonde, ofschoon ze er anders nooit kwam.

Omtrent Grietje Holleman nog het volgende. De kol zit vaak in een kaars. Voor jaren was zij ook aan het kollen en had zitplaats genomen in een kaars. Om de kol te verwonden gaf men een snee in de kaars en den volgenden dag bleek dat G. Holleman een…

In 1872 werd de inname van Den Briel vertoond. De Heer Siemons van Zaandam stelde Alva voor en werd later om zijn uiterlijk Alva met zijn dikke lip genaamd. Een poos later was het noodig dat hij met mejuffrouw van der Stadt trouwde.
Een liedje uit…

Klaas Jonker van Ransdorp kreeg jaren geleden een langdurige ziekte. De dokter van Nieuwendam praktizeerde over hem. Hij werd niet beter. Eindelijk kreeg hij 's nachts om twaalf uur telkens benauwdheden. Men meende doordat hij bekold was. Te dien…

Aaltje Jonker stond aan de deur.
Grietje Holleman kwam voorbij en zei: "Jij zult niet lang meer leven."
Twee dagen later stierf een dochter van oude Daatje.
Gelukkig, dacht Aaltje, dus heeft Griet zich vergist. Drie dagen later kreeg ze evenwel…

De familie Bierdrager sliep op een veeren bed. Iederen nacht om twaalf uur werden ze doodsbenauwd. In de veeren werden 's morgens allerlei figuren gezien als de manekam van een paard, sterren, roozen enzovoort. Allerlei voorwerpen werden er in…

Een poos later kreeg een kind van Bierdrager 's nachts stuipen, begon te schreeuwen etcetera, etcetera. Bij navraag bleek dat Pietertje Huisman haar een cent had gegeven.

Bij Jurriaan Hofman spookte het iedere avond. Iederen avond liep er met vervaarlijk geweld een of meer personen over den zolder. Het spook deed geen kwaad en de vrouw des huizes deed niets als ootmoedig gedurende deze periode het hoofd buigen. Klaas…

Bij oude juffrouw Heintje Bakker te Broek was Trijntje Tolk te naaien. Zooals ik reeds meermalen schreef, spookte het daar ook. Trijntje Tolk naaide en de juffrouw zat op de stoel te slapen.
Opeens kwam er een stem: "Ontwaak, gij die slaapt; wat…

Trijntje Kubbe kon ook kollen. Een vrouw bracht met haar zuster een tobbe naar Monnikendam. Men ging langs Trijntje.
Deze zei als terloops tot haar: "Over drie dagen zult ge sterven. Het is den laatsten keer dat je een tobbe naar Monnikendam…

Van een dame vernam ik, dat de paarden van haar vader wel eens bekold geweest waren. Hoe het gekomen was, hoe het verliep etcetera, wist zij zich niet te herinneren. Alleen wist zij nog dat de kol in een botermoud was komen aandrijven en dat zij…

Voor een vijftig jaar werd er een kind geboren dat op de buik tusschen vel en vleesch een bakerspeld had. De kop van de speld was te voelen. Dat was door kollen gekomen.
(Broek)

Heden 21 september 1899 hoorde ik, terwijl ik naar Uitdam werd geroeid, van een inwoner dier plaats de volgende geschiedenis:
In Nederland woonde vroeger een rijk heer die er een jachtje op nahield. Gedurende eenigen tijd werden van dit schip 's…

Een tweede verhaal over paarden bekollen. Bekolde paarden loopen van voor naar achter de stal door en trekken alles stuk. Om de kol te herkennen moet men met een licht onder een melkvat gaan zitten, en zoodra de kol aan het rijden is het melkvat…

Een derde verhaal luidt: Een man was 's avonds aan het pannekoeken bakken. De kokende olie stond naast hem.
Daar komt een kat binnen en zegt: "Pannekoeken bakken en meel borgen kan ik ook wel."
De man werd boos en gooide de kokende olie over de…

Vierde vertelling. Een meisje had bij haar grootmoeder te gast geweest.
Ze kwam thuis en zei tegen haar vader: "Ik kan melken."
"Melk dan buurmans koe eens," zei haar vader.
"Och nee," zei ze, "want dan gaat het beest dood."
Toen haar vader…

Vijfde verhaal. Op de Adammerbrug onder Uitdam dansten 's nachts katten poot aan poot rondedansen. Die katten waren alle oude wijven die kollen konden en na den dans op tocht gingen. Menigeen durfde die brug niet passeeren.

Mijn zegsman (een vijftigjarige) beweerde dat terwijl hij onder dienst was een soldaat de koorts kreeg.
Toen kwam er een oude gediende en zei: "Jij zult geen koorts meer hebben, maar ik zal hem aan dien luitenant geven die daar over de plaats loopt.…