Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

VOLKS068 - De vernuftige boerendochter

Een sprookje (), 1889

Hoofdtekst

De vernuftige boerendochter
Honderden en honderden jaren geleden was er eens een koning, en die had in al de steden van zijn rijk laten uitbazuinen, dat hij geene andere tot koningin zou nemen dan haar, die zich voor hem zou vertoonen niet bij dag en niet bij nacht, niet gekleed en ook niet naakt, niet te voet en niet te paerd!
Zekere boer, die zulks in de stad op de markt gehoord had, vertelde het aan zijne dochter, en voegde erbij, dat dit nu toch heel en al onmogelijk was.
"Peisde gij dat?" zei zijne dochter. "Hewel, ik zal ik het eens proberen".
En met den valavond zette zij zich op eenen ezel, en omhing zich met een net. Die was er!
Het stond den koning wel niet erg aan, met eene boerenmeid te moeten trouwen, maar hij kon zijn woord nu toch niet meer eten, en, kost wat kost, hij zou haar dan maar trouwen. Maar eene conditie ten minste wilde hij haar opleggen: dat ze nooit hare ouders meer zou weerzien.
In het begin onderwierp de koningin zich aan zijnen wil. Maar 't verlangen, om hare ouders terug te zien, werd zoo groot, dat ze, op zekeren keer, haren vader naar 't hof riep, juist als haar man op jacht was.
De vader kwam, maar dit zoo laat, dat de terugkeer van den vorst al verwacht werd.
"Wikkel u in dit net, en ga op den weg langswaar de koning komt, postvatten," zei de koningin.
Eenige oogenblikken later verscheen de koning, gevolgd door zijnen stoet. Hij kon zich niet houden van lachen, als hij dat net, met 'nen ouden rekel er in, op den weg zag staan, en hij vroeg hem, of hij zijne zinnen verloren had?
"Ik heb, waar ik naar visch," antwoordde de boer, "want ik vischte naar uwe stem."
En hij pakte zich weg.
"Verdod! Hij heeft me beet!" grijnsde de koning, en hij gaf dadelijk wat mee aan zijne vrouw, omdat zij zijn verbod in den wind had geslagen; en hij zei haar, dat ze maar op een, twee, drie, hare familie kon gaan opzoeken, en dat ze terzelfdertijd al wat van haar was en ook wat ze meegebracht had, haren ezel en haar netteken, in passant kon meenemen.
Maar vooraleer te vertrekken, vroeg de koningin aan haren gemaal, of hij haar niet bij het afscheid eenen laatsten dronk zou brengen. De koning stemde toe. Nu wist zij hem, met heur lachen en lonken, heure zeemzoete woordekens en heur zot geflodder zo fijn in de luren te leggen, dat de koning er eindelijk niet meer aan dacht, haar weg te zenden, maar altijd opnieuw de bekers liet vullen met schuimende wijn. Zoodat hij eindelijk zelf van zatheid in slaap viel.
Nu belaadde zij eenige dienaars met al wat ze bezat aan kostbaarheden en prachtjuweelen; liet haren vader roepen, en vertrok met haren man en haren schat van goud naar het ouderlijk huis.
Daar aangekomen, liet zij den koning in de schuur leggen, waar hij tot den anderen morgend zoo koninklijk snorkte, dat het een plezier was om te hooren.
"Hè! Wat is dat?" pruttelde de man, als hij 's anderendaags met eenen langen geeuw wakker werd. En hij tastte eens rond, of hij zijn zacht pluimen oorkussen en zijne satijnen sprei niet vond, maar hij voelde niets dan hoo en stroo.
En de koningin, die bij hem stond, antwoordde:
"Wel, man-lief, ge hebt me immers gisteren gezegd, dat ik alles moest meenemen, wat van mij was: en ik heb mijnen man ook meegenomen, want die is immers ook van mij?"
De koning keek zijne vrouw eenige stonden starlings en stuursch in de oogen, om te zien of ze niet lachte, en als hij zag, dat ze haar goed serieus hield, riep hij uit:
"Wel verdod! ge zijt nog zoo dom niet als uw kap wel staat, al zijt ge maar eene boerin," en hij leidde haar en heel hare familie dadelijk terug naar 't hof.
Ze hebben er nog plezierige dagen beleefd, en zijn ze niet dood, dan leven ze nog.

Onderwerp

AT 0875 - The Clever Peasant Girl    AT 0875 - The Clever Peasant Girl   

ATU 0875    ATU 0875   

Beschrijving

Een koning laat weten dat diegene koningin mag worden die bij hem komt niet bij dag of bij nacht, niet gekleed en niet naakt, niet te voet en niet te paard. Een boerendochter gaat naar de koning toe bij schemering, gezeten op een ezel en gekleed in een net. De koning trouwt met haar, maar verbiedt haar haar ouders ooit terug te zien. Ze laat echter toch haar vader komen, die zich in een net wikkelt en tegen de koning zegt dat hij naar zijn stem viste. De koning gebiedt dat ze moet vertrekken met al haar bezittingen. Dit doet ze maar ze neemt ook de koning zelf in dronken toestand mee. Hij wordt in de schuur wakker en als hij klaagt, zegt de koningin dat hij immers ook van haar is. De koning, onder de indruk van haar slimheid, neemt haar en haar familie mee terug naar het paleis.

Bron

Volkskunde. Tijdschrift voor Nederlandsche Folklore. 2 (1889) p. 105

Motief

H373 - Bride test: performance of tasks.    H373 - Bride test: performance of tasks.   

H1050 - Paradoxical tasks.    H1050 - Paradoxical tasks.   

H1053 - Task: coming neither on horse nor on foot (riding nor walking).    H1053 - Task: coming neither on horse nor on foot (riding nor walking).   

H1054 - Task: coming neither naked nor clad.    H1054 - Task: coming neither naked nor clad.   

H1057 - Task: coming neither by day nor by night.    H1057 - Task: coming neither by day nor by night.   

L162 - Lowly heroine marries prince (king).    L162 - Lowly heroine marries prince (king).   

J1545.4 - The exiled wife’s dearest possession.    J1545.4 - The exiled wife’s dearest possession.   

Commentaar

1889
The Clever Peasant Girl

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20