Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

SINVNS21 - De mol van Boakel

Een mop (boek), 1890

Hoofdtekst

De mol van Boakel
Vruuger, laang jore geleeje ha-de in Boakel mar ei goe plekske en dö wasden hof van den bestouir en in dië-n hof dor worde-n-ees ne mol gevange, marder was in heiil Boakel gee man, die van ze leve zoo-n aarig ding gezien ha en de heül mense kwame-n-der gelijk no'toe en die stonne verwondert um da ding te zien.
Den-n-börgemieester, die liet dà volk bei mekander komme zoo skielik asie kos umte vrogge of ze dä dieir kènde, mar gee man dee zène mont oope, want ze wiste-n-'t nie.
Op et les zee den auwste wethaauwer: "Ik zo' Jan van den Heeläkker ees lotte roepe, die mens is in diens geweest, die hee bei 't veifde in de Graaf gelège, en die hee nog al veul gezien oppesaart."
Zo' gezeet, zo' gedon. Jan die kwamp, mar ie wist er geene-n rot mee. Eest mende-n-ie dä d'ene-n-ezel wor, doe protte-n-ie van ne stroisvogel, mar op 't les mos ie zegge as dät-ie 't nie-en wis.
"Naauw," zee de-n-börgemieester, "wä dät is of nie, e gevaarlik dieir is 't: dä weet ik zeker en we zulle-n-um wel klor speule, dä beloof ik oe."
De jongste wethaauwer, die een karnallie van een wijf haa, die zee: "Ik zo'm lotte trauwe," mar dor zagge ze geen kans op.
"Witte wä," zee nen andere, "we zullen em lèvent verbraande."
"Neië," zee de slachter, die ook lit van d-n-rot was, "we zulle-n-der worst af make," mar dä worde-n-ook afgekeurt.
Op et les zee der ieene: "we zulle-n-um lèvent begraav' - in den hof van den bestouir op 't ègese plaats, dor ie gevange-n-is."
En zoo gebeurde-n-et.
(Noord-Brabant; in 1890 opgetekend; Handschrift Sassen)

Onderwerp

AT 1310B - Burying the Mole as Punishment    AT 1310B - Burying the Mole as Punishment   

ATU 1310B    ATU 1310B   

Beschrijving

In de hof van de pastoor wordt een mol gevangen. Niemand heeft ooit zo'n beest gezien. Er wordt iemand bij geroepen die er meer van zou weten. Maar die man denkt dat het een ezel is of misschien een struisvogel. Hij moet ten slotte toegeven dat ook hij dit dier niet kent. Er wordt een plan bedacht om van het dier af te komen. Men besluit om de mol levend te begraven op de plek waar hij gevangen is.

Bron

J.R.W. Sinninghe: Vijftig Nederlandse Sprookjes, Amsterdam 1942, p. 45

Commentaar

1890
Burying the Mole as Punishment

Naam Overig in Tekst

Boakel    Boakel   

Jan van den Heeläkker    Jan van den Heeläkker   

Naam Locatie in Tekst

Graaf    Graaf   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20