Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

SINVNS33 - Van Oud-Bovetje

Een sprookje (boek), 1893

Hoofdtekst

Van Oud-Bovetje
Der was er is 'n Oud-Bovetje. IJ aa veul kinderkies, waer die op passe mos.
IJ was erg bang voor de wolf en de kinderties wazze der oak erg voor.
Op zekere dag mos Oud-Bovetje weg om booschoppe te doen, maar ij was erg bang, dat as ie weg was, dat de wolf dan om de kinderties zou komme en die op zou ete, want ij wis dat de wolf daer erg veul van iel.
Daerom nam Oud-Bovetje 'n kerdaet besluiet en burgde z'n kinderties goed weg op plekke, waer de wolf ze iet zou kenne vinne.
Zoa zette-n-ie der ien op de taefel, ien onder de taefel, ien op de schoorstien, ien onder de schoorstien, ien in de bedstee, ien onder de bedstee, ien op de stoel, ien onder de stoel, ien in de kookebakspan, ien onder de kookebakspan, ien op de melkkan en ien onder de melkkan. Kort en goed, de kinderties wazze-n-allemael uiètstekend verstopt.
"Nou," zee Oud-Bovetje teuge de kinderties, "as de wolf soms an de deur klopt en ij roopt: kinderties, kinderties, doet ope, dan doe je dat iet, maar je roopt: ik durf iet, de wolf zel me bèi-èite. Belove juièlie me dat?"
"Jae, Oud-Bovetje," riepe-n-al de kinderties, "je ken der vast van op àn, oar!"
"Goed," zei Oud-Bovetje. "Dag, kinderties!"
"Dag, Oud-Bovetje!" riepe ze allemael en Oud-Bovetje ging booschoppe doen.
De kinderties zatte zoa stil as 'n muiès en dorse der èige-n-iet te verroere, oewel vooral de jongeman in de melkkan en de jongejuf onder de kookebakspan 't erg benaauwd krege. Ze verlangdede nou maar, dat de wolf iet komme zou, maer iet alzoa, tien minuiète naederand wier der al eklopt en 'n grovve wolvestem riep: "Kinderties, kinderties, doet o-ope!"
De kinderties wazze wit van schrik.
Die in de melkkan zat, riep te langeles: "Ik du-urf iet. De wolf zel me bèi-èite."
Toch ging de wolf nog drie keir deur met z'n aekelig geroop, en ammaar maar weer riepe de kinderties 't zelfde brom, want ze wazze der èilemael iet op esteld, dat de wolf ze bèite zou. Maar per slot duurde 't de wolf 'n bietje àl te lang. Die middag aa die 't druk, ij mos veul booschoppe doen en ij aa gien tèid meir om langer te wachte.
IJ nam 'n anloap en blaesde zoa allemèndig ard, dat de deur met 'n arde knal as 't waere van pure schrik vanzelf ope vloog. Op die menier kwam die binne en at al de kinderties op, oak die in de melkkan zat. Gien wonder, dat de wolf onmenschelik dik wier. Zoà dik, dat ie z'n overjas maar amper dicht kon krèige.
Daer kwam in-iens Oud-Bovetje thuiès. Sebiet zag ie, wat er ebeurd was en riep uièt: "Waer benne me kinderties?"
Toe die gien antwoord kreeg, zee Oud-Bovetje teuge de wolf: "Jae, jae, ik zie-t er alles al van — jij eb ze oppegete, mannetje!"
Oud-Bovetje nam toe 'n groat mes, dat toevallig op taefel lag, en snee de buk van de wolf ope. Ien voor ien uppeldede de kinderties der uiet, gezond en wel en o zoo blijj, datte ze verlost wazze. 't Was 'n feest van belang. Oud-Bovetje zoende ze allemael van blijschop. De wolf kreeg 'n naeld en 'n draed van dem, om z'n buk weer toe te naaie. En de wolf ging weg en kwam noait meir brom, en Oud-Bovetje leefde vorders erg gelukkig met z'n kinderties.
En dat is nou de waere geschiedenis van Oud-Bovetje.
(Zuid-Holland, 's-Gravenhage; verteld omstreeks 1880 door een dienstbode aan Cornelie Noordwal, die het in 1893 uit haar herinnering opschreef; Handschrift Boekenoogen; in het Schevenings dialect overgebracht door P. van der Zwan)

Onderwerp

AT 0123 - The Wolf and the Kids    AT 0123 - The Wolf and the Kids   

ATU 0123    ATU 0123   

Beschrijving

Op een dag moet een man van huis, maar is bang dat de wolf zijn kindertjes zal komen opeten. Daarom verstopt hij ze in huis en geeft hun de opdracht dat als de wolf langs komt en zal roepen om de deur te openen, zij zullen antwoorden dat ze dat niet durven omdat de wolf hen dan zal bijten. Aldus geschiedt. De kinderen weigeren de deur open te maken. De wolf wordt boos, blaast de deur open en eet alle kinderen op. Zijn buik is nu zo dik dat hij de deur niet meer door kan. Op dit moment komt de man weer thuis. Hij snijdt de buik van de wolf open, waarna alle kinderen levend en wel naar buiten springen. De wolf naait zichzelf weer dicht en verdwijnt met zijn staart tussen de poten.

Bron

J.R.W. Sinninghe: Vijftig Nederlandse Sprookjes, Amsterdam 1942, p. 59-60

Motief

K828 - Bloodthirsty animal by trickery admitted to fold: kills peaceful animal.    K828 - Bloodthirsty animal by trickery admitted to fold: kills peaceful animal.   

F931 - Extraordinary occurrence connected with sea.    F931 - Extraordinary occurrence connected with sea.   

Commentaar

[1893 opgetekend, 1880 verteld]
Bron: G.J. Boekenoogen: 'Nederlandsche sprookjes en vertelsels', in: Volkskunde 15 (1903), p.110-111.
The Wolf and the Kids

Naam Overig in Tekst

Oud-Bovetje    Oud-Bovetje   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20