Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

RKOMAOV0019

Een sage (mondeling), donderdag 03 juli 2008

Hoofdtekst

[17:25]
JG: Iets eh, u hebt 't ook gehad over de duivelssteen. [...?] Maar goed, dat is niet echt van belang, begrijp ik?
RK: De duivelssteen, zegt u, daar weet u eh eh-
JG: Is ook 'n kort verhaal.
RK: Ja.
JG: De duivelssteen dat is- zoals we weten, werden de eh- vroeger werd 't platteland was ingedeeld in marken. Nu in gemeenten, maar toen in marken. En hier in de omgeving had je dus de marke De Lutte en de marke Zuid-Berghuizen, die grensden aan elkaar, en die marken werden *gemarkeerd* met stenen. Net als bij wijksgrensstenen hebben we hier ook markestenen. De ene keer was 't 'n boom, de andere keer 'n steen. En in dit geval was 't de duivelssteen die precies aangaf de scheiding tussen de marke De Lutte en de marke Zuid-Berghuizen. Die mar- die steen ligt precies aan 'n smal paadje, 'n kerkpaadje, waarvan de bewoners vanuit 'n buurtschap via 'n smal paadje, heel veel weinig ruimte [vragen langs 'n ?] 'n 'n bospad en eh om bij de kerk te komen in dorp of in de stad, en zo ook 'n boerenvrouw die daar eh zuid- in De Lutte woonde en die ging kerken en boodschappen halen hier in Oldenzaal, in Berghuizen in deze omgeving. Die boerenvrouw die had zich 's avonds - komt bij vrouwen 's meer voor - 'n beetje 'n kletspraatje gehouden en die had zich wat verlaat, en nou wist men dat die duivelssteen daar moest je mee oppassen, want als je daar langsging zonder 'n kruis te slaan, dan gebeurde d'r wat. Daar moest je donders mee oppassen. Nou die vrouw die wist dat ook wel, maar in alle haast heeft ze dat vergeten. Enne opeens loopt 'r 'n heerschap naast haar en zegt: "Vrouwe, die last is u te zwaar. Die kunt gij niet dragen." Enne, nou die vrouw die schrikt zich natuurlijk eh dood, en die zegt: "Goh." En meer durft ze ook niet te zeggen, nee. Dat heerschap die pakt haar de tas af, maar hij gedraagt zich heel netjes, en eh ja met angst in de schoenen lopen ze verder. En dan komen ze aan 't einde komen ze dan bij 'n eh bij de postweg, de postweg van Deventer naar Hannover, die kruist dan dat paadje, en dan komt 'r in êên keer 'n grote knal en 'n zwaveldamp, zoals dat 'r dan bijhoort, bij die verhalen, en dan is dat heerschap plotseling verdwenen. Ja, men vermoedt dat 't toch iemand s geweest die toch wel de Duivel was, maar die toch correct [zich] had gedragen, en echt 'n *heer* was.
RK: Die's opgegaan in damp?
JG: Die's gewoon opgegaan in die zwaveldamp.
OS: Met haar tas?
JG: Ja.
RK: Met haar tas?
JG: Nou die tas die stond- die boodschappen stond[en er nog]- ja ja ja.
RK: Die waren uit die tas gehaald of die tas was weg? <lacht>
JG: Nee, nee, hij heeft enkel die boodschappentas *gedragen*.
RK: Oh, gedragen. Dus 't was 'n aardige man.
JG: Ja ja, was 'n heel correct iemand.
OS: Maar 't was toch even eng.
JG: 't Was toch wel even eng.
RK: Heeft u dit verhaal gehoord of ook gelezen?
JG: Overlevering.
RK: Dit heeft u wel gehoord, van vroeger.
JG: Ja, ja.
RK: Van wie hoorde u dit nou ongeveer 't eerst?
JG: Oh, dat was 'n zekere [Damink] [...?] een van die mensen die nog ook zich bezighielden met klootschieten. Oprichters van [diverse?] verenigingen, klootschietersverenigingen, enne dat waren echt reuzegezellige mensen, die onder 'n borreltje nog wel 'ns graag eh zo'n verhaaltje wilden vertellen.
RK: OK.
JG: En en dat ben ik tegengekomen, en dat heb ik weer zoveel mogelijk proberen over te dragen.
RK: Wanneer moet dat ongeveer zijn geweest?
JG: Nou 't is nog, dat die vrouw daar- 't moet ongeveer geweest zijn- we zijn daar nou weer 'n X aantal jaren verder, zo'n dertig jaar, hË, maar dan moet je toch wel denken dat, ik geloof zo'n honderd jaar terug [...?] hier nog mensen gesproken die- die ouwe mensen die hier in 't bejaardenhuis zitten, die ook uit die buurt, en die wisten precies dat je daar *niet* voorbijging bij die steen langs, en dat is dan pakweg rond 1910, 1900, iets later misschien wel, dat die daar als kind al had gehoord: "pas op, daar mag je niet langs gaan, want dat is niet pluis."
RK: Dit verhaal had u dus gehoord in de jaren...
JG: In de jaren '70, maar toen was 't ook al zeventig jaar oud.
[22:18]

Onderwerp

SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.    SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.   

Beschrijving

De duivelssteen is een steen die de grenzen aangaf tussen de marken De Lutte en Zuid-Berghuizen. Een vrouw liep eens 's avonds langs die steen met haar boodschappen, maar sloeg geen kruis terwijl ze passeerde, hoewel dit wel de gewoonte was. Opeens loopt er een man naast haar die zich heel netjes gedraagt en de boodschappen voor haar draagt, want hij zegt: "Vrouwe, deze last is u te zwaar." Wanneer ze even later de postweg oversteken klinkt er opeens een knal, en de man verdwijnt in een wolk van zwaveldamp. Het was de duivel geweest.

Bron

Letterlijk afschrift van mp3-opname.

Commentaar

03 juli 2008
Aanwezig bij interview: Ruben A. Koman [RK], Oscar Strik [OS], Johan Grunder [JG], Mevr. Grunder.
Andere Begegnungen mit dem Teufel.

Naam Overig in Tekst

Duivelssteen    Duivelssteen   

De Lutte    De Lutte   

Berghuizen    Berghuizen   

Zuid-Berghuizen    Zuid-Berghuizen   

Damink    Damink   

Naam Locatie in Tekst

Oldenzaal    Oldenzaal   

Deventer    Deventer   

Hannover    Hannover   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21