Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

goena02

Een personal narrative (mondeling), woensdag 31 januari 2018

Hoofdtekst

En ja ik had helemaal geen behoefte, nu heb ik dat wel meer om daarnaar toe te gaan, maar ook om de familie te zien. Zodat je ook meer verhalen hoort, daar is het eigenlijk meer om hé, dat je toch verlangt om ze weer terug te zien, om weer andere verhalen te horen. Diegene die hier gewoond hebben, want een broer van mijn moeder die is nu 38 jaar geleden overleden, maar die kon ook best wel leuk vertellen. Van spookverhalen en zwarte magie, de goena-goena. Dat soort dingen dat is altijd wel heel grappig. Daar herken je dan ook in dat Indische mensen een soort bijgeloof hebben. Bepaalde dingen houden wij ook hier in eer, van je mag ’s avonds niet fluiten, je mag geen geld tellen ‘s nachts. Ik geloof ook met nagels knippen, mag dat ook niet ’s nachts, want naja dat zijn allemaal dingen die je dan van kinds af aan hebt meegekregen. En als er iets is, als je iets laat vallen dat je dat over je schouder moet gooien zoals met zout of met suiker heb je dat ook. En als je soms tot nog heel laat op bent, dat je dan dingen hoort. Dat zeiden we tegen elkaar van ‘oh dit is toch een waarschuwing nu moeten we naar bed’ en allemaal dat soort dingen. En je maakt weleens wat mee. Ik geloof er zelf wel heel heilig in en anderen hebben echt zoiets van, het zal wel. Dat is dan echt iets Indisch zeggen ze dan.

"Heeft u echt specifieke ervaringen daarmee?" Ja, dat wel. En vroeger kon ik daar met mijn moeder over hebben van ‘oh mam ik heb weer wat meegemaakt’ en dan zegt zij ‘nou dan moet je er voor zorgen dat een kaarsje brandt’. Wij hadden een ding toen mijn vader overleed, dat was op een zondag en hij werd begraven op een donderdag en die twee dagen dan deden we tot zijn 1000e dag na zijn overlijden maakte ik altijd koffie. Op de donderdag en de zondag, dus na het eten als we koffie gingen drinken, maakte ik voor mijn vader speciaal een kopje koffie en dat deed ik dan in de slaapkamer. En een keer was ik het helemaal vergeten. Dus ik zei tegen mijn moeder ‘oh mam ik ben vergeten koffie te maken voor papa’. Toen zei ze: ‘ah laat maar, deze keer kun je het wel vergeten’. En op een gegeven moment, we hadden een glazen vaasje daar zaten wat theelepeltjes in. En ik hoorden die theelepels, mijn moeder hoorde het ook. Ik zei ‘ik ga koffie maken want anders vraagt hij het vannacht als ik in bed lig!’ dus ik koffie gaan maken en ja dat soort dingen. Ja zij heeft het ook gehoord, kijk als ik alleen was geweest en niemand had het gehoord kon ik het niet vertellen, maar zij hoorde dat ook en zei ‘oh hij roept je al’ dus ‘nou ik ga wel even koffie maken’. En ja als je dingen meemaakt en je bent dan met je familie of in mijn geval met mijn zusje, van ga jij maar even eerst. Het is elkaar dan toch een beetje bang maken, omdat dat altijd in die Indische cultuur meespeelt, dat bijgeloof dingen die gebeuren of dat ze dan toch ja iets meemaken. En ja ik heb ook wel dingen meegemaakt bij het zusje van mijn moeder, dat ja allerlei dingen. Kranen die voor je neus worden dichtgedraaid en een broodtrommel met zo’n deksel die dan echt wordt dichtgedrukt. Van ik bel mama, ik wil naar huis, want het is een beetje ja erg druk. Als we ergens zijn en ik voel me een beetje bedrukt, dat vind ik dat niet prettig. Ik heb ook weleens hier thuis dat er allerlei dingen gebeurden naja een nicht van mijn zwager die is medium, die heeft toen tegen mij gezegd wat het zou kunnen beteken. Wat ik dan kon doen om in ieder geval te vragen dat zij mij niet zouden pesten weetjewel. Naja dat heb ik dus ook gedaan, opgevolgd wat zei tegen mij zei. Uhm het was namelijk zo dat vooral in tijden dat ik het moeilijk had met mezelf, dan rook ik alsof iemand uit zijn oksel rook, dan dacht ik oh wat een lucht. Dan ga je eerst aan jezelf twijfelen, maar goed dan was het weer weg. En dan was het weer en dan rook ik het. Op een gegeven moment heb ik het ook aan haar voorgelegd het is iets van vroeger, alsof het type is dat mij beschermt. Maar ik vind het niet prettig. Ik vind het prima als ze mij willen beschermen, maar ze moeten zich niet laten voelen, horen, ruiken of zien haha. Dus ik heb gedaan wat ze zei, bepaalde wierook moest ik dan branden, dat heb ik dus ook gedaan en gevraagd alles goed en wel maar je hoeft me niet meer te beschermen, het gaat goed met mij. Dus nou ik ben heel benieuwd, maar inderdaad ik heb tot nu toe niks meer geroken. En dan ja soms maken wij hier dan wat mee. Het ex vriendinnetje van mijn jongste zoon die sliep hier en zij ging ’s nachts naar het toilet en zij hoorde wat. Zij riep toen mijn zoon, maar die reageerde niet die lag gewoon te slapen, maar ze dacht dat hij in de hal stond. Dus toen dacht ze oké ik ga gauw naar het toilet en ik duik snel mijn bed in. Ja dat zijn dan van die dingen en dat is af en toe wel grappig dat je dat dan met neven en nichten deelt, dan komen zij weer met verhalen die zij eventueel meemaken, dat is opzich wel heel grappig. Maarja dat zit nu eenmaal al in de cultuur en dat wat je meebrengt een overbrengt, want mijn kinderen maken het ook weleens mee. Dan zeggen ze van ‘uhm mam mag ik je even wat vragen’ dan hebben ze wat meegemaakt. Dan zeg ik van ‘oma komt even op bezoek even kijken hoe het met je gaat’. En bepaalde geuren ook, de koffiegeur er is ook een bepaalde bloemengeur. Dat zijn dan bepaalde types in ons leven. De koffie is inderdaad van mijn vader, de hele sterke bloemengeur dat was een oma van mij. En een beetje lijkengeur dat was mijn opa, die lag heel lang boven de grond voordat hij begraven kon worden, want ze moesten wachten op de jongste broer van mijn moeder zodat die kon afscheid kon nemen. Die lijkengeur is dan typisch voor hem. Dat als je dat dan rook, dat wist je dat hij in de buurt was. Naja en zoals mij jongste zusje die heeft ook het een en ander meegemaakt, dat als ze het moeilijk had dan rook zij een bepaalde bloemengeur, van oma is er. En nou dan ging zij ook een kaarsje opsteken, want dat deed je dan, om ze in elke geval gerust te stellen, van het is goed met me. Dus dat zijn dan dingen, dat blijft. Dat probeer je dan ook over te brengen en dat vind ik wel het hele grappig ervan. Dat dat er is. Wat ik wel ook grappig vind is dat sommige Nederlandse mensen ondanks dat ze zeggen ‘daar doe ik niet aan’, dat ze het ook meemaken. Dan zeggen ze van oh dat heb ik ook meegemaakt en dan vraag ik: ‘wat denk je dat dat het is?’ Er moet toch een reden zijn, ik vind dat er meer tussen hemel en aarde is. He omdat je toch dingen hebt meegemaakt, dingen bent kwijtgeraakt, ik weet het niet en het dan ergens terug vinden. Terwijl je zeker weet ik heb het daar neergelegd en dat je het toch vindt op een andere plek, dat zijn dan van die dingen. Ik vind ja, dat hoort gewoon bij de Indische cultuur. En de een heeft het sterker dan de ander en een wilt er niks mee te maken hebben. Zoals een van mijn zusjes wilt niks met dat Indische, terwijl zij wel veel meemaakt in haar huis. En haar jongste zoon die voelt soms dingen of ziet soms dingen. Toen mijn moeder in het ziekenhuis lag, hij heeft down syndroom, ging hij met zijn zwager beneden wat halen in het ziekenhuis. En ze lopen op de gang, zegt hij tegen zijn zwager ‘er lopen hier wel heel veel mensen’. En hij zegt ‘ik zie niemand..’ ‘Zie je dat dan niet, lopen allemaal mensen’. ‘oké.. We gaan nu naar oma’. Dus hij vertelde dat ‘hij ziet wel hele rare dingen hoor’. Van hem zij we het gewend dan zegt hij ‘oma is er’ of wie dan ook, hij voelt dat net zoals kleine kinderen en dieren die dat voelen. Dat er meer is of dat er iets in de buurt is, dus dat dat blijft. Ja en daar ben ik eigenlijk ook wel trots op, dat ik dat heb, dan ben je geen gewoon Indisch meisje, haha. Dus nee vroeger dacht ik wel, ben ik wel trots op mijn afkomst, ja dat kan ik nu echt met stelligheid zeggen, ja! Om te zeggen ben ik Nederlands, dat weet ik dus nog niet. In heel veel dingen ben ik gewoon Nederlands, maar ik zeg ook gewoon ik ben een Indisch meisje.

Beschrijving

Een mevrouw vertelt over haar ervaringen met goena goena. Zij vertelt over hoe zij de aanwezigheid voelt van haar overleden familieleden. Deze aanwezigheid gaat soms gepaard met bepaalde geuren.

Bron

interview

Plaats van Handelen

Nederland    Nederland