Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

goena07

Een personal narrative (mondeling), donderdag 01 februari 2018

Hoofdtekst

Dat was altijd een heel gedoe aan tafel, eten iedereen moest aan tafel zitten en dan ging iedereen weg. Terwijl bij een Nederlands gezin, aan tafel blijf je zitten. Dat vond ik eigenlijk heel bijzonder, maar ze aten eigenlijk de hele dag door, ze bleven maar eten. Dan ging ik bij mijn opa eten, die zat eigenlijk alleen aan tafel. Als kleinkind dacht ik dat is toch zielig, ging ik ook aan tafel zitten en dan zat hij me zo aan te kijken. Oma zei: ‘Kom maar’ ‘Nee ik blijf bij opa zitten’. En opa vond het allang goed en opa ging eten en ik weet nog dat ik een keer vroeg ‘opa waarom eet je zo slordig? Want traditioneel gezien bij Litinezen is dat je wat eten moet overhouden voor je voorouders, je eet niet je hele bord leeg. Maar Nederlanders eten alles schoon en op. Dat had ik thuis wel geleerd, dat je altijd iets over hield. Mijn opa was daar heel streng in, hij gooide wat rijst over het bord en dat lag dan op tafel. Mijn moeder had gezeg ‘hij is al oud, laat nou maar’ Dat was haar verklaring, maar dat vond ik geen goede verklaring, dus ik vroeg dat aan mijn opa. ‘Opa waarom eet je zo slordig?’ ‘Opa is al oud he, opa kan niet zo goed eten’. Veel later hoorde ik van mijn tantes dat dat voor de voorouders is.

Beschrijving

Een man vertelt hoe eten er aan toe ging bij zijn Indische gezin. Alleen zijn opa blijft aan tafel zitten en gooit wat rijst van zijn bord op tafel. Als kleine jongen vraagt hij zich af waarom zijn opa zo slordig eet.

Bron

interview

Plaats van Handelen

Nederland    Nederland