Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

ROODKAPJE230 - Roodkapje

Een sprookje (boek), 1920 - 1929

Hoofdtekst

Roodkapje
Heel, heel lang geleden, woonde er eens aan de rand van een groot, diep bosch, een meisje met haar moeder. Dat meisje werd door iedereen "Roodkapje" genoemd, hoe wel ze eigenlijk anders heette. Maar eens had ze van haar grootmoeder een mooi, rood manteltje gekregen met een mooi, rood kapje. En omdat ze het kapje altijd droeg, wisten de menschen op het laatst niet beter, of ze heette "Roodkapje".
Haar grootmoeder woonde ook in het bosch, maar heelemaal aan de andere kant. Om bij haar te komen moest Roodkapje het heele bosch door en dat was wel twee uur loopen. Natuurlijk was ze nog nooit alleen gegaan, maar altijd met haar moeder.
Nu gebeurde het eens, dat grootmoeder ziek werd, zoo ziek dat ze in bed moest blijven. Natuurlijk moest Moeder dikwijls naar grootmoeder toe, om eten te brengen en dan bleef Roodkapje alleen thuis. Maar eens op een dag kon moeder niet van huis weg, omdat ze te veel te doen had en ze vond dat Roodkapje nu langzamerhand groot genoeg was, om alleen naar grootmoeder te gaan en haar wat eten te brengen.
Ze deed wat eten in het mandje, dat ze altijd mee nam en een flesch lekkere wijn. Dat gaf ze aan Roodkapje en zei: "Ga jij nu naar grootmoeder en geef haar dit eten. Maar voor een ding moet ik je waarschuwen, dus luister goed. Midden in het bos woont de wolf, Wees vooral voorzichtig en stap vlug door, want de wolf eet menschen op. Beloof je me, dat je voorzichtig zult zijn?"
Roodkapje beloofde het en ging met het mandje aan haar arm op weg naar grootmoeder. Vroolijk stapte ze voort en zong de liedjes, die moeder haar geleerd had. Nu en dan bleef ze even staan kijken naar de vogeltjes, die in het bosch vlogen en naar de bloemen, die er groeiden. Aan de wolf dacht ze heelemaal niet meer.
Maar opeens hoorde ze een vriendelijke stem achter zich: "Dag meisje, waarom loop je hier zoo alleen?" En toen ze omkeek, zag ze een beest achter zich staan, dat er uitzag al een groote hond. Ze was dan ook heelemaal niet bang en groette vriendelijke terug, want ze wist niet, dat dit dier de wolf was, waar moeder haar voor gewaarschuwd had.
Ze vertelde, dat ze naar haar grootmoeder ging, die ziek was. "O," zei de wolf, "je grootmoeder ken ik wel. Ze woont in dat kleine huisje met het roode dak. Waarom neem je niet wat bloemen voor haar mee. Daar zal ze wel blij mee zijn en er groeien er hier genoeg." Roodkapje vond dat een goed idee en ging gauw aan het plukken.
Terwijl ze dat deed, liep de wolf vlug naar grootmoeder's huisje en klopte aan. Grootmoeder, die dacht, dat het Roodkapje was, deed de deur open en meteen, floep, sprong de wolf naar binnen en at grootmoeder op. Toen deed hij grootmoeder's nachtjapon en slaapmuts aan en ging in bed liggen.
Niet lang daarna klopte Roodkapje aan de deur. "Kom maar binnen," riep de wolf en Roodkapje stapte in huis. Toen ze de wolf zag, schrok ze, omdat ze grootmoeder zoo veranderd vond. "Grootmoeder, wat hebt U een groote neus", zei ze. "Daar kan ik goed mee ruiken", antwoordde de wolf. "En wat hebt U een groote ooren." "Daar kan ik goed mee hooren." En wat hebt U een grooten mond." "Daar kan ik je goed mee opeten." En meteen sprong de wolf uit bed en hapte Roodkapje op. Toen ging hij weer naar bed en sliep rustig in.
Toen nu de wolf diep in slaap was, begon hij te snurken, te snurken, dat het huis er van dreunde. Op dat oogenblik kwam de jager, die ook in het bosch woonde, langs het huisje van grootmoeder. De jager kende grootmoeder heel goed en hij dacht: "Hé, wat vreemd. Grootmoeder snurkt toch nooit als ze slaapt en bovendien, zoo'n oude vrouw kan zoo hard niet snurken. Ik zal even kijken wat daar aan de hand is."
Hij ging naar binnen en daar zag hij de wolf liggen. Hij begreep wel wat er gebeurd moest zijn. Gauw nam hij zijn mes en sneed de wolf zijn buik open en daar kwamen de grootmoeder en Roodkapje springlevend te voorschijn. Dat was me een vreugde. De jager haalde in die tijd een paar flinke steenen, deed ze in de buik van de slapende wolf en naaide het toen dicht. Toen de wolf wakker werd, had hij een vreeselijke dorst en wilde wat gaan drinken. Hij stond op en daarbij sloegen de steenen tegen elkaar aan. "Wat rommelt en stommelt daar in mijn buik? Dat zijn de grootmoeder en Roodkapje", zei de wolf. Hij ging naar het riviertje, dat bij grootmoeders huisje stroomde en boog zich voorover om te drinken. Maar de zwaarte van de steenen trok hem naar beneden en hij verdronk. Toen heerschte er vreugde in het bosch. Iedereen was blij, dat de wolf dood was en Roodkapje niet het minst.
Toen ze een beetje van de schrik bekomen was, bracht de jager haar weer veilig naar haar moedertje, die niet weinig schrok, toen ze hoorde wat er gebeurd was.

Onderwerp

ATU 0333    ATU 0333   

AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)    AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   

Beschrijving

Moeder waarschuwt Roodkapje om onderweg naar grootmoeder voorzichtig te zijn, want in het bos woont een wolf die mensen eet. In het bos komt ze een dier tegen dat op een hond lijkt, en vertelt dat ze naar grootmoeder gaat. De wolf weet waar grootmoeder woont, spoort Roodkapje aan bloemen te plukken, en gaat zelf naar grootmoeders huis. Grootmoeder denkt dat Roodkapje aanklopt, doet open en wordt opgegeten. De wolf verkleedt zich als grootmoeder en gaat in bed liggen. Als Roodkapje aanklopt doet hij de stem van grootmoeder na. Roodkapje verbaast zich over de neus, oren en mond van grootmoeder, waarop de wolf haar opeet. Hij valt in slaap, snurkt zo luid dat een jager gaat kijken, die als hij de wolf ziet, begrijpt wat er is gebeurd. Hij snijdt de buik van de wolf open, waar Roodkapje en grootmoeder uit komen. De jager vult de buik van de wolf met stenen en naait de buik dicht. Na ontwaken heeft de wolf dorst, gaat drinken uit de rivier, valt voorover door de stenen en verdrinkt.

Bron

Roodkapje. [S.l.]: [s.n.], [tussen 1920-1930]
KB: KW GW A104682
Collectie Roodkapje/Karsdorp

Motief

B211.2.4 - Speaking wolf.    B211.2.4 - Speaking wolf.   

J21.5 - ”Do not leave the highway“:    J21.5 - ”Do not leave the highway“:   

Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.    Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   

K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.    K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   

Q426 - Wolf cut open and filled with stones as punishment.    Q426 - Wolf cut open and filled with stones as punishment.   

Naam Overig in Tekst

Roodkapje    Roodkapje   

Datum Invoer

2019-07-02