Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

VODA_014_08 - It slangefel

Een sage (mondeling), juli 1976

Hoofdtekst

It slangefel

God foarme út fiouwer soarten groun in minske, blaesde de azem der yn en neamde him Adam. Hy krige in greate tún om der yn to wenjen en dieren om him selskip to hâlden. Yn 't earstoan, doe't alles noch nij wie, formakke Adam him skoan, mar njonkenlytsen gong de aerdichheit der hwat ô’ en bigoun er him to forfelen. God seach it en tocht: ‘ik moat dizze minske immen jaen dêr't er mei prate en boartsje kin!’ Hy rôp de ingel dy't it paradys ûnder syn taforsjoch hie en sei: 'Gean nei Adam as er slept, en helje sûnder dat er it fornimt in ribbe oan 'e lofterkant út syn lichem en bring dy by my. Ik wol him der in maet út meitsje, dat er him net mear hoecht to forfelen'.

De ingel die hwat him opdroegen wie en kaem mei Adam syn ribbe yn 'e hân werom. Doe't er foar de troan stie, seach er dat God yn 'e sliep fallen wie. De ingel doarst him net wekker meitsje en gong by de himelsdoar stean to wachtsjen. Krekt kaem de duvel der lâns en doe de ingel – en doe't er de ingel mei in bonke yn 'e hân stean seach frege er sa kwânskwiis hwat er dêrmei moast. De ingel fordútste him yn goed bitrouwen hwat de Heare foar Adam dwaen woe ,en sei dat er nou efkes stie to wachtsjen oant God wer wekker waerd. 'Tsjonge, jonge', sei de duvel, 'dat is ek hwat! In maet út ien fan Adam syn ribben - Mei ik dy ribbe wol ris bisjen?' De ingel joech him de ribbe, mar sadré't de duvel him yn 'e hân hie naeide hy der mei út, sa hurd as er koe. [bladzijde omslaan] De ingel sette him nei, en hoe hurd as de duvel ek hakken opnaem, hy koe de ingel net ûntkomme. Krekt doe't dy him krije soe slokte de duvel de ribbe troch, foroare himsels yn in slange en skeat in rottehoale yn. De ingel koe de slange noch krekt by it uterste puntsje fan 'e sturt krije en bigoun to lûken. De slange biet him fêst yn in beamwoartel en de ingel skuorde út lilkens, sa hurd oan 'e sturt dat it fel de slange fan 'e bealich strûpte.

Forslein kaem de ingel mei it slangefel yn 'e hân wer by de Heare. Dy slepte noch, en omdat de ingel net mear wist hwat er nou dwaen moast, bigoun er súntjes to roppen: 'Heare, Heare, jo moatte wekker wurde - ik bin hjir!' De Heare hearde him en sei noch heal yn 'e sliep: 'Stil mar, it is goed. Hwatst foar my helle hast sil foroarje yn 'e maet fan 'e minske Adam!'

Doe't God letter ûntdiek dat Eva út it slangefel skepen wie, strafte er de slange dêrfoar. Hy moat aloan wer mei muoite en pine út syn fel krûpe. De frou hat noch altiid hwat fan 'e slange oerhâlden. Se kin moai prate, goed lige, en mei in swiet glimke wit se jin alles to ûntfytmanjen. Net om 'e nocht sizze se noch altid- altyd tsjin in gemien wiif: 'Dou bist in slange!' of ek wol: 'Dou smoarch slangefel!'

Beschrijving

God schiep Adam en gaf hem een tuin. Adam verveelde zich en daarom gaf God een engel opdracht uit een rib Eva te maken. De engel stond met de rib in de hand te wachten op instructies tot God wakker werd. De duivel ging er met de rib vandoor en veranderde in een slang. De engel kon hem nog net bij het puntje van zijn staart pakken. Met het vel in de hand ging hij het uitleggen bij God, die slapend zei: ‘Doe maar’. Zo werd Eva uit een slangenvel gemaakt. Vandaar dat de vrouw veel van een slang heeft, en de slang nog steeds uit zijn vel moet kruipen.

Bron

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Motief

A1275.8 - Why Eve was not made at first along with Adam.    A1275.8 - Why Eve was not made at first along with Adam.   

A2483.1 - Why snake sheds skin.    A2483.1 - Why snake sheds skin.   

Commentaar

Ype Poortinga leest voor uit 'It fleanend skip' (p. 335-336) met minieme wijzigingen. Hij leest voor in het Kleifries.

Naam Overig in Tekst

Eva    Eva   

Adam    Adam   

God    God   

Duivel    Duivel   

Engel    Engel   

Slang    Slang   

Naam Locatie in Tekst

Paradijs    Paradijs   

Plaats van Handelen

Paradijs    Paradijs