Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

VODA_013_13

Een sage (mondeling), juni 1976

Hoofdtekst

Een boer uit Oostelbeers had een dochter, die iedere avond met de meiden meeging om de koeien te melken. Dat hoefde ze natuurlijk niet te doen, van de boer, want hij had meiden genoeg. “Maar de dochter deed het graag en een beetje toezicht kon nooit kwaad”, zo dacht de boer. Eens op een avond besloot ze eens om op haar eentje naar de koeien te gaan zien. Toen zij zo op de weide stond, tussen enkele koeien in, zag ze plotseling aan de rand van het bos dat na de weide lag, een witte gedaante verschijnen. De boerendochter schrok natuurlijk heel erg en snelde naar huis zonder zich nog om de koeien te bekommeren. Hijgend van het snelle lopen kwam ze thuis aan. Haar ouders en ook de andere huisgenoten zagen haar verschrikt gelaat en vroegen wat eraan scheelde. De eerste minuten kon het meisje geen woord zeggen. Maar toen vertelde ze, nog geheel overstuur, wat ze gezien had. De huisgenoten geloofden niet veel van het verhaal. Maar toen zij voet bij stuk hield, besloten ze, na nog wat napraten, dat het meisje de volgende avond weer naar de weide zou gaan, maar nu in gezelschap van een knecht. En zo gebeurde. De volgende avond ging de knecht met de boerendochter mee naar de weide, en na een poosje daar te hebben gestaan, verscheen er plotseling aan de rand van het bos een witte gedaante, dezelfde die ook de vorige avond verschenen was. Wederom overviel het meisje een panische angst. Ook de knecht voelde zich lang niet op zijn gemak, maar om het meisje niet verder overstuur te maken, pakte hij al zijn moed tesamen en begon de koeien te melken. En ziet, de witte gedaante kwam niet dichterbij. Toen het meisje en de knecht ’s avonds thuiskwamen, vertelde ook de knecht hetzelfde als wat het meisje de vorige avond gezien had. Weer werd het voorval uitgebreid besproken onder de huisgenoten, tot de moeder van het meisje zei: “Ik zal er eens met de pastoor over hebben”. De volgenden dag toog de boerin naar de pastoor en vertelde hem de gehele geschiedenis. Meneer pastoor dacht lange tijd ernstig na en zei dan: “Het spijt me wel, maar volgens mij is het allemaal onzin en verbeelding. Ga zelf eens met uw dochter mee”. Want meneer pastoor was een zeer geleerd man, die zomaar niet in heksen of spoken geloofden. De boerin besloot dus om zelf eens met haar dochter mee te gaan. De volgende dag, [schraapt keel] reeds, ging zij met haar dochter naar de weide. En toen ze daar eventjes hadden gestaan, zagen ze plotseling aan de rand van het bos weer de witte gedaante rondzweven. Onmiddellijk draaiden beiden zich om en maakten dat ze wegkwamen. En de volgende morgen ging de boerin weer naar de pastoor en vertelde hem wat ze gezien had. De pastoor begon nu toch wel te twijfelen. En na weer een lange poos nagedacht te hebben, zei hij: “Als het is wat ik denk, dan moet het een geest zijn. En van geesten hoef je niet bang te zijn. Geesten zijn geen spoken. Ga vanavond dus weer naar de weide en als de gedaante dan weer van de bosrand verschijnt, vraag hem dan wat zijn begeerten zijn”. De volgende avond toog de boerin weer met haar dochter naar de weide. Het was een wat trieste avond, met een druilerig regentje, terwijl een harde wind over de bossen joeg. En op hetzelfde moment, dat ze op de weide aankwamen, verscheen aan de bosrand weer de witte gedaante, als uit de grond gekomen. De dochter liep nu langzaam en vol van schrik naar de bosrand en daar aangekomen vroeg ze met angstige stem aan de geest wat zijn begeerten waren. Toen begon het spook te spreken en met hol klinkende stem zei hij: “Ik begeer het eeuwige leven, maar kan het niet verkrijgen. Toen ik nog leefde, heb ik de belofte gedaan om een bedevaart te houden naar Kevelaer.” Even zweeg het spook. Dan vervolgde hij: “Ik ben deze belofte nooit nagekomen, en voor straf moet ik nu ronddolen tot er iemand is die alsnog mijn belofte zal vervullen.” “Wat wilt ge dan, dat ik doe?”, vroeg nu de boerendochter. En toen antwoorde de verschijning: “Ga in mijn plaats een bedevaart naar Kevelaer houden, zodat ik het eeuwige leven kan verkrijgen.” De dochter beloofde dit te doen. Enkele dagen later gingen moeder en dochter ter bedevaart naar Kevelaer. Er gingen nog verschillende andere mensen mee ter bedevaart, want de boerin had haar mond niet kunnen houden, en de geschiedenis aan het hele dorp verteld. En ook meneer pastoor was van de partij. Onderweg deed zich een zeer eigenaardig geval voor. De pastoor, de boerin en de dochter zagen de gehele tocht het spook meelopen. Het vreemde was echter dat alle andere bedevaartgangers het spook niet zagen. En toen ze, na uren gelopen te hebben, in Kevelaer aankwamen, begonnen opeens alle klokken te luiden, zonder dat iemand aan de klokkentouwen trok. Voor de mensen in Kevelaer was dit schijnbaar niet zo vreemd en hadden ze iets dergelijks al meer meegemaakt, want ze zeiden tegen elkaar: “Hoor, de klokken luiden vanzelf. Er komt een spook aan”. In Kevelaer werd, ter ere van de bedevaartgangers, een heilige mis opgedragen en tijdens de consecratie verdween het spook, en het heeft zich nooit meer aan de bosrand laten zien. Zijn reis was volbracht: hij was de vroeger gedane belofte toch nog nagekomen.

Onderwerp

SINSAG 0477 - Begegnung mit Geistern.    SINSAG 0477 - Begegnung mit Geistern.   

Beschrijving

De boerendochter melkt de koeien in de wei. Ze ziet een witte gedaante. De volgende avond gaat de knecht mee. Weer verschijnt de gedaante. De derde dag gaat de moeder mee. Op aanraden van de pastoor vraagt de dochter op de vierde dag, want de geest wil: "Ik kan het eeuwige leven niet krijgen, omdat ik de belofte om naar Kevelaer te gaan niet ben nagekomen". De moeder en dochter gaan ter bedevaart. Zij en de pastoor zien de gedaante, de anderen niet. In Kevelaer begonnen de klokken vanzelf te luiden. Er werd een mis opgedragen en de geest verdween.

Bron

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Motief

E451.3 - Ghost laid when vow is fulfilled.    E451.3 - Ghost laid when vow is fulfilled.   

Naam Locatie in Tekst

Oostelbeers    Oostelbeers   

Kevelaer    Kevelaer   

Plaats van Handelen

Oostelbeers (Noord-Brabant)    Oostelbeers (Noord-Brabant)