Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

VODA_016_08

Een sage (mondeling), van woensdag 01 september 1976 t/m dinsdag 30 november 1976

Hoofdtekst

Mar et heyt up een witte pål, dår wordt een man vermourded weasen um syn paerd. En dee sucht altyd noch um syn paerd. See kunnen hum süms trevven … dan had hee een Nedderlanske vlag um hum henne, mar een nöäs had hee neet. Mar y kun ouk trevven dat e in een wit laeken was, en dat löyp hee med een doudskup, doudshöyvd, up een skåle, löyp hee derumme. See, see hadden hum de- de eh de kuppe afesneaden, löyp hee derumme. Now, der waren genug, dee der in de nacht dår neet langes gungen. Want so now en dan eyns, dan kwam der eyns een verhål wear up de lampen, ja, dår was wear spookery. Up een åvend, up een läte åvend, was dår een pår möykeseggers. En dee wullen dår de dyk langes. Want dee kurt når de witte pål to … of dår by de witte pål. En dee seggen: ‘Wår is unse hund?’ En de hund dee was der neet by. Düs see an et flöyten, mar de hund dee kwam neet. Mar de hund düt wel janken! Hee segt: ‘Hee kan wel eh in een häsestrik sitten, dat see een strik in de kante van de wal eset hebben, in de buskwal. Dat wy moten mar wearumme.’ Dat see gungen wearumme, en ja, dår sat de hund up de dyk, dee düs sik der neet langes. Now, see al voteren, mar de hund dee kwam neet. Dat see namen de hund up de arm en see dröygen hum der langes. En now de hund der langes was, do had hee dee pouten dår möyen vlut vurd te kommen. Do seiden see: ‘Junges, hyr müt toch wat sitten, do dee hund bange is?’ En see um hün henne seen, en do lag dår een wit ding in de underkante … et was ungevear een meater lang, so good as see seen kunden. En et had ougen in de kup. Duchten see: ‘Wat sul dat now toch weasen?’ Want see stunden derby. Mar do segt dee eyne: ‘Weyt y wat? Ik sal der eyns med alderpreak in steaken, en eyns seen wat hee wat hee wul doon, wat e wat dat ding dut!’ ‘Ja,’ hee seide, ‘dat kun je begrypen, je kunnen der nooit wat van weaten, wat vöär een ding dat et is! Düs y blyvt er med own pouten af! Wy gån vurd! Wy låten dat ding liggen!’ Mar et wurdt düs voordverteld, dat dåre had der ouk al een heakel an! En do, een skovt läter was der eyne, dee hadde dat verhål ouk ehöyrd vansülv, en dee kumt når de dyk delle, en dat was dår ‘s nachts eyn üüre. En eh, do eh … dee dee waren sülv haer, see, dår stunden hyr neet een huus noch vöär de dyk. Düs y kunden et as een gåtenbroud döärseen. Hee seide: ‘Dår kumt der eyne an,’ dee had een klein lantaernen in de hand, en sülv een lochty wel. Mar et düürde een tyd! Een höäle tyd. Want do was hee up de andere ende, en dee was hyr kurt by de hulle, vöärdat hee sag ho verre dat lochty was, want do sag hee dat dat lochty oaver et land kwam! En dee- dat kwam van Skåterbry- Skaterbrow af, recht up de dyk an. Hee seide: ‘Et was mooi, stearnen hadden der wear, stearnen hadden der wear,’ dat hee kun good seen. Hee seide: ‘En do denk ik by mysülv, dat et een vrouw is.’ En et was teagen Jelsemark. Hee seide: ‘Et kun wel eyns een mounykenraasgister weasen, want hee had een äpe up de arm, en een lochtyn in de andere hand. Mar hee seide: ‘Gun was so ståtig, y kun wårlik seen as e der uut kwam.’ Hee seide: ‘Ik löype midden up de dyk, do ik stapte an de kante, mar see wulde dår de berm. Now, ik grootte höär, mar ik höyre niks wearumme. Mar do see nåst my was, do denk ik: verdoary, see kun wel helemål under de rousen sitten! Et wassen krek asof een alle verskillende klöyren van rousen, dee so eh under eh ja eh ja,’ hee seide: ‘Der was een mounykenraasgister now, dee toon Fremke Stylman het.’ Mar hee seide: ‘Dee äpe dee sag ik neet mear!’ … Eh, hee seide: ‘As ik d- dee äpe vöär dee rousen anseen heb, dat weyt ik ouk neet.’ Now, [mompelt]. Mar hee seide: ‘Ik löyp noch een meater of veere vurd,’ do hee seide: ‘Ik was hyr eh noch een eh goode hunderd meater van de halle af, en ik kyk achterumme, en hee stund neet up de andere ende van dyk, so een gang,’ en hee segt: ‘Ik sag hum achter de bocht umgån, de Sintjanneskup.’ En hee segt: ‘Now heb ik noch wel eaven stil estån, want ik denk van: wat dit west is, dat snap ik neet, want earst sköyt et niks up, en do sogelyks! Watvöär? Want ik keak höär achternå,’ hee seide: ‘Dat is best een end vurd, want ik keake achterumme, en see dee gung now al de hook al umme!’ Hee seide: ‘Wat dat west is, dat weyt ik neet, mar et wordt allegearre in verband brocht med dee man dee dår vermourd was.’ Mar vearder kan ik der ouk niks van vertellen, wat ik heb et nooit eseen! En eh läter, toon kwam der mear verkear up de dyk, en do kwam see der neet mear.

Beschrijving

Een man is vermoord om zijn paard. Hij loopt als geest rond met zijn hoofd op een schaal bij een dijk. De hond durft er niet langs. Ook zag je een vrouw met een aap en een lichtje in de hand. Hij groet, maar ze groet niet terug. Toen er verkeer op de weg kwam, verdwenen de verschijningen.

Bron

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Motief

E272 - Road-ghosts.    E272 - Road-ghosts.   

E422.1.1.4 - Headless ghost carries head under arm.    E422.1.1.4 - Headless ghost carries head under arm.   

Commentaar

De Jong vertelt het verhaal in het Stellingwerfs. Het verhaal is getranscribeerd gebruikmakende van de Nysassiske Skryvwyse.

Naam Overig in Tekst

Fremke Stielman    Fremke Stielman   

Naam Locatie in Tekst

Schaterbrug    Schaterbrug   

Jelsemark    Jelsemark