Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

ENGELB_03_007 - De weerwolf van 't Krönnenveld

Een sage (mondeling),

Hoofdtekst

De weerwolf van 't Krönnenveld.
In vroogere jaoren ha'j d'r weerwulve - zoo de leu men'nen-nen kerl, den zik in zon deer harre verannerd. De hoed wödde good met zalve insmeerd - daoraover wödde 'n wolfsvel trökken en in 'n oogenslag wa'j a in nen weerwolf verannerd. Zon èèn was dan nog slimmer as nen wolf - schaope en kalver verschuuren deere dan, hoonder en kleen biggen opvretten en al zökke ondögde meer, halen oet. Dat was wat, in dee tied.
Mer reup i'j nen weerwolf bi'j zienen naam, dan wödde wier 'n mensche, krek as vrooger ...
't Was nen stillen herfstdag. Nen dikken damp hung as nen wasem over veld en gaoren - 't was um zoo te zeggen, ne kleene wèèrld en èèn van de donkere dage en èèn van de donkere dage vuur Mirrwinter.
"t Leup zachjes an tègen 'n aovend, en stil en röstig was 't in 't groote Krönnenveld. Jens, de scheper, van Groot Olbert veurde lankzem met ziene schape op 't hoes an. De "woldreu" wollen wa wier geern nao 't schot, net zoo good as Snel, den dreumerig achter eer an gung en ok verlangde nao 't nust in de aole schöppe. De scheper den 'n heelen godganschelukken dag ok a strikkend duur veld en venne harre dwöllen, wol geern nao de veern ...
Zoo lag dan 't oetgestrekte Krönnenveld stil te dreumen op dissen dampigen herfstaovend. Zon veld is ne wèèrld op zich zölven met eere onversteurde röst. Zonne haar kan dan dreumen van vrömde dinger, dee eer allèèn bekent zint - van spöke dee aoverdag zich verbergt onner de rowwen plaggen van eere hooge haarbelten - vanlechkes, dee zoo wonderachtig könt dwellen aover de zekpölle van de leegen möschen en venkes ...
Allèènig ne aole wage verbrek de stille weemeudige röst van 't Krönnenveld. 't Is Knollen-Beernd, den met 'n veurken törf van 't venne wier op 't hoes anveurt. Hee rookt zien kleen zwôkpiepken en geet miemerend en dreumerig tègen 'n broenen duur, op 't hoes an. Hee is meu van de reeze nao 't venne en verlank nao 't etten en nao röst in 'n hook van 'n waormen heerd. Nen tôch nao 't venne mag wa gennen kruusweg wèzen, 't is ok vast gennen brulftengank, dat leuwt mer drieste.
Net as e daor zoo 'n luk aover prakkezeert - steet inees zienen broenen stil, en begint te steegern. Beernd schrikt inees op en wat zöt e ... O Leeven Heer in 'n Hemmel - zien peerd, zienen besten broenen wödt duur nen weerwolf anvöllen. 'n Broenen steegert steel in de heugte, mer 'n wolf hef em a met ziene klauwen te pakken.
Now zit Beernd daor in de wiede oetgestrektheed van 't Krönnenveld allèènig met zon deer, dat em misschien ok nog anpakken wil. Hee zit in groote schrik, mer inees zeg e - as of 't em is ingèven - : Och Heer? Jans zien i'j daor, jonge".
En ... daor stun zienen naober Jans as 'n mensche vuur em...
Now gaot ze beeden op 't hoes an - daor wödt later nich wier aover sprökken. Zoo kan 't mangs gebuuren.
En wier ligt 't Krönnenveld stil allèèn te dreumen van vrömde dinger en wondere geschichten, dee eer allèènig bekent zint en dee ze bewaart, umdat eer ten eeuwigen dage het zwiegen is opelegd ...
Zoo vertöllen de leu aover weerwulve in besvaerstied en - geleuven 't ok vaste.
Dow zaggen ze ook aoveral wat - zoo dom zint ze nich meer.

Onderwerp

SINSAG 0822 - Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt).    SINSAG 0822 - Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt).   

Beschrijving

Het paard van Knollen Berend wordt aangevallen door een weerwolf. Er wordt gesuggereerd dat Jens Snel, de schaapsherder, deze weerwolf is.

Bron

Collectie Engelbertink, verslag 3, verhaal 7

Commentaar

Eerder verschenen in de Nieuwe Twentsche en Almelose Courant van 1931.

Naam Overig in Tekst

Jens Snel    Jens Snel   

Groot Olbert    Groot Olbert   

Knollen-Berend    Knollen-Berend   

Lieve Heer    Lieve Heer   

Naam Locatie in Tekst

Kranenveld    Kranenveld