Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

VODA_015_01E

Een sage (mondeling), van woensdag 01 september 1976 t/m dinsdag 30 november 1976

Hoofdtekst

VODA_15_01E
De kabouters hadden wijde broeken aan. Ze brachten alles wat ze leenden terug. De kromme spijkers sloegen ze vlak. Paarden beslaan in de winter. Kabouters hebben bij de boeren geleerd gewoon te eten. Met blote voeten deeg trappen in de trog. Een stukje apart in de kelder om te gisten. Kleine kinderen konden de roggekoeken niet bijten, dus werden ze geweekt in de koffie. Rijst met Californische pruimen.

En … die haeje boksen aan! En daor kosten der wel draej in wonen, zo wied! Naejnaolden, alles kommen ze bij de mensen lienen, maar ze brachten het fijn terug, ja sjoon. Tot naegels toe, as ze die kosten missen. Kost niks schelen wie krom det die waoren, want die worden allemaol good. Vräöger dan waoren dat, dat weet ik auch nog, baej Verbuk mos ik mijn naegels gaan halen, maar ronde naegels waoren der vräöger niet. Allemaol gesmitte naegels, van die vierkentige. En bovenan zonne platte kop opgehouwd, wa. En schroeven, die zaogen we vräöger naoit, naoit! Ast je paerd mosten beslaon, wa, dan houden ze daor draej van die luppen aan bezieje, dat het ijzer niet los kost draejen, wa. En van die veerkentige naegels houwden ze derin. Schroefgater, die kende ze vräöger niet. Kende genne schroefdraod maken. Dan houwden ze achter van die tump- van de aezers, die houwden ze um! En die worten dan geslepen op enne sliepstein, neumden ze det. En die iezers worten der onder gelakt in de winterdaag dat dat paerd zich koste haojen, as het gla- de waeg glad wor.
[Interviewer 1: heb je zelf wel eens met die kabouters gesproken?]
Van Beuken: Auch al [interviewer1 : ja?] Van Beuken: auch al.
Vrouw: En Wolters-Piet, maor die is nou dood, hè? [Van Beuken: ja, ja] … dei most maor opzoeken, maar ja, dei is nou …
Van Beuken: Daor waar ein boêrderaeje daorgunds, Wolters-Piet, Piet Wolters, daor gingen ze altied aan. En dat kenden die zo sjoon! En hae heeft maej dei ganzen haup! Hae in et daorp, wa, koffiedrinken, wa. Zo’n middagaeten met vleis, en soep, kinden ze niet. Daor achternao, daor zint ze zo wied gekommen, wa, doe hebben ze doch het geleerd, haejen daor baej de boêren, wa. Maar de boêren dee hae zelf has, ginne prei, selderij, dat was hast niks. Kunstmest waar der niet, want dat mos van komen van Australië, en daor zitten die vogels, hè? Op die eilanden. En dat kunstmest kwam daorvan, en dat neumden ze guano. Hmm? [interviewer: ja]. En guano dat was afvól van de vogels [interviewer1 : ja] kwam det [interviewer 1: ja], ja.
Doar achternao, doe kwam het zo wied, doe gingen ze zich een koe holden.
[interviewer 2: wat hennen ze dien?]
Van Beuken: een koe.
[interviewer 1: koe houden] [interviewer 2: oh ja]
Van Beuken: De boêren [interviewer 1: hmm hmm], wa. Dat zae het melk kregen van de kinder [interviewer 1: ja]. En de kinder, ja, die worden [kucht] zwak, hè? [interviewer 1: ja] slechte kost, wa [interviewer 1: ja]. Nou, en eindelijk is het geweest [schraapt keel], de kost- vader, dei kost de- dem bakoven niet heit kraegen, wegens de storm, de wind, wa. Doe haeje we zondags geen brood en ginne mik. En auch geen koren, hast gin. Der waor wel boekend, dei waest der zat, boekerskook, dat was hoofdzakelijk de kost, hè? [interviewer 1: boekweit] [interviewer 2: ja].
En, ik zie dat nog gebeuren, in het Noordhoês. Dan haejen ze een lang kist, die waar nog zo breid wie een taofel, en dan ietskes langer. En dat neumden ze den troog. En daor sjudden ze water in. En dat kwaam rögkemael in. En dan trochten ze zich de sök oet, de boks opgestrupt, en gingen ze zich de bein fijn wassen, en auch de nagels- onder de nagels en alles, en dan ging dat toch berg veul zin, kneer! Jaja! Kneer, wordt dat klein gekneed, hè? En dan lieten ze dat tot twaej dagen in! Maar een klein hampel dervan, die kregen ze- oh, den die wordt in de kelder gedaon, in een duusteren hoek. En daor kwams een soort hor op. Zummer, kwam daor op. En det was vaor te gisten. En det kwam der auch nog. En as dat bróëd dan gaar waar, inderdaad, dat was lekker bróëd! Maar het was zo hard, we beten zich de kiezen op oet! Werkelijk. Want de kleinkinjer kosten het niet bieten, dan wordde het gewikt, in de koffie, wa. En de koffie, dei kostte acht cent het ponk, de koffiebóënen. En sokker, dat zaogen ze naoit. Van z’n làèven niet, hè? Maar doe een beetje dernao, dan worden de tieden bàèter. De voeren die sjaept meer, van de vrèmde lènder heen naor Nederlènd to. En doe kwammen der van Californië proemen, komen doe. En die proemen die kostten draej cent het pond, van die dikke proemen, die ze baej de riest gebroeken, wa, met Kermis enzo, hè? En rezienen, die kostten anderhalve cent, het ponk. [interviewer 1: ja] En doe wordt der rezienenmik gebakken. Doe kregen we- doe kwam de riest auch af, doe kregen we ‘s zondags kregen we klein kömke riest, met een stuk of zes van die dikke proemen op, gekokt.
[interviewer 2: pruimmadanten noemden wij die]
Van Beuken: Ah, ja. Ja, kon ‘k heuren da’j van die nojen tied bint, nog, hè? [lacht]
[interviewer 2: exact!]

Beschrijving

De kabouters hadden wijde broeken aan. Ze brachten alles wat ze leenden terug. De kromme spijkers sloegen ze vlak. Paarden beslaan in de winter. Kabouters hebben bij de boeren geleerd gewoon te eten. Met blote voeten deeg trappen in de trog. Een stukje apart in de kelder om te gisten. Kleine kinderen konden de roggekoeken niet bijten, dus werden ze geweekt in de koffie. Rijst met Californische pruimen.

Bron

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Naam Overig in Tekst

Verbuk    Verbuk   

Piet Wolters    Piet Wolters   

Wolters-Piet    Wolters-Piet   

Naam Locatie in Tekst

Californië    Californië