Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

VODA_020_03

Een sage (mondeling), januari 1977

Hoofdtekst

Het eerste gebruik was vroeger dat er gezorgd werd dat het kind zelfs nog soms op den zelfden dag gedoopt moest worden. En de nooddoop is altijd bekend, vooral onder de katholieken, maar de eerste gebruik was dat het kind ter kerke gebracht werd. Daarvoor was nodig de eerste buur - buurschap de vrouwen. Twee vrouwen die brachten het kind naar de kerk. Soms met kar en paard als de wegen slecht waren, in latere tijd was het algemeen ook wel bekend dat er in de buurtschappen een rijtuig aanwezig was, maar winterdag en zelfs over snee en ijs onbegaanbare wegen, was dat toch een zwaar nummer. Die kinderen werden dan gedoopt, en dan ging de moeder - de moeder die aan het huis afwachtte met de heilige blijdschap dat het kind had een naam gekregen en die andere buurvrouwen die kwamen dat kind dan bij de moeder brengen en dan werd een kort koffievisietje gehouden in de kamer waar de moeder dat kind in de meeste gevallen gebaard had. En dan - als dat kind dan wat ouder werd, en ook moet men nemen het eerste, was het een jongen of een meisje, dat was iets buitengewoons. Als het kon lopen bijvoorbeeld, of het een jongen was of een meisje, de gebruiken waren van oudsher, die kinderen bijna tot vier jaar droegen kleedjes. Geen pak of broekpak. Kenden ze helemaal niet. Maar later als ze in het vierde of vijfde jaar kwamen, dan kregen die ook wel een broekje aan en een pakje. En dan was het het grootste vereiste laat dat pakje eens bij de buurvrouw kijken, laat het eens kijken bij deze of die tante. En dan werd er het zakje opengedaan, het broekzakje, daar moesten nog centen in terecht komen. Het eerste vereiste was al, het tientje in de spaarpot moest voor den dag gehaald worden. Kende geen spaarpot, nog nooit van gehoord, maar de spaarpot die kwam voor de dag. Dat was dan een spaarpot algemeen genomen van een oude blikken doos, daar werd een gleufje in gemaakt, later waren die rode spaarpotten met een schroefje en een snoertje op, maar dat is van latere jaren als die kinderen ouder werden.

Beschrijving

Als een kind gedoopt werd, brachten twee vrouwen uit het buurtschap het kind naar de kerk. Daarna brachten ze het kind terug naar de moeder, die thuis afwachtte. Kinderen tot vier jaar oud droegen kleedjes, zowel de jongens als de meisjes. Daarna kregen de jongens broekjes aan, die ze moesten laten zien. Ze kregen dan centen mee in hun broekzak, die ze in hun spaarpot moesten doen.

Bron

VONKENAS20E