Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

KROSENBRINK00813

Een sage (mondeling), van dinsdag 29 mei 1962 t/m donderdag 07 juni 1962

Hoofdtekst

Mien vader was met zien breur an ut polen ewes. Ut was maonelech, anders kö’j neet zeen te scheten en zee lepen op hoes an, waor noo Marrienvelde lig. Langs de plaatse, waor noo de karke steet. Zien breur bleef opins staon en zea teggen mien vader: Heur, ze begint te loene op den Ballastbulten. Mien vader heurn niks, maor zien breur bleef op een en dezelfde plaatse staon. Hee kon neet van plaatse af kommen. Ut loen bleef deurgaon en hee zoog hoo ne processie naor boeten hen kwam. Ze gingen achter naor den Ballastbulten en hee heurn altied nog loen en zingen der bi’j. Maor vader heurn niks. Endeluks heel ut spil op en ton ging mien eume ok wear wieter. Hee had ter noojt wear an edach, maor later was mien eume den earsten den ze daor bi’j de karjke begroven. Ton hee ut daor eheurd hadde beston Marrienvelde nog neet. Dat is pas later ebouwd. Mien vader ging naor de grove op dezelfde plaatse staon, waor ze eartieds ok ha’n estaone. Jan hef ziene eigen begraffenisse ezene, had e bi’j zichzelf edach. De naobers vrogen: Wat stao’j daor toch te kieken Dieks. Ik kieke allene maor of alles doo good eheurd hef. En ut was net zo as zien breur um verteld had. En naor de grove hef hee uns dat verhaal ok verteld, hoo ome Jan zien eigen begraffenisse ezene had.

Beschrijving

Mijn vader was met zijn broer bonen doppen. Er was maanlicht, anders kon je niets zien. Ze liepen naar een huis, waar nu Marrienvelde ligt. Langs de plaats waar nu de kerk staat. Zijn broer bleef opeens staan en zei tegen mijn vader: Luister, ze beginnen te luiden op de Ballastbult. Mijn vader hoorde niks. Zijn broer kon niet meer van zijn plaats komen. Het geluid bleef doorgaan en er kwam een processie naar buiten. Ze gingen naar de Ballastbult. Mijn oom hoorde het nog steeds; mijn vader niet. Toen het ophield, kon mijn oom ook weer verder. Hij heeft er nooit meer aan gedacht, maar later was mijn oom de eerste die ze bij de kerk begroeven. Toen mijn oom het geluid hoorde bestond Marrienvelde nog niet. Mijn vader ging bij het graf op dezelfde plek staan, waar ze toen ook gestaan hadden. Hij heeft zijn eigen begrafenis gezien, dacht hij bij zichzelf. Buurtgenoten vroegen: Dieks, wat sta je daar toch te kijken? Het was net zoals zijn broer had verteld. En bij het graf heeft hij ons dat verhaal verteld, hoe oom Jan zijn eigen begrafenis gezien had.

Bron

Corpus Krosenbrink, verslag 8, verhaal 13 (archief Meertens Instituut)

Naam Overig in Tekst

Jan, Dieks    Jan, Dieks   

Naam Locatie in Tekst

Mariënvelde    Mariënvelde