Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

Voda_021_16

Een personal narrative (mondeling), maart 1977

Hoofdtekst

Mevrouw Reehorst: ‘’Nou ja, maar in Epe was geen fietspad nog. Gewoon wel ene grindweg, en dan moes je natuu allemaal derop. Maar die weg moest natuurlijk ook een beetje gelijk blijven, dus dan zetten ze geen stenen, maar allemaal van die, uh, zal maar zeggen van die soort zoden, zetten ze op elkaar. Dus hier zetten ze ‘m ‘m neer en daardoor moest je er tussendoor eh.. fslingeren, of slingeren, tussendoor fietsen en met de wagen niet zo. Auto’s waren er toen natuurlijk niet. Van mijn begin dat ik uh.. dat ik klei of dat ik fietsen kon. Nouja, en die moese.. En zo bleef de weg dan zonder kuilen. Of zonder kuilen bleef die mooi gelijk.’’
Hendrik Entjes: ‘’Want? Ze werden naar verloop van..’’
Mevrouw Reehorst: ‘’Ja..’’
[Meneer Reehorst bromt.]
Hendrik Entjes: ‘’Ja, vertel dat ook nog even.’’
Mevrouw Reehorst: ‘’Jaha, verderop kon je ’t weer verzetten natuurlijk he. Van we zeggen: dat hoop werd aan die kant gezet, en dan werden ze links en rechts, op en neer gezet, heen en weer gezet. En dat waren dan geen stenen, dat waren dan gewoon plaggen. Die werd eerst aan de weg gestoten, die plaggen, en dan werden ze allemaal zo.. Dus als wij naar school gingen dan sprongen wij toch allemaal van op die plaggen, hahahahaha. Dat vonden we toen heel erg mooi, haha. Hahaha.’’

Beschrijving

Mevrouw Reehorst vertelt over zoden op de weg, die de weg mooi gelijk hielden.

Bron

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Commentaar

In andere delen van Voda_021 spreekt de man van mevrouw Reehorst.

Naam Overig in Tekst

Epe    Epe   

Mevrouw Reehorst    Mevrouw Reehorst   

Naam Locatie in Tekst

Epe    Epe   

Plaats van Handelen

Epe    Epe