Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

PGROOT18

Een mop (mondeling), donderdag 28 november 1996

Hoofdtekst

G: meneer Groot
M: Theo Meder
Mevr. G.: Mevrouw Groot

G: "Nee, de mooiste verhalen die ik lees, die lees ik van èh... het Noordhollands, het Westfries. Die ken u? Zal ik het effe pakken, dan zal ik het effe zien laten."
M: "Ja."
G: "Dat is van Jan Pannekeet."
M: "Die ken ik niet, geloof ik."
G: "Maar dat is in het Westfries. Dat is toch best leuk hoor. Moet ik er eentje voorlezen?"
M: "Dat is goed."
G: "In het Westfries."
M: "Ja."
G: "Wullem - dat is Willem..."
Mevr. G.: "Dat weet 'ie toch wel. Hahaha."
G: "Wullem had weerders te biljarten weest en nei de leste 'tien van de roôd' nag puur zô'n toidje mooi anzeten, en niet op 'n drougie vezelf. Roik en sterk en bar bloid kwam meneer pas wier in 't holst van de nacht thuis. Hai wou Geertje, z'n vrouw, niet wakker make, dat hai trok z'n skoene uit en koerste op kousevoete heêl stiltjes richting sleipkamer. Nou, dat gong puur pittig, moar nét dat 'ie 't lookie van de sleipkamerdeur te pakken had, liet de klok drie keer 'koekoek, koekoek' hore. Wullem verskoôt ervan en docht: 'Grôte griet, as Geertje nou maar ofzakt is en niks hoord het.' Toe kreeg 'ie 'n ingeving. Hai skraapte z'n keêl en riep toe 'n hêle zoôd kere achter mekaar: 'Koekoek, koekoek, koekoek.' Ziezô, docht Wullem, as moeder dút hoord het, denkt ze vezelf dat 't pas elf uur sleigen het. Hai kwam op tône de kamer in, kleidde 'm gauw uit en bedaarde zonder trammelant achter z'n warme doikie. Dat 'ie oches ternei an de broôdeterstafel zat, begon Geertje: 'Zeg Wullem, we moste de koekoeksklok toch eres neikoiken leite'. 'De koekoeksklok, hoe dat, moid?' vroeg Wullem, die vezelf nag niet erg helder was. 'Hoe dat!?' blafte Geertje, 'moet je dat nag vrage? Je miene zeker da'k stront in m'n ore hew! Dat ik vennacht lag te wachten tot meneer de biljarter thuis kwam, toen riep dat kreng van 'n klok eerst drie keer koekoek, toe was 't efkes daarnei stil, en toe vloekte 'ie: 'Die verrekte rotklok', en op slot skreêuwde die nag wel voifendertig keer koekoek.'"
M: "Hahaha."
G: "Da's Westfries. Zukke verhalen, da's mooi. En zo staan d'r een heel boekie vol. Da's leuk hoor."
M: "Heeft u zelf vroeger dat dialect ook gesproken?"
G: "Nee. Ik ken 't wel een beetje, omdat m'n... M'n moeder, die kwam van oorsprong van om de Noord vandaan, zeggen wij wel 's. Scharwoude. Ouweduiven, Scharwoude. En die hoorde... ja, die blijft 't toch altijd een beetje bij."

Beschrijving

Favoriete lectuur van de verteller zijn verhalenbundeltjes in het Westfriese dialect. Hij leest een voorbeeld voor. Een man komt na het biljarten dronken thuis als de koekoeksklok juist drie uur slaat. Om te maskeren dat hij zo laat thuisgekomen is, roept hij er zelf nog wat koekoeks achteraan, zodat het een uur of elf lijkt. De volgende ochtend suggereert de vrouw dat de klok gerepareerd moet worden: eerst roept hij drie keer koekoek, is dan stil, vloekt, en roept dan nog eens 35 keer koekoek.

Bron

n.v.t. (interview, band archief Meertens Instituut)

Commentaar

28 november 1996
Zie Jan Pannekeet: Wa'k zègge wou. Hensbroek [z.j], p.76.

Naam Overig in Tekst

Noordhollands    Noordhollands   

Westfries    Westfries   

Jan Pannekeet    Jan Pannekeet   

Wullem    Wullem   

Willem    Willem   

Geertje    Geertje   

Ouweduiven    Ouweduiven   

Scharwoude    Scharwoude   

Naam Locatie in Tekst

de Noord    de Noord   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21