Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

WEV004604

Een sage (mondeling), maandag 18 februari 1963

Hoofdtekst

Hier was ’n spookhoes. ’t Was ‘n boerderij. As de meid heur jong kwam te vrijen, en ze op kougaange zaten, kön ’t man zo gebeuren, dat de deuren achter op dele open en dichte gungen. Toch was d’r gain mens. D’ jong dös d’r man net hen. In ’t zulfde hoes is loater wol wat maals gebeurd, man dat is touvallig west. ’t Hef mit spoken niks te moaken. Man ander mensken zeeden dan: “Zai je wol, ’t hef d’r nooit deugd, aal dai roare verschiensels van vrouger wazzen slechte veurbeduudsels.” En zo krig biegeleuf ’n tooi leven.

Beschrijving

Er was een spookhuis, een boerderij. Als de meid en haar jongen op de koegang vrijden konden de deuren op de deel zomaar open en dicht gaan. De jongen durfde er niet op af te gaan. In datzelfde huis is later wel iets geks gebeurd, maar dat had met spoken niets te maken. Anderen zeiden dan wel dat het er nooit gedeugd had, dat de vroegere rare verschijnselen voortekens waren.

Bron

Collectie Wever, verslag 46, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)

Commentaar

18 februari 1963

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21