Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

DIVTX057 - Afke's tiental

Een mop (boek), 1903

Hoofdtekst

"Ja toe, Heit!" dwong nu ook Jouke, "we motten d'r nog meer van weten! Hoe is 't toch mogelijk geweest, dat ze 'm nooit pakten? Hij zal door zulke streken langzamerhand toch wel overal bekend geworden zijn!" Heit keek eens naar z'n vrouw. Die zat alweer te breien, en ze zei niets meer. Hij lette dus verder maar niet op haar waarschuwing en eigenlijk had hij zelf ook veel te veel plezier in al die dingen, die hem langzamerhand weer te binnen schoten, om er zo plotseling mee op te houden. "Ja Jouke," zei hij, "daar heb je wel gelijk aan, de naam van Japik Engberts was wèl door heel Friesland bekend, maar de man zelf, die kenden ze toch niet recht. Hij wist zich zo goed te vermommen en zulke gezichten te zetten, dat geen mens eigenlijk kon zeggen: "Precies zo en zo ziet-ie d'r uit!"
Maar je hoorde al meer en meer van z'n diefstallen. 't Werd àl te erg! Toen lieten de heren uit Leeuwarden heel Friesland door knappe veldwachters doorzoeken, om 'm op te sporen. En zo reden d'r dan ook op 'n goede dag twee van die kerels de Hoeksterpoort uit, naast mekaar op de bok van 'n hooiwagen, met 'n paar ferme paarden d'r voor. Alle mensen, die ze voorbijreden, namen ze in 't verhoor, of ze Japik Engberts ook kenden en of ze 'm die dag ook gezien hadden. - Nou, in 't begin kwamen ze daar niet veel verder mee, want geen mens kende de man; maar toen ze bij 't 'Tolhuis' even waren afgestapt en krekt weer op hun wagen klimmen wouën, toen kwam daar zo'n oud, half versuft woudboertje aanstappen - och, zo'n ouderwets boertje, met 'n 'schapegrauw' onderbaadje aan en gespikkelde 'bratkousen' aan - en die ouderwetse dingen droeg toen al bijna niemand meer! - Dit mannetje namen ze nu ook in 't verhoor, en - ja, man! - hij wist precies te zeggen hoe of Japik Engberts er uitzag en als hij maar 'n eindje met de heren mee mocht rijden, dan zou hij hun de schelm wel aanwijzen als ze 'm soms tegenkwamen.
Nou, dat vonden de heren best. Het oude, stijve boertje klom op de wagen, en hij reed mee tot aan de 'Hoge Brug'; maar ze hadden Japik Engberts nog altijd niet gezien!
Nou, maar nou wou dat boertje graag afstappen, zei hij, want hij woonde daar dichtbij.
Dat was jammer! Maar de veldwachters moesten 'm wel laten gaan. - Stijf en houterig klom-ie van de wagen af.
"Maar nou mot je ons eerst nog 'ns precies zeggen, hoe of Japik Engberts d'r uitziet!" riep een van de veldwachters hem nog na. 't Boertje zei niks, maar - die veldwachters zetten vreemde ogen op! - Want kijk, nou leek-ie helemaal niet meer oud en suf! Hij rekte eventjes z'n leden uit, en - huup! Daar was-ie, met één sprong, de brede vaart al over! Aan de overkant, bleef-ie nog even staan. Hij sloeg zich op de borst, en toen hoorden ze 'm roepen: "Wouën jullie zo graag weten hoe of Japik Engberts d'r uitziet? Nou, hier heb je 'm dan. Nou hebben jullie 'm zelf gezien en je hoeft d'r geen mens meer naar te vragen. - Zie nou maar, dat je 'm krijgt!" En - weg was-ie! - De verblufte veldwachters zagen 'm nergens meer! -"
(Nienke van Hichtum: Afke's tiental. 31e druk. Alkmaar [z.j.], p.78-80)

Onderwerp

VDK 1525Z* 19 - Japik Ingberts rijdt vermomd mee met zijn achtervolgers    VDK 1525Z* 19 - Japik Ingberts rijdt vermomd mee met zijn achtervolgers   

Beschrijving

De politie is op zoek naar de rover Japik Ingberts. Ze laten een oud mannetje meerijden op de wagen omdat hij veel over Ingberts weet te vertellen. Als hij uitstapt, springt de man plots over een brede vaart en maakt zich bekend als de vermomde Japik Ingberts.

Bron

Nienke van Hichtum: Afke's tiental. 31e druk. Alkmaar [z.j.], p.78-80

Commentaar

1903
Japik Ingberts rijdt vermomd mee met zijn achtervolgers

Naam Overig in Tekst

Jouke    Jouke   

Japik Engberts [Japik Ingberts]    Japik Engberts [Japik Ingberts]   

Hoeksterpoort    Hoeksterpoort   

Tolhuis    Tolhuis   

Naam Locatie in Tekst

Friesland    Friesland   

Leeuwarden    Leeuwarden   

Hoge Brug    Hoge Brug   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20