Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

KONING25 - Van Twei Keuninkskiener

Een sprookje (boek), 1930

Hoofdtekst

Van twei Keuninkskiener
Er was es 'n keunink en 'n keunegin dei haren mor ain dochter. Ze was mooi en goud, niks verwend en elk mog heur geern leiden. Mor noa tied sturf de keunegin, en de keunink nam 'n tweide vrouw. Dei was wedevrouw en ze haar twei dochters, mor 't wazzen alle drei minne rakkers en ze konnen ook teuvern. Nou haar de keuninksdochter van 'n ol heks 'n swaart teuverbouk kregen en doaroet kon ze nog veul beter teuvern as dei anern, mor dat wizzen ze nait. De keunegin was slim ofgunsteg omdat heur staifdochter zooveul mooier was as heur aigen dochters. Op 'n duur kon ze heur nait meer veur oogen zain en bedenkt ze 'n middel om van heur of te komen. Ze belooft de opperste joager 'n hail bult geld. Dei mout heur mitnemen noa 't bosch en doar doodschaiten. Mor de joager mag heur geern lieden, hai het medelieden mit heur en let heur ien 't levent, mor zai mos doar eerst 'n haile zet blieven. Ze dwoalt doar rond en komt ien 't lest bie 'n olle hut. Doar blift ze en holt zich mit vruchten ien 't levent. Op 'n keer was ze weer aan 't zuiken en dou komt heur 'n keuninkszeun tegen. Dei was op jacht verdwoald ien 't bosch. Hai vragt heur noar de weg, Mor dat wait zai nait. Den vragt e, hou dat zai doar den komen is. Dat vertelt zai hom. Zoo proaten ze hail laank mit nanner. De prins het niks gain hoast om weer vot te goan. Op 'n duur vragt hai heur of ze mit heur baaiden op raais goan zellen noar heur voader tou. Hai wil den aan de keunink vroagen of hai mit heur trouwen mag. Dat wil zai wel en noa 'n tied komen ze aan 't keuninkshof. Wat is dei keunink gelukkeg dat ze der weer is! Ze haren hom verteld, dat zai oet kuiern goan was noar 't bosch en dat zai nait weerom komen was. Dou ze heur naarms vienen konnen, dochten ze dat heur 'n ongeluk overkomen was. De keunegin en heur dochters keken roar op, dat zai nog leefde, ienwendeg wazzen ze haildal helleg, omdat zai der mit zoo'n knappe prins aankwam, mor ze proatten hail mooi mit heur. Mor dou ze heuren dat dei prins mit heur trouwen wil, wordt 't ter nog nait beter op. Op aansteukeln van 't olmensk, want keunink zit haildal onner plak, mout de prins verschillende dingen doun en anners mag hai heur nait trouwen. Hai mout 'n stuk koren zichten en alle stroeken weer net zoo opzetten, doar ze ofkomen bennen. Doar wait er zich haildal gain road mit, mor hai newt zicht en gaait noar 't laand. As 't twaalf uur is, brengt 't wicht hom wat eten en drinken. Hai het nog niks doen. Hou is 't nou? zegt ze, bis ja niks opschoten. 'k Heb gain moud om der mit te begunnen, zegt e, want dat krieg ik toch nait kloar. Nou, eet en drink mor eerst es wat. zegt ze, en as hai dat doen het zegt ze: ziezoo, leg kop nou mor ien mien schoot en kiek nait eerder op veurdat ik die 't zeg. Zai begunt ien 't swaarde bouk te lezen, As ze 'n haalf uur lezen het, den zegt ze: kiek nou mor op. Alle koorn ligt ien swoaden over 't laand. Den mout hai kop weer ien heur schoot leggen. Ze leest weer 'n haalf uur ien dat teuverbouk en den zegt ze: kiek nou mor op. 't Koorn staait er weer net zoo as ter ook ston. 's Oavens gaait e noar de keunink en zegt dat hai 't waark doen het. Den mout hai 'n staal oetmizzen, doar honderd peerden al tien joar stoan hemmen. As 't wicht om twaalf uur komt, om hom eten en drinken te brengen, den is der nog niks gebeurd. Hou is 't nou weer? zegt ze, kiks zoo heureg en hes ook ja nog niks doan. Ik mout veur 't oavend dizze staal oetmizzen en ik wait mie der gain road mit. Eet en drink mor eerst es wat, zegt ze en as hai dat doan het zegt ze: ziezoo leg kop nou mor weer ien mien schoot, mor mags nait opkieken, veur ik die 't zeg. En zai begunt weer ien dat zwaarde bouk te lezen en as ze 'n haalf uur lezen het, zegt ze: kiek nou mor op. As jong opkikt is staal schoon. 's Oavens gaait e weer noa de keunink en zegt dat t waark doan is. Den mout hai nog ain ding en as hai dat nog volbrengt den mag hai de keuninksdochter hemmen. De drei dochters bennen alemoal geliek aantrokken. Ze bennen mit heur dreien ien 'n duustere koamer, en nou mout hai doar ain van oetzuiken. Dei hai oetzöcht, dei krigt e tot vrouw. Hai mag zich nait bedenken, hai mout heur vot kriegen. Doar is e weer schoon verlegen mit, mor den trapt zai hom op toonen. Hai gript heur opslag en zegt: dit is de rechte. Dat is heur nait zegt de keunegin. Wat ik heb, dat hol ik, zegt e. Mor den willen ze heur nog nait aan hom geven. Den goan ze stil mit heur baaident vot. Dou de keunegin en heur dochters dat vernemen worren ze haildal vergreld. Ze goan heur achternoa. De baaide kouninkskiener bennen al 'n end aan raais. Dou vernemen ze dat heur wat achternoa komt. Der komt 'n dikke swaarde wolk aandrieven. Dat is mien jongste zuster, zegt ze, ik zel die gauw veranern ien 'n toentje en mie ien 'n bloumke. Ain toentje, ain bloumke,zegt ze, en kloar was't. Zuster gaait dat toentje en dat bloumke veurbie en zigt niks, wolk drift wieder. As de lucht weer schoon is, den teuvert ze heur baaident gauw weerom en den raaizen ze wieder. As ze weer 'n end hèn bennen, den heuren ze weer wat. Der komt nog dikker bui opzetten. O, heerink, zegt de prinses, dat is mien olste zuster, doar komen wie nait zoo makkelk òf. 't Is Zundag en ze bennen krekt ien 'n dörp. Doe 'n preekstoul en ik 'n doomie, zegt ze. Ain preekstoul en ain doomie, zegt ze en kloar is 't al weer. Wolk trekt verbie. Den teuvert ze heur baaident gauw weerom en raaizen ze wieder. Mor den wordt 't zóó duuster, der komt zoo'n vreeselke lucht opzetten, ze kennen hoast niks meer zain. Nou ben wie verloren, zegt ze, want dat is 't olmensk en dat is 'n kwoaje. Mor mos goud oppazen. Doe 'n viever en ik 'n eend. Ain viever, ain eend, zegt ze en kloar is 't al weer. Mor 't ol wief het heur ien de goaten. Zai let zich deel valen en gaait noa viever. Doar zigt ze dei eend. 'n Schoet vol boonen het ze bie zich. Eend is vergreld op boonen. Zai staait mor aal te roupen: piele, piele, piele. Mor as zai hom griepen wil, rit eend oet. lk zel die duvel wel kriegen, zegt ze en begunt te zoepen. Viever is vol woater, mor zai zopt en zai zopt net zoo laank dat viever leeg is, mor dou baarst ze. Dou bennen de keuninks kiener weer verlöst en konnen ze trouwen. en hier is 't mit oet.

Onderwerp

AT 0313 - The Magic Flight    AT 0313 - The Magic Flight   

ATU 0313    ATU 0313   

Beschrijving

Een koning en een koningin hebben een mooie dochter. De koningin sterft en de koning trouwt met een kwaadaardige weduwe die twee dochters heeft. De weduwe en haar dochter kunnen toveren. De koningsdochter heeft echter een zwart toverboek waaruit ze kan toveren. De stiefmoeder is jaloers op de schoonheid van de koningsdochter en geeft opdracht om haar te laten ombrengen. De jager laat haar ontsnappen en ze gaat in het bos leven. Hier komt ze een prins tegen die met haar trouwen wil. Ze gaan terug naar de vader van de prinses. De prins moet een aantal opdrachten vervullen voordat hij met de dochter mag trouwen. De opdrachten worden vervuld met de toverkracht van de prinses. Aangezien de twee koningskinderen nog steeds geen toestemming krijgen om te trouwen, besluiten ze te vluchten. Ze worden achtervolgd door de stiefmoeder en haar dochters die zich hebben veranderd in donkere wolken. De koningskinderen nemen magische vermommingen aan waardoor de stiefzusters hen niet herkennen. De stiefmoeder ontdekt de vermommingen maar barst uit elkaar terwijl ze de koningskinderen probeert te grijpen. De koningskinderen kunnen trouwen.

Bron

E.J.Huizenga-Onnekes: Het boek van Minne Koning. Groningen (etc.), 1930, p. 110-115

Commentaar

1930
The Girl as Helper in the Hero's Flight

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20