Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

Meyles06 - Doornroosje

Een sprookje (almanak), 1991

Hoofdtekst

Doornroosje

De koning van Lobithia was een humeurig mens. Dat was niet altijd zo geweest en menigeen vroeg zich dan ook af wat het was dat zijn gemoedsrust beroerde. Op het oog ontbrak er weinig aan wat een vorst gelukkig kan maken: 's lands schatkist was redelijk gevuld, hij had een mooie vrouw getrouwd en het land telde maar weinig republikeinen.
Degenen die hem beter kenden (zijn lijfarts, de koningin en de psychiater) wisten echter welke zorg de koning kwelde en dat zijn buien niet uit de lucht gegrepen waren.
Op zekere dag liep hij weer eens te stampvoeten op het gazon van de paleistuin, zodat de regenwormen omhoog kwamen en de mollen hun graafwerkzaamheden een uurtje staakten.
"Hebben mijn voorouders zich uitgesloofd om de monarchie erfelijk te maken, steur ik de boel weer in het honderd", liep hij te mokken.
"Kom nou, schat," suste de koningin, die opgevoed was met de regel dat ze haar zegeningen moest tellen, "het is stralend weer, je hebt vandaag je ADV-dag en vind je die wildpaté ook zo verrukkelijk?" Ze diepte een nieuw pakje knackers uit de picknickmand en begon zo enthousiast mogelijk te smeren.
Maar het behaagde de vorst deze dag in een rothumeur te zijn en te blijven, zodat de koningin er verder het zwijgen maar toe deed en uiteindelijk haar toevlucht zocht in haar favoriete bladerblad.
Ze snuffelde wat in de huishoudelijke pagina's, verlekkerde zich in badkleding die ze in haar hoedanigheid nooit zou kunnen dragen, las met vergelijkbare gevoelens een artikel over buitenechtelijke relaties, sloeg de bladzijden met problemen van het gewone volk over en
kwam uiteindelijk terecht bij de horoscoop, die ze elke week van begin tot eind spelde. "Schorpioenen, leg u niet te snel neer bij wat onveranderlijk lijkt. Geduld is zeker op zijn plaats. Wat u nietmeer verwachtte, wordt het komende jaar werkelijkheid."
Kon de aanwijzing duidelijker zijn? Haar vertrouwen in de waarzegster die deze rubriek verzorgde, was onwrikbaar sinds ze haar vermaning indertijd in de wind had geslagen niet met de eerste de beste huwelijkskandidaat in zee te gaan.
Een mens wil echter ook in deze zaken wel eens een second opinion horen. De koningin besloot eerst alle twaalf overige bladerbladen die het land rijk was te raadplegen, alvorens haar echtgenoot van het heuglijke nieuws op de hoogte te stellen. Tot haar grote vreugde bleken alle horoscopen een min of meer gelijkluidend verhaal te bevatten. Niet langer geremd door de laatdunkendheid die de koning ongetwijfeld zou laten blijken, stormde ze zijn studeerkamer binnen. |
De vorst zat in opperste concentratie over een kruiswoordraadsel gebogen.
"Familielid, zeven letters", mompelde hij. "Vierde letter een h."
"Een zoon of een dochter", jubelde de koningin. "Ik weet het zeker. Het kan gewoon niet missen." "Dochter natuurlijk", reageerde de koning, geïrriteerd door zoveel onnozelheid. "Zoon heeft maar vier letters."
Ongeveer negen maanden later was het groot feest in het paleis.
De koningin had het leven geschonken aan een welgeschapen dochter van zeven pond en vijftig centimeter. Vervuld van blijdschap liet de koning het volk weten dat het meisje de symbolische naam Doornroosje zou dragen, dat moeder en dochter het wel maakten en dat de vader, ondanks de vermoeienissen van het afgelopen etmaal, gewoon door bleef regeren.
Toen de feestelijkheden weer wat begonnen te luwen en de stroom bezoekers in het paleis geleidelijk aan minderde, uitte de koningin de wens een feestmaal te organiseren voor de waarzegsters van alle dertien bladerbladen.
"Akkoord," zei de koning, "maar hoe had je dat gedacht met dertien gasten en twaalf gouden borden? Je kunt er toch niet een van zo'n stom porseleinen bord laten eten?"
Aan dit huishoudelijk probleem had de koningin nog niet gedacht.
Het was even stil.
"Kunnen we er voor de gelegenheid niet eentje bijkopen?" stelde ze voor.
"Je weet heel goed dat servies- en bestekfabrikanten uitsluitend zes-, negen- en twaalfdelig leveren", was het antwoord. "Het voert me te ver om voor een zo'n tante minstens zes gouden borden, lepels, messen en vorken aan te schaffen. En dan heb ik het nog niet eens over de soepkommen, de dessertschaaltjes en het glasservies." "We kunnen er toch niet twaalf uitnodigen en een passeren?" sputterde de koningin tegen.
"Jawel", antwoordde de koning. "Dat ene blad, waar laatst zo'n lelijk artikeltje over ons in stond, hoe heette dat ook al weer? Sleutelgat of zoiets. Het zal wel even pijn doen als ze merken dat zij niet mee mogen doen. Een goede leer voor een volgende keer, lijkt me."
In een keurige rij kwamen de twaalf waarzegsters de koninklijke eetzaal binnen. Ze hadden allemaal hun kristallen bol extra opgepoetst, want als er iemand gevoel heeft voor public relations dan is het wel een helderziende.
Na het diner vroeg een van hen nederig het woord en maakte gebruik van de gelegenheid om het prinsesje een lang en gelukkig leven te voorspellen. De anderen wilden niet achterblijven en ieder probeerde haar voorgangers te overtreffen in zoete bewoordingen.
Toen de elfde gast haar zegje gedaan had, deed zich echter een zeer onplezierig incident voor. Door een openstaand raam fladderde een heksachtig wezen naar binnen. Het was de waarzegster van Sleutelgat die, ingelicht door duistere bronnen, naar het paleis was gekomen om zich te wreken.
"De prinses zal sterven," krijste ze, "en wel op haar zestiende verjaardag." I
"Werkt dat verrekte alarm al weer niet!" riep de koning met overslaande stem. "En wat dat mens betreft, grijp haar in de kladden."
Zover liet de ongenode gast het echter niet komen. Behendig sprong ze het raam weer uit en gaf de toegesnelde lijfwachten het nakijken, eens te meer bewijzend dat de roddelpers niet zo gemakkelijk te grijpen is. Intussen was de enige waarzegster die nog niet gesproken had opgestaan. Ze maande de aanwezigen tot kalmte.
"Ik voorzie inderdaad een moeilijke periode in het leven van de prinses," zei ze, "en het zou me niet verbazen als dat rond haar zestiende verjaardag zou zijn. Maar de onheilsprofetie van zoëven is zwaar overtrokken, zoals we dat van de medewerkers van dat blad gewend zijn. Doornroosje zal niet sterven, maar in een diepe slaap vallen, waaruit ze pas na lange tijd zal ontwaken."
Het zal niemand verwonderen dat de gebeurtenissen van deze dag het koninklijk paar ernstig aangrepen. Beiden vielen zij ten prooi aan gevoelens van hevige onrust. De koning meende zich uit de literatuur een verhaal te herinneren, waarin een prinses op haar zestiende verjaardag het bewustzijn verloor nadat ze zich aan de spoel van een spinnewiel geprikt had.
Voor de zekerheid gebood hij dat alle particuliere spinnewielen verbrand moesten worden en dat de produktieprocessen in de textielindustrie binnen vijftien jaar volledig gemechaniseerd moesten zijn. Om gemor in ondernemersland te voorkomen, bedacht hij een WIR-regeling die zo soepel was, dat de werkgevers massaal toehapten en zijn minister van Financiën er drie rimpels in zijn voorhoofd aan overhield.
Onwetend van dit alles, dartelde Doornroosje intussen onbekommerd door haar kinderjaren. Het hele hof was dol op haar, omdat ze zich in niets van andere meisjes van haar leeftijd onderscheidde: ze koos een talenpakket omdat ze graag het toerisme in wilde, gaf haar zakgeld uit aan snoep, parfum en CD's, en zeurde net zo lang tot ze een eigen paard kreeg.
Haar ouders echter bleven waakzaam en zagen haar zestiende verjaardag met gemengde gevoelens tegemoet. "Heb je al over een cadeautje nagedacht?" vroeg haar vader ongeveer een maand voor de beladen dag.
"Ik wil een brommer", was het antwoord.
"Je bedoelt... zo'n Spartamet?" probeerde de koning.
"Ik bedoel zo'n Yamaha, met racestuur en kickstarter", zei Doornroosje.
"Maar kind, je weet helemaal niet hoe je zo'n ding moet besturen", mengde moeder zich in de discussie. "Het heeft tot je twaalfde geduurd voor je fatsoenlijk kon fietsen en eerlijk gezegd vind ik je nog steeds een gevaar op de weg."
Het eind van het liedje was natnurlijk dat Doornroosje haar zin kreeg, want meisjes van vijftien hebben genoeg trucs in huis om de stemming in het gezin grondig te verpesten als dat even nodig is.
"Maar je mag de paleispoorten pas uit als je voldoende geoefend hebt op de binnenpleintjes en hebt laten zien dat je verantwoord kunt rijden."
"Oke", zei Doornroosje. "Gaan we op mijn verjaardag naar de disco?"
"Geen sprake van", zei de koning.
"Of naar een pretpark met zo'n enge achtbaan en dat rad waarin je je maag op en neer voelt gaan?"
"We blijven gezellig thuis", besliste de koning, die een concessie per verjaardag mooi genoeg vond en veiligheid voor alles wenste te stellen. "Je mag tien vriendinnen uitnodigen, er mag voor deze ene keer in het hele paleis verstoppertje gespeeld worden en jongens komen er niet in."
"Bah, verstoppertje", mopperde Dooruroosje, terwijl ze door het paleis dwaalde op zoek naar een geschikte schuilplaats.
Belletjetrek of strippoker zou veel spannender geweest zijn. Ze passeerde de deur van haar moeders slaapvertrek en bedacht dat ze nog nooit daarbinnen geweest was. Het zou wel erg dom zijn om nu, op het moment dat geen enkele deur op slot zat, de gelegenheid onbenut te laten. Ongezien glipte ze naar binnen en sloot de deur zachtjes achter zich. Wat een weelde! Aan alle kanten zag ze zichzelf in spiegels met gouden randen. Andere bezoekers zouden misschien gefascineerd zijn door de antieke meubeltjes, het satijnen hemelbed, het exotische likeurkabinet of de met diamanten bezette weegschaal, maar Doornroosje stapte meteen op de parfumvitrine af.
Honderden flesjes, potjes en tubes, die de verrukkelijkste geurtjes moesten bevatten. Ze snoof, depte, smeerde en sprayde tot de kamer verzadigd was van welriekende walmen. En wat zou er in dat witte kastje boven de vitrine zitten? Doornroosje ging op haar tenen staan en draaide de sleutel van het deurtje om. Allemaal kartonnen doosjes met moeilijke namen op de etiketten: Dormitol, Bellanox, Tranquilline, Soporifera, Tensipast, Bonne Nuit, Nervibasta. Gelukkig waren er stickers opgeplakt met begrijpelijke informatie: 'Dit middel kan de rijvaardigheid beïvloeden.'
Aha, dacht het meisje, dus zo heeft moeder haar rijbewijs weten te halen. Waar ze al geen pilletjes voor hebben tegenwoordig. Komt dat even mooi uit! Ik neem er van allemaal drie en dan zal ik ze eens laten zien hoe goed ik met die brommer overweg kan."
"Ze heeft genoeg gehad voor duizend en een nacht", zei de hofarts. "Het is te laat om haar maag nog leeg te pompen, dus blijft er weinig anders over dan te wachten tot het spul is uitgewerkt."
De koning en de koningin waren radeloos. Al hun voorzichtigheid had uiteindelijk toch niet kunnen verhinderen dat de onzalige voorspelling uitgekomen was. Alle medici en psychologen uit de Gouden Gids werden ontboden, maar goede raad bleef uit.
Sterke koffie, vlugzout, wisselbaden, keiharde popmuziek, schone beloften (de koning bleef rekening houden met de mogelijkheid dat ze simuleerde), niets deed Doornroosje ook maar met de ogen knipperen.
Het humeur van de koning werd met de dag slechter en de koningin begon psychosomatisch te kwijnen. Ze vertoonden zich steeds minder in het openbaar en gaven opdracht het paleis met een doornhaag te omgeven om bezoek zoveel mogelijk te weren. Het volk treurde: niet langer kon het op hoogtijdagen zelfgebreide sjaaltjes, geborduurde schilderijtjes en allerlei andere goedbedoelde goederen aanbieden. En voor de redactie van Vorstenhuis werd het steeds moeilijker om aan bladvulling te komen.
Op zekere dag meldde zich een jongeman aan de poort, met zijn hoed in de ene en een elektrische heggeschaar in de andere hand.
"Mag ik de prinses bezoeken?" was zijn vraag. "Ik ben een prins en ik denk dat ik haar wakker kan maken."
De koning bleek nog steeds bereid iedere mogelijke hulpverlener het voordeel van de twijfel te gunnen. Even later stond de jongeling dan ook naast het roerloze lichaam van Doornroosje.
"Ga je gang", zei de koning.
De jongen boog zich voorover en blies in haar neusgaten.
"Gatsie, knoflook." Met een ruk veerde Doornroosje overeind.
"Waar ben ik? En wat moet die stinkerd hier?"
"Die stinkerd is een prins en ik vermoed dat hij met je wil trouwen", zei haar vader. "Maar eerlijk gezegd heb ik hem dat nog niet gevraagd."
"Prinsen eten geen knoflook", zei Doornroosje. "Laat hem eerst maar eens bewijzen dat hij een echte is."
De jongeman glimlachte.
"Mag ik hier een nachtje blijven slapen?" vroeg hij.
"Je kunt hier wel in", zei Doornroosje en sprong op de grond. "Op de een of andere manier heb ik het gevoel dat ik voorlopig geen bed meer kan zien. Ik denk dat ik maar eens een nachtje opblijf."
"Dat komt prachtig uit", sprak de jongen. Hij haalde iets uit zijn broekzak te voorschijn. "Kijk, een erwt", zei hij. "Als je die nu eens onder mijn matras legt, dan zul je zien dat ik geen oog dicht doe

Onderwerp

ATU 0410    ATU 0410   

Beschrijving

De koning en koningin van Lobithia hebben nog geen kinderen en hier zijn ze ongelukkig door. Op een dag leest de koningin echter haar horoscoop en ze maakt hieruit op dat ze een kind zal krijgen. Er wordt een dochter geboren en de koningin nodigt de waarzegsters van de twaalf bladerbladen uit. Er is nog een dertiende, maar daar is geen servies voor beschikbaar. Op het feestmaal verschijnt de dertiende waarzegster en ze voorspelt dat de prinses op haar zestiende zal overlijden. De twaalfde waarzegster verzacht deze voorspelling en zegt dat Doornroosje in een diepe slaap zal vallen op haar zestiende. Doornroosje krijgt voor haar verjaardag een brommer, maar mag er pas buiten het paleis op rijden als ze geoefend heeft. Ze slikt de medicijnen van haar moeder omdat die de rijvaardigheid beinvloeden en valt in een diepe slaap. Op een dag komt een man op het paleis die zegt de prinses te kunnen laten ontwaken. Hij blaast in haar neusgaten en de prinses wordt wakker van de knoflooklucht die bij de prins vandaan komt. De prins wil met de prinses trouwen en laat een erwt zien, die, als deze onder zijn matras ligt, ervoor zorgt dat de prins de hele nacht wakker zal blijven.

Bron

W. Meyles: De Pitbull en de Zeven Geitjes. Groningen 1991, p. 31-39

Commentaar

1991
Een Spartamet is een fiets met een motortje eraan. Er kan dus mee gefietst worden, maar de motor kan het trappen ook overnemen.
Sleeping Beauty

Naam Overig in Tekst

Doornroosje    Doornroosje   

Lobithia    Lobithia   

ADV-dag    ADV-dag   

Sleutelgat    Sleutelgat   

WIR-regeling    WIR-regeling   

minister van Financien    minister van Financien   

CD    CD   

Spartamet    Spartamet   

Yamaha    Yamaha   

Dormitol    Dormitol   

Bellanox    Bellanox   

Tranquilline    Tranquilline   

Soporifera    Soporifera   

Tensipast    Tensipast   

Nervibasta    Nervibasta   

Gouden Gids    Gouden Gids   

Vorstenhuis    Vorstenhuis   

Naam Locatie in Tekst

Bonne Nuit    Bonne Nuit   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:22