Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

LOMBO124

Een personal narrative (boek), 1998

Hoofdtekst

Alweer 24 jaar woon ik in Nederland. Mijn man nog zes jaar langer, hij was pas 22 toen hij vanuit Turkije hier naar toe kwam. Onze kinderen die toen twee, vier en zes jaar oud waren volgden een jaar nadat ik naar Nederland was gegaan. Het eerste jaar was verschrikkelijk. Ik was veel ziek omdat ik mijn kinderen miste. Ik sprak geen Nederlands. Ik wist niet waar ik boodschappen kon gaan doen. Ik kende alleen de Zeeman en later ook de Wibra. Mijn man werkte heel de dag, dus ik was veel alleen.
Ik heb echter nooit gedacht aan teruggaan. Nu zou ik ook niet meer terug willen. Mijn familie en vrienden wonen hier. De familie die in Turkije woont is oud. Wat moet ik daar nog doen? Bovendien heb ik hier veel activiteiten: gymnastiek, zwemmen, fietsen en autorijden. In Turkije doe je zulke dingen als vrouw niet. Mijn man en ik gaan er nog wel ieder jaar op vakantie. Door het jaar hebben we niet zoveel contact, telefoneren is veel te duur, alleen als er feest is bellen we even. Het is altijd maar afwachten wat we daarginds aantreffen. Vorig jaar heb ik met mijn man twee weken op de camping gezeten. Hartstikke leuk. We hadden veel contact met andere mensen. Bij onze familie is niet zoveel te doen. Je zit op het balkon, kijkt naar links, kijkt naar rechts en zo maar door totdat je er pijn van in je nek krijgt. Echt gezellig is dat niet. Daarom hoop ik dat het goed gaat met mijn familie en die van mijn man. Misschien dat we dan nog naar de camping gaan.
Toen ik zoveel ziek was zei mijn huisarts dat ik niet zoveel thuis moest zitten. Hij gaf mij het adres van het buurthuis. Ik vond het doodeng om er naar toe te gaan. Ik sprak slecht Nederlands en er kwamen nog nauwelijks Turkse mensen. In het begin ging ik er vooral naar toe om koffie te drinken en wat te praten. Op een gegeven moment vroegen ze aan mij of ik op de kinderen wilde letten die met de moeders mee naar het buurthuis kwamen. Dat heb ik drie of vier jaar gedaan. Later ben ik een breicursus gaan geven. Nu breng ik koffie rond tijdens de instuif. Ik kom er alweer zestien jaar.
Ook in die tijd was mijn zoon ernstig ziek. Als afleiding wilde mijn man mij leren fietsen. Maar daar stond mijn hoofd toen niet naar. Toen mijn zoon beter werd stelde mijn man het nog eens voor. Ik durfde niet, ik was bang om te vallen. Mijn man kan goed fietsen. Hij zei, ik hou je wel vast. Mijn zoon hielp me ook. In drie dagen heb ik leren fietsen. Toch heb ik daarna vijf jaar niet gefietst. Ik schaamde me. Ik was de eerste Turkse vrouw die kon fietsen. Mijn man zei, je hebt niets met andere mensen te maken. We doen het samen. Daar ging ik weer. Als we onderweg Turkse mensen tegenkwamen stapte ik af. Nu word ik boos op Turkse vrouwen die hebben leren fietsen maar het nooit doen omdat ze bang zijn om te vallen. Je moet niet bang zijn. Je moet durven. Ik durf bijna alles. Je moet doorgaan. Sommigen vroegen waarom ik zonodig moest leren fietsen. Hoewel de meesten om mij bleven lachen, gingen ze achter mijn rug om toch ook eens proberen te fietsen. Mijn man heeft nooit tegen mij gezegd dat ik iets niet mocht. Waarom zou ik niet mogen fietsen en mijn man wel? Ik wil alles leren. Waarom mogen mannen andere dingen dan vrouwen? Als ik dat wel eens zei, werd ik uitgelachen. Nu rijden veel vrouwen auto en is er een enorme wachtlijst voor de fietscursus.
(S. Hautvast: Een wijk met een eigen smaak. Honderd jaar Lombok. Utrecht 1998, p.90.)

Beschrijving

Een Turkse vrouw wordt door haar man in de wijk Lombok gestimuleerd om te gaan fietsen, zwemmen, gymnastieken en autorijden. Zij was de eerste Turkse vrouw in de wijk die kon fietsen. Op vakantie zijn ze naar de camping geweest, en dat is hen goed bevallen. Op visite in Turkije verveelt de vrouw zich snel.

Bron

S. Hautvast: Een wijk met een eigen smaak. Honderd jaar Lombok. Utrecht 1998, p.90.

Commentaar

1998

Naam Overig in Tekst

Turkse    Turkse   

Nederlands    Nederlands   

Zeeman    Zeeman   

Wibra    Wibra   

Naam Locatie in Tekst

Turkije    Turkije   

Nederland    Nederland   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20