Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ010311

Een sage (mondeling), zondag 25 september 1966

Hoofdtekst

't Wie op in joune mei min en tsjuster waer. De boer siet by 't fjûr, doe kom der noch ien oan 'e doar. De boer gong der hinne en doe stie dêr in frommes. Dat frege of se dêr dy nachts bliuwe koe.
Dêr hie de boer gjin biswier tsjin. Sy kom ek by 't fjûr to sitten.
In skoft letter woardde der wer kloppe. Doe wie dat in man op in hynder. Dy frege ek al of er dy nachts dêr wol sliepe koe.
Dat woarde èk tastien.
Doe kom dy man èk by 't fjûr to sitten. Mar doe sei dy man letter tsjin 'e boer of er even mei nei bûten komme woe. Doe sei er tsjin 'e boer: "Dat frommes, dat is in keardel yn frouljusklean."
De boer woe 't net leauwe.
"Ha jo apels?" frege de ruter.
"Jawol", sei de boer.
"Nou, dan smite jo ús aenst allegear in apel ta. As in manskeardel hwat opheint slacht er de knibbels nei elkoar ta. As in frommes hwat opheint, docht se de knibbels fàn elkoar."
De boer smiet se allegear in apel ta. En dyselde yn frouljusklean sloech de knibbels nei elkoar ta.
Doe wie 't dan biwezen dat it in man wie.
It woardde bêdtiid. De ruter sei: "Ik wol fannacht fóár myn hynder sliepe." Mar dat die der net. Hy krige in bosk strie en dat klaeide er hwat oan, en dat lei er foar it hynder del. Mar sels gong er boven de krêbbe sitten by syn hynder mei de revolver klear. Hy bleau wekker. De boer en de frou èk.
Der forroan hiel hwat tiid.
Doe kom dyselde yn 'e frouljusklean der oanslûpen, krige in skerp mes út 'e bûs en joech dêr de striepoppe in stek mei, wylst er sei: "Sjesa, dat is al ien dea." Mar opslach skeat de ruter syn revolver ôf en de oare hie der west.
Doe seach de ruter de bûsen nei fan de moardner. Dêr siet allerhande moardnersark yn en ek in fluitsje.
De boer en de frou wienen der al gau by en doe bisluten se to fluitsjen op it moardnersfluitsje.
In man of trije, fjouwer kom op it fluitsjen tasetten. It wienen rovers, dy woenen de biwenners formoardzje en alles leechplunderje.
Mar sy woarden allegear fan kant makke en de boer hat de oare deis de liken yn syn lân bidobbe.

Onderwerp

VDK 0958G* - De appelvangproef    VDK 0958G* - De appelvangproef   

sinVDK 0958G* - Die Fangprobe    sinVDK 0958G* - Die Fangprobe   

Beschrijving

Op een donkere avond vraagt een vrouw aan een boer of ze kan blijven slapen en de boer nodigt haar uit bij zijn vuur. Even later staat er een man voor de deur die ook hij vraagt of hij kan blijven slapen. Na even bij het vuur gezeten te hebben vraagt de man of de boer even mee naar buiten wil komen. Daar zegt hij tegen de boer: "Dat vrouwmens, dat is een kerel in vrouwenkleren." De boer wil dit niet geloven. "Nou, dan gooi je dadelijk naar ons allebei een appel. Als een man iets opvangt, doet hij zijn knieën naar elkaar toe. Een vrouw doet haar knieën van elkaar af." Als de boer dit doet, blijkt de vrouw inderdaad een man te zijn. Tegen bedtijd zegt de ruiter dat hij voor zijn paard wil slapen. Hij doet wat kleren om een beetje stro en gaat met zijn revolver klaarzitten. Na een tijdje komt de man in vrouwenkleren en steekt een mes in de strooien pop, terwijl hij zegt: "Ziezo, dat is er al een dood." Maar op slag schiet de ruiter de man met zijn revolver dood. In de bloes van de moordenaar vindt de ruiter een fluitje. Hij blaast op het fluitje en meteen verschijnen er drie, vier rovers. De boer doodt ze en plaatst de volgende dag de lijken op zijn land.

Bron

Corpus Jaarsma, verslag 103, verhaal 11

Commentaar

25 september 1966
De appelvangproef

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21