Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ013608

Een mop (mondeling), woensdag 23 november 1966

Hoofdtekst

Der wienen in mem en in soan, dy wienen togearre útfanhûs. Se hienen noch noait fuort west en de soan wist net hoe't er him by oaren gedrage moest. Dêrom joech de mem him de ynstruksjes.
"Dû matst net sa ûnfatsoenlik folle ite lyk ast thús dochst", sei se. "As wy aenst oan 't miel sitte sil ik dy wol even tsjin 'e foet oanstompe as it tiid is datst de leppel del leist."
Sa praetten se ôf. Mar de soan wie noch mar krekt oan 't iten of de houn stompte him tsjin 'e foet oan en doe lei er de leppel del. Hy hie hast noch neat hawn en seach sneu.
Doe't se de jouns op bêd leinen, gong de soan stil nei de kelder ta, hwant hy forgong fan 'e honger. Dêr stie in panne mei rizenbrij en hy iet der him goed sêd fan. Doe tocht er: "Ik bring ús mem ek in sleeffol."
Mar it minske lei to sliepen, dat doe skepte er it har ta de hals yn. Doe rekke it hiele bêd ûnder 'e rizenbrij.
It minske woarde wekker en bearde raer.
"Wy matte hjir fuort wei", sei se, dat doe naeiden se togearre út.
"Ik wol dòch hwat mei ha", sei de soan, en doe lichtte er de ûnderdoar út 'e hingsels en dy laedde er op 'e rêch. Doe kommen se yn 'e bosk. 't Wie yn 'e nacht. Dêr hearden se guon oankommen.
"Dat kinne wol moardners wêze," sei 't minske, "wy binne hjir net feilich. Mar gau yn 'e beam!"
Doe klommen se beide yn 'e beam. De soan nom de doar mei.
't Wienen rovers dy't der oankommen. Dy hienen in protte jild stellen. Sy gongen ûnder 'e beam sitten, dêr't de mem mei de soan yn klom wienen. En doe telden se it jild dat se byelkoar roofd hienen.
De mem yn 'e beam sei: "Ik mat sa noadich hwat wetter kwyt." En sy bigong to pisjen.
Doe seinen de rovers: "Daar valt hemels water."
In skoftsje letter sei de soan: "Ik kin de ûnderdoar net mear hâlde."
"Stil - stil," sei de mem, "oars hearre se ús."
Mar dêr foel de doar al hinne.
Doe woarden de rovers bang. Hja seinen: "Nou bigjint it doarren to reinen." En sy naeiden hurd út en lieten alle jild lizze.
Doe lieten de mem en de soan har by de beam del sakje en pakten gau al it jild.
Dêr setten se mei op hûs ta.

Onderwerp

AT 1691 - "Don't Eat too Greedily."    AT 1691 - "Don't Eat too Greedily."   

ATU 1691    ATU 1691   

Beschrijving

Moeder en zoon spreken af dat zij zijn voet zal aantikken als hij te veel eet. Al snel tikt de hond hem aan, waarna hij stopt met eten. 's Nachts eet hij zich rond aan rijstebrij. Hij brengt zijn moeder ook rijstebrij, waarbij het bed zo smerig wordt dat ze weggaan. De zoon neemt een deur mee. In het bos klimmen ze in een boom, want ze horen mensen aankomen. Dat zijn rovers die onder de boom hun geld tellen. De moeder moet plasseen, waarna de rovers zeggen dat er hemels water valt. De rovers worden bang als de zoon de deur laat vallen en gaan er vandoor. Moeder en zoon nemen het geld mee naar huis.

Bron

Corpus Jaarsma, verslag 136, verhaal 8 (Archief Meertens Instituut)

Motief

K335.1.1 - Object falls on robbers from tree.    K335.1.1 - Object falls on robbers from tree.   

J2541 - ”Don‘t eat too greedily.“    J2541 - ”Don‘t eat too greedily.“   

Commentaar

23 november 1966
Don't Eat too Greedily; AT 1653 The Robbers under the Tree

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21