Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

LOMBO692

Een personal narrative (mondeling), vrijdag 01 december 2000

Hoofdtekst

D'r zijn ook zware verhalen over een moeilijke tijd voor mij geweest, hoor. Dat zeg ik eerlijk. Normaal gesproken... Ik hoorde dat als je in een vreemde land bent, dan leer je altijd scheldwoorden. Maar bij mij was dat nooit zo geweest. Ik weet het nog, ik woonde hier op de Soendastraat, hier iets verderop; het was een zomerperiode, in de zomer. En ik ging naar school. En prachtig, echt prachtig weer. Vanaf dat moment heb ik zo'n mooi weer nooit meegemaakt in Nederland. En d'r stond een oude mevrouw van pakweg - ik denk in die tijd van 60, 65... En toen was ik al twee jaar in Nederland, ongeveer. En toen kwam die mevrouw naar me toe, of stond ze daar en ik ging gewoon naar de bushalte enzo... Toen zeide ze met de lucht aanwijzend: "Prachtig weer, hè, meneer?" En ik had helemaal geen zin om over het weer te praten. Ik voelde me gewoon zo uh... klote, ja. Dat ik zei (zo deed ik [maakt gebaar van mes in borst]): "Zelfmoord plegen." Toen, die oude mevrouw, toen ging ze gewoon weg. Toen dacht 'ie: nou, die gozer is gek. Maar toen had ik het echt ontzettend zwaar. Ik ging de straat op, en dan in die tijd was er kermis op de Kanaalstraat, en ik zag alleen maar blauwe ogen, blonde haren. Ik dacht van: jeetje, waar ben ik beland? Waar ben ik nou hier? Wat moet ik hier? En het is een moeilijke leeftijd, hè?
(Op 1 december 2000 verteld in Dienstencentrum West te Utrecht, Lombok)

Beschrijving

De verteller is als puber naar Nederland gekomen en had het hier aanvankelijk erg moeilijk. Zelfs met het mooiste weer liep hij rond met zelfmoordgedachten. Op de kermis zag hij alleen maar blonde haren en blauwe ogen. Hij vroeg zich af: wat doe ik hier?

Bron

bandopname interview archief MI

Commentaar

1 december 2000

Naam Locatie in Tekst

Soendastraat    Soendastraat   

Nederland    Nederland   

Kanaalstraat    Kanaalstraat   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21