Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ016004

Een sage (mondeling), zaterdag 28 januari 1967

Hoofdtekst

Der wie in boerinne, dy har man wie stoarn. Hy wie dy deis op 't hôf kom en hja woe graech selskip ha dy nachts, hwant hja fielde har net feilich allinne. Dêrom frege se de feint of dy dêr dy nachts bliuwe woe. Mar de feint woe net. Hy woe fuort, al hoe't de frou ek oandrong.
Doe't se in skoftsje allinne sitten hie, kamen der twa man by de doar. Dy fregen of se dêr oernachtsje koenen. It minske wie deabinaud, mar sy doarst ek net to wegerjen. Hwat koe se allinne tsjin twa man bigjinne.
Dat hja sei: "Kom mar mei." En doe wiisde se de beide mannen in bêd yn 't leech bûthús. De beide mannen stelden har safolle mooglik gerêst mei to sizzen, dat se alhiel gjin forkearde bidoelings hienen en dat se har mar rêstich deljaen koe. Mar it minske siet bot yn noed en bleau ûngeduerich. Hja fortroude it net mei dy twa fremde mannen.
Nei in skoft hearde se hwat by 't finster. Dat woarde omheechskoud. Sy tocht: "Dêr ha wy 't al. Nou ha 'k de fyân oan wjerskanten."
Sy gong nei de skuorre en nei 't bûthús ta. De mannen wienen noch wekker en de iene sei: "Binne jo ûngerust, frou?" Hja fortelde hwat der mei 't finster gebeurd wie. Doe gongen dy beide mannen gau út it bêd wei en nei foaren ta. Dêr grypten se de man dy't ynbrekke woe. Syn gesicht wie hielendal swart oanstrutsen. Doe't de frou him seach by 't ljocht, wie 't net ien oars as de feint, dy't dy jouns fuortgong wie.
De iene fan 'e mannen sei: "Ik sil direkt nei de plysje ta. Hâld dû him salang fêst."
Dat gebeurde. De plysje kom en nom de feint mei. De oare moarns sei de frou tsjin 'e beide mannen: "Nou bin ik myn man kwyt en de feint derby. Soenen jimme beiden hjir arbeider by my wurde wolle? Dan wyt ik, dat ik fortroud folk ha."
Dat ha de beide mannen oannom.

Beschrijving

Een boerin die net weduwe is geworden, is erg bang om alleen te zijn en vraagt haar knecht 's nachts bij haar te overnachten. De knecht weigert en laat de doodsbenauwde vrouw achter. Een poosje later komen er twee mannen aan de deur om onderdak vragen. De vrouw vermoedt dat de mannen verkeerde bedoelingen hebben, maar wijst ze toch een slaapplaats in het buitenhuis. Als ze even later gemorrel aan het raam hoort, verstijft ze van angst omdat ze nu denkt dat ze aan alle kanten omsingeld is. De twee mannen blijken absoluut geen kwaad in de zin te hebben en helpen de weduwe juist de derde man, de inbreker, in de kraag te grijpen. De inbreker blijkt de knecht te zijn die haar die avond alleen achtergelaten heeft. De politie rekent de knecht in en de vrouw vraagt of de twee behulpzame mannen voor haar willen werken.

Bron

Collectie Jaarsma, verslag 160, verhaal 4 (archief MI)

Commentaar

28 januari 1967

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21