Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ017511

Een mop (mondeling), dinsdag 04 april 1967

Hoofdtekst

Der wie us in man, dy syn wiif wie rooms. Sy hienen in soan, dy wie net rooms. De man stoar. Doe sei 't wiif tsjin har jonge: "Hjir hast in knoarre jild. Gean dêr mei nei de pastoar ta om dyn heit út it fagefjûr wei to krijen."
Goed, dy jonge gong nei pastoar ta.
De pastoar sei: "Ik sil lêze, wylst mastû it jild mar telle."
Dat die dy jonge. Mar op it lêst sei er: "Ik bin klear mei tellen. Is heit der hast?"
"Omtrint", sei de pastoar.
Doe struts de jonge it jild wer nei him ta en sei: "Heit wie in goed jager. Dat lêste eintsje kin er wol bispringe."
Sa kom de jonge mei 't jild wer thús.
"Wel," frege syn mem, "hoe is 't gong?"
"'t Kin net better! It jild werom en heit op in lyts eintsje nei yn 'e himel!"



Onderwerp

VDK 1755A* - Pastoor bidt iemand uit het vagevuur: "Hij is er bijna."    VDK 1755A* - Pastoor bidt iemand uit het vagevuur: "Hij is er bijna."   

Beschrijving

Een roomse weduwe stuurt haar ongelovige zoon naar de pastoor met een zak geld om haar overleden man voor het vagevuur te behoeden. De jongen doet dit en telt alvast het geld terwijl de pastoor bidt. Als hij klaar is met tellen, vraagt hij of zijn vader al uit het vagevuur is. De inhalige pastoor antwoordt 'bijna', om op die manier nog meer geld van de jongen los te peuteren. Maar de jongen neemt het geld weer mee, omdat hij denkt dat zijn vader het laatste stukje uit het vagevuur wel kan springen, hij is immers altijd een goed jager geweest. Zo laat de jongen de pastoor met lege handen staan en gaat met al het geld weer naar huis. Hij zegt tegen zijn moeder dat zijn vader op een klein eindje na in de hemel is.

Bron

Collectie Jaarsma, verslag 175, verhaal 11 (archief MI)

Commentaar

4 april 1967
Pastoor bidt iemand uit het vagevuur: "Hij is er bijna."

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21