Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ018901

Een sprookje (mondeling), 1951

Hoofdtekst

Der wie us in heit, dy hie trije jonges. Hy hie in hiele keppel drinten. De jongste fan 'e bern wie hwat oan 'e ûnnoazele kant. De beide oaren hienen de gek mei him. De heit hie in skiepke, dat hiet fan Beltrum. Dêr wie dy jonge stjonkende mâl mei. Dêr wied er suver net by wei to slaen.
Doe't de heit stoar, moesten de skiep omparte wurde. De beide âldsten leinen it snoad oan. Hja makken trije keppels fan 'e skiep. Twa bêste en ien dy bistie út allegear sutrige beestjes.
Nou lieten se de jongste kieze, hwant sy forwachten net oars as hy soe de sutrige keppel útsykje. Ommers sy hienen sa gochem west dat se Beltrum dêr tusken set hienen.
Mar de jongste eage de skiep us oer en doe roan er op syn leafling ta, knibbele foar him op 'e groun en sei:
"Beltrum, Beltrum, wat heb ik je lief,
maar om je kwade gezanten veracht ik je nu."
En hy nom de bêste keppel.





Beschrijving

Een vader heeft drie zoons, van wie de jongste ietwat onnozel is. De twee oudste jongens steken vaak de draak met hem. Als de vader overlijdt, moet het grote aantal schapen dat de vader tijdens zijn leven bezat, verdeeld worden. De twee jongens bedenken een sluw plannetje om zelf de mooiste dieren te krijgen. Ze verdelen de schapen in drie groepjes: twee groepjes fraaie, schone dieren en een groepje vieze, smoezelige dieren. De twee deugnieten zetten het lievelingsschaap van de onnozele zoon tussen de vieze dieren om er zeker van te zijn dat de jongste zoon zijn keus op deze dieren zal laten vallen. De jongste zoon zegt echter tegen het schaapje dat hij hem liefheeft, maar niet met die smoezelige dieren om hen heen. De jongen kiest het beste, schoonste stel dieren uit en neemt zo zijn twee hebberige broers bij de neus.

Bron

Collectie Jaarsma, verslag 189, verhaal 1 (archief MI)

Commentaar

1951

Naam Locatie in Tekst

Beltrum    Beltrum   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21