Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

LOMBO716

Een exempel (mondeling), woensdag 21 februari 2001

Hoofdtekst

LEH: "Ik heb er eentje in mijn hoofd. Dat gaat over vertrouwelijkheid. Dat was echt een waargebeurd verhaal. Vroeger waren de dieren ook praten. Er was een mevrouw, die is op zoek naar haar dochter. Dat is een heel eind weg. Toen die mevrouw onderweg is, ze moest een paar uren nog lopen. Het was donker. En ze komt tegen een leeuw, een tijger. Hij zegt: 'Mevrouw, waar gaat u naar toe? Het is donker. Dat is gevaarlijk voor u.' Ze zegt: 'Ja, ik heb geen andere mogelijkheid, ik moet gewoon lopen.' Zegt: 'Nee, u kan bij mij op visite deze avond. Morgenochtend, dan ga je verder naar je dochtertje.' Ze zegt: 'Ja, leuk, meneer tijger (of leeuw).' En ze is daar gebleven. De tijger heeft haar goed verzorgd. Hij pakt geit ergens anders, heeft haar vlees gegeven, heeft haar van harte geheten welkom, enzovoort. Tot de volgende ochtend: ze vertrekt naar haar dochter. Maar wat doet die leeuw? Die loopt achter haar aan. Voor de veiligheid. Hij zegt: 'Ze was bij mij, ze gaat naar haar dochtertje, ze moet nog uren lopen. Dus ik blijf bij mijn belofte. Al weet zij het niet: ik hou haar goed in de gaten.' Toen de leeuw achter haar aan liep, die mevrouw natuurlijk weet niets. Leeuw achter haar lopen, stiekem. Dus toen is zij bij haar dochter thuis. Ze vroeg: 'Mamma, waar was je zo lang?' Ze zei: 'Ja, ik was op visite bij meneer tijger. Die meneer tijger heeft mij heel goed verzorgd. Maar... ik rook... er komt een geur uit hem, die was niet lekker.' De tijger was ook naast de hoekje zitten luisteren: 'Shit! Ik heb goed voor haar gezorgd, en kijk wat ze nu zegt tegen haar dochter over mij!' Dan wordt hij kwaad. De tijger liep weg naar zijn huis. Maar... voor die vrouw die ochtend wegging, heeft hij gezegd: 'Als je terug bent van je dochter, je bent altijd welkom. Kom deze kant op: je gaat drinken, eten, drinken, en daarna ga je verder naar je eigen huis.' Ze zei: 'Ja.' En toen de tijger dat hoorde, liep hij weg. Over een paar dagen komt die oude mevrouw terug naar haar huis. Ze komt tegen de tijger. De tijger zei: 'Je bent van harte welkom!' Ze heeft thee gedronken en een beetje gegeten. Zei ze: 'Ik ga verder weg.' De tijger zei: 'Ja, u mag weg. Maar u moet mij hier slaan tot er bloed komen.' Die oude vrouw zegt: 'Waarom? Nee, nee, nee!' 'Je gaat niet weg! Je moet eerst mij slaan tot er bloed komen, of... ik maak jou dood!' Die mevrouw natuurlijk is bang. Zij pakt een steentje. Patsj! Hier, op het voorhoofd. Het bloed is naar buiten gekomen. De tijger zei: 'Nou u mag weg. U heeft mij geslaagd. We zien elkaar wel misschien over een paar jaar.' De vrouw is weg naar haar huis. Later komt zij hem terug tegen, naar haar dochtertje. De tijger heeft haar weer in de gaten. Die mevrouw komt niet natuurlijk naar haar huis, het tijgerhuis, maar ze gaat een andere kant op, een andere weg pakken. Maar over een paar jaar zegt de tijger: 'Ik ga achter haar lopen om haar te ontmoeten. Nou is weg mijn - hoe heet dat - litteken, haartjes gekomen, je ziet niks.' Hij is weer met haar aangekomen. 'Hallo mevrouw! Kun u mij herinneren?' Zegt ze: 'Tuurlijk, meneer tijger, kan ik mij u herinneren: er was dit en dat gebeurd...' Hij zegt: 'U heeft mij hier geslaan.' 'Ja,' zei de vrouw: 'Ik wil weten... u heeft mij niets verteld... maar nu wil ik weten: waarom je vroeg mij om ik jouw voorhoofd slaan.' Hij zegt: 'Ja, ik ga jou nu pas vertellen.' Ze zegt: 'Zeg het eens.' Hij zegt: 'Eerste keer: je was bij mij, ik heb voor jou goed gezorgd. Maar toen je weg ging, ja, ik heb achter jou gelopen. Voor de veiligheid. Je weet niet dat ik achter jou loop. Maar ik beveilig jou, bescherm jou. Je was bij mij in huis, ik blijf jou beschermen. Toen jij bij je dochtertje zei: 'Die meneer tijger, een rare geur uit hem komen en dit en dat. Dat heb ik pijn! Daardoor wil ik dat je mij hier slaan. Als je mij slaat, op een bepaald dag gaat weg. Als je mij achter de rug praat, roddelt, blijft dat altijd in de hart. Nu maak ik jou af!' Pats! [...] Echt werkelijk waar verhaal verteld."
(Op 21 februari 2001 verteld in Museum Café Lombok)

Beschrijving

Een vrouw moet een lange reis naar haar dochter maken, en krijgt 's nachts gastvrij onderdak bij de tijger. Ook op de terugweg mag ze terugkomen. De tijger volgt haar naar haar dochter omdat een goede gastheer zijn gast graag beschermt. Bij het huis van de dochter hoort hij de vrouw roddelen: de tijger stinkt uit zijn bek. Bij terugkeer overnacht ze weer bij de tijger. Nu moet ze de tijger aan zijn voorhoofd verwonden vooraleer zij weg mag. Bij een latere ontmoeting legt de tijger het allemaal uit: de fysieke wond is genezen, maar de psychische wond niet. Nu neemt hij wraak en doodt hij de vrouw.

Bron

interview op 21 februari 2001 in Museum Café Lombok (band archief MI)

Commentaar

21 februari 2001

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21