Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ0286B16

Een sage (mondeling), dinsdag 07 december 1954

Hoofdtekst

As der ien op 'e Sumarreheide stoar, dienen de biklaeijers him in deadshimd oan, tominsten as dat der wie.
Oars krige er in lekken om, dat se sels hienen. It wie dan meastal in ôflizzerslekken. Wie it to lang, dan woarde it skuord. Noait knipt, hwant dan koenen se neat mear mei de skjirre.
Der moest net mei de tosken oan skuord wurde, oars foelen dy út. De nuddel dêr't se mei naeiden woarde fuortsmiten of yn 'e kiste dien. Noait wer brûkt.
It deakleed krigen se meastal mei 't trouwen mei.
De deaden moesten har eigen reed del, net oer in oar sinen.

Beschrijving

Een overledene wordt begraven in een doodshemd of een afleggerslaken. Een te lang laken wordt afgescheurd, maar nooit afgeknipt. Het scheuren mag niet met de tanden gebeuren, want anders vallen die uit. De naald waarmee het kleed genaaid is, gaat mee in de kist. Het doodskleed krijgt men vaak bij het trouwen al en moet in eigen bezit blijven.

Bron

Collectie Jaarsma, verslag 286B, verhaal 16 (archief MI)

Commentaar

7 december 1954

Naam Locatie in Tekst

Sumarreheide    Sumarreheide   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21