Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

TINNEV104

Een sage (boek),

Hoofdtekst

91.
Hier ien de Hei he'k wel dwaallichte gezien. lk het hier ok wel pötjes uutgegrave en een speer. Daor zun ze vanuut Köle nog nao kieke gewes. As jong meugen ik een kier van vader met een pead nao Bèèk. 't Pead was ziek. Opéns begon e te proeste en hij liep met twee been deur de graaf néve de weg. lk had moeite der op te blieve. Mor ik viel der niet af; ik was nog mao zon jong. 't Pead kreeg een helen bonk vuur aan de neus. lk kek, en toe kreeg ik 't eiges. Mien hele gezich was vuur. Efkes later was 't oaver en proesten 't pead ook nie meer. Ik het 't mien vader veteld. Dèn zei, dat 't van de gal kwam, die ien de grond zit. Waor de gal deur de grond streurnp kump 't vuur nao boave. At taor de schööp oaverhen lope (en wi'j hemmen hier völ schaope gehad), dan gaon ze kepot.

Onderwerp

TM 4905 - Dwaallichten (stalkaarsen)    TM 4905 - Dwaallichten (stalkaarsen)   

Beschrijving

Een jongen rijdt op een paard naar een naburig dorp. Het paard is ziek en loopt half in de goot langs de weg, maar de jongen blijft er op zitten. Het paard moet hoesten en plots heeft het een vuurbol aan zijn neus. De jongen kijkt ernaar en heeft ineens zelf ook vuur in zijn gezicht. Even later is alles voorbij.
De jongen vertelt alles tegen zijn vader. Die zegt dat het komt omdat er gal in de grond zit. Waar gal door de grond stroomt, komt vuur naar boven.

Bron

Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.69.

Naam Overig in Tekst

de Hei    de Hei   

Naam Locatie in Tekst

Beek    Beek   

Keulen    Keulen