Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

TINNEV124

Een mop (boek),

Hoofdtekst

111.
Onze Lieven Heer en Petrus die gingen is met eur beiden op stap.
Ze harren een heel eind gelope. Toe komme ze bi'j zon soort timmerfabriek. Zukke snarre van jonges, zukke leerjonges, die zun daor aan 't wark. Petrus har een hele kale kop gehad; hi'j har gin haor meer op de kop gehad. Dat harre die jonges gezien. Toe harre ze 'm naogeroepe veur "kletskop". Petrus dén is daor een bitjen oaver geraak. Dén zeit tegen Onzen Lieven Heer: "Wat een lelijke kwajonges. Wi'j moezze ze toch te pakke nemme. Daor zölle ze feitelijk veur boete, at ik te met te doen had". "Och", zeit Onze Lieven Heer, "'t zun nog mao zukke jonges. Dat wet ie toch. Wi'j zun toch old genog. Dat wette wi'j toch hoe jonges zun." "Ik vind 't ongetraierd um daor minse nao te schreawe. Wi'j motten eur iesdere noesten ien 't holt laote wasse. Dan zölle ze lèveslang heugnis hemme". "Nee", had Onze Lieven Heer gezeid, "dat motte wi'j niet doen. Mao wi'j zölle de toch houte van make. Zi'j zölle toch wette dat ze dat gedaon hemme". Goed. En vandaag zitte de holte noesten in 't holt. Dar hemme die beie gedaon.
Mao goed. Zij stappe vedder. Zi'j zun muuj. En toe zeie ze: "Lao we mao heer gaon en oavernachte bi'j die boer". En toe zei Petrus: "ik luste ook wel wat te ète." "Ik ok wel", zei Onze Lieven Heer. Zi'j kloppe bi'j die boer aan en zegge of ze oavernachte könne. "jaowel", zeit e, "mao der is een veurwaarde aan verbonde. Gi'j mot margevroeg eer da'j weg gaot eers een bed dösse". Vroeger döste ze alles met de vlegel. "Moj eers een bed dösse. En niet laat. Dat mot um zeuven uur uut de wèèg zun, want dan komme de arrebeiers en die dösse vedder. Anders he'k veur die luj niks te doen". "Now", zeit Onze Lieven Heer, "dat dösse dat kump wel in odder; daor hoef ie niet bang veur te zun". "Now", zeit den boer, "dan wel te ruste". En ze ginge nao bed.
Ja, ze ware muuj, ze sliepen in. De boer har gezeid: "Gi'j hoef niet bang te zun. Ik zal ow wel wekke. Wanneer 't tied is maak ik ow wakker!"
's Marges um half zes daor was de boer al aangekomme. "Jonges, dösse". "Ja goed," harre ze gezeid. Onze Lieven Heer har achterop gelegen en Petrus veurop. Had dén boer gezeid: "Ik kom veur de tweede kier niet terug of ik breng een karwats met. Telt er um, ik blief niet aan 't roepe". Ze bleve ligge. "Och", had Onze Lieven Heer gezeid, "wij können 't zat gedös kriege". "Ja", zei Petrus, "mao at e dan is weer kump". "Ach, lao rum toch komme", har Onze Lieven Heer gezeid. Daor was den boer heer gekomme. En toe har 't Petrus der oaver hèèr gegaon. Niet zo zunig. "Ik stao op. lk zun 't zat ." "Och", had Onze Lieven Heer gezeid, "wat bu gi'j toch bang. Wet ie wa'j doet? lk zal wel veurop gaon ligge. Gao gi'j mor achterop ligge".
Had efkes geduurd. Was den boer weer heergekomme. "Sommedeen", harre zeid, "he'k de veurste gehad. Now krieg den achterste wat". Had Petrus al weer wat oaver de rug gegaon. Hi'j zei: "Mor ik staoj op", had e gezeid. Zillie 't bed uut. Had Onze Lieven Heer gezeid tege dén boer: "Ziezo, now buw der eindelijk is uut. Goai mor af, van den balken af". De knech had nao boave gemotte zaod nor onder goaie. Van de balken op de dèèl. "Ho", had den boer gezeid, "nie meer. Dat moj uutspreien op de deal. Of könne gillie niet dösse?" "Jawel", had Onzen Lieven Heer gezeid, "wi'j könne wel dösse. Goai mor af," had e gezeid. Op 't les had den boer gedoch: "Wat bun dat toch kommieke luj. lk loat eur toch de wil is". En de knech ha net zo lang afgegoaid bis at ter niks meer had könne ligge. 't Was ien de haanhölters blieven hange. "Now kom ter mor af," had Onze Lieven Heer gezeid. En toe har e een lucifer gekrege, had e aangestoake, en 't was aan 't brande gegaon en alles had zien weg gezoch: 't zoad die kant op, 't stro die kant op. Den boer had oge gemaak as een kalf. Had e de vrouw de bi'j geroepe. "Now moj dan toch is zien", had e gezeid. "Now he'k te vannach een paar hier gehad, daor bun 'k riek van geworre. Ik heb", hatte gezeid, "niet völ arrebeiers meer nodig". Onze Lieven Heer had gezeid: "Now völ succes". En hi'j har eur nog is vrindelijk bedank; had eur ète met gegeve veur onderweg. Zon schik had dén boer gehad at e daor een paar zukke getroffen die um zo geholpen harre.
Ware ze een endje weg, had Onze Lieven Heer gezeid: "Now moj is umkieke. Harre ze umgekeke, had den rooien haan der al boaven uutgekomme. Had boer dat ok geprobierd. Mao dén kon dat niet. Toe was de boel in brand gevloage. Hi'j kon niks.

Onderwerp

AT 0791 - The Savior and Peter in Night-Lodgings    AT 0791 - The Savior and Peter in Night-Lodgings   

ATU 0791    ATU 0791   

Beschrijving

Onze Lieve Heer en Petrus komen bij een timmerfabriek, waar Petrus wordt uitgescholden voor kaalkop; voor straf laat OLH knoesten in het hout groeien. Ze overnachten bij en boer, die als voorwaarde stelt, dat ze 's morgens een bed dorsen. De boer wekt hen om half zes, dreigt met de karwats. OLH zegt Petrus te blijven liggen, waardoor deze er met de karwats van langs krijgt en niet zo zuinig. Petrus wil nu opstaan, maar OLH stelt voor van plaats te ruilen en gaat vooraan liggen. Nu geeft de boer de achterste ervan langs. OLH zegt de boer het koren vanaf de balken op de deel te gooien en de knecht gooit zoveel neer, dat het tot de hanebalken ligt. Dan steekt OLH met een lucifer de brand erin en na het branden ligt het stro aan de ene, het zaad aan de andere kant. Ze vertrekken en Petrus moet van OLH omkijken en ziet "de rode haan boven het dak". Heeft de boer hetzelfde geprobeerd en de hele boel in brand gestoken.

Bron

Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.75-76.

Commentaar

The Savior and Peter in Night-Lodgings & AT 0774H Christ Puts Knots in Wood & AT 0791 The Savior and Peter in Night-Lodging & AT 0752A Christ and Peter in the Barn

Naam Overig in Tekst

Onze Lieve Heer [Jezus Christus]    Onze Lieve Heer [Jezus Christus]   

Petrus    Petrus   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20