Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

TINNEV271

Een sage (boek),

Hoofdtekst

257.
De was bi'j ons ien de buurt een vrouw en die har een kind dat ging zo achteruut dat e haos nie meer lèven of starve kon. Dat kind had van een toverheks al is een appel aangenomme en 't een en ander. De vrouw van 't kind ging nao paoter Grarus ien Babberik. Toe zeit paoter Grarus, hi'j wol komme mao zi'j zol 't kusse mor is losmake. Die olde luj harre vrogger allemaol vere kusses. Toe hatter een krans ien gezète; die was zo fijn gevlech, dat had gin mins bèter gekönd. Goed. Toe wier de toverheks geneug. Toe kömp ze; mao toe had paoter Grarus eur een heiligdom gegeven en dat moezze ze onder de stoel legge. Ien die vrogger dage staoke de minse schelholt en schransen aan een vuur. Die harren een headvuur. "Gaot hier zitte, vrouw, want 't is kold". Mao toe kon de heks niet meer weg. En ze gonge mor aan 't stoake. Toe had te man gezeid: "Lao'k ter nog mor een paar knuppels oplegge". Zi'j har 't zo benauwd gekrege, zi'j had ieders kier weg gewild. Mao niks. Blieve zitte. Toe kriege ze die krans en toe had tie man gezeid: "Zo toverheks, now hew ow". En dat is ook de letste uutzet gewes dat paoter Grarus eur daor afgeholpe het. Die krans die smiete ze op 't vuur. En toe had tie krans gefluit deur de schossteen. De heks stong netjes op en had gezeid: "Duzendmaol dankbaor, man, daj mien gered het, want now buk van die elènd af".

Onderwerp

sinsag 0626 - Hexe durch Kochen der Federn aus dem Kissen des Verzauberten verwundet.    sinsag 0626 - Hexe durch Kochen der Federn aus dem Kissen des Verzauberten verwundet.   

Beschrijving

Buurkind was zwaar ziek na het eten van een heksenappel (of zoiets). De moeder ging naar pater Grarus te Babberik, die haar aanraadde het veren kussen open te maken. Er bleek een krans in te zitten, zo fijn gevlochten, dat geen mens het beter had gekund. De heks werd uitgenodigd en kwam, maar de moeder had van pater Grarus een heiligdom gekregen, dat ze onder de stoel moest leggen. Toen kon de heks niet meer weg. Ze stookte het vuur op en haar man legde nog wat knuppels erop. De heks wou weg, maar moest blijven zitten. Toen namen ze de krans en de man zei: "Zo toverheks, nou hebben we je." Ze smeten de krans in het vuur en hij vloog door de schoorsteen. De heks stond gewoon op en zei: "Duizendmaal dank, man, dat je me gered hebt, want nou ben ik van die ellende af."

Bron

Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.226-227.

Commentaar

Hexe durch Kochen der Federn aus dem Kissen des Verzauberten verwundet. + SINSAG 646 (heks kan niet opstaan) + cf. SINSAG 822 (weerwolf onttoverd)

Naam Overig in Tekst

Grarus    Grarus   

Naam Locatie in Tekst

Babberich    Babberich   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20