Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

TINNEV299

Een sage (boek),

Hoofdtekst

285.
Lang geleje wone der ien Diem een schatrieke ridder. Hi'j had een stark kesteel met metersdikhe mure. Wied en zied heuren 'm alles toe en ien de grote zaal van 't kesteel stong een iezere kis vol goldgeld. De kesteelheren uut den umtrek gunnen um die riekdom niet. Op een dag braok ter oorlog uut ien een vremp land. Onze ridder die völ van oorlog hiel wol der graag nao toe. Mao wie mos ter op de schat passe ien de tied dat hi'j weg was? Zi'j zolle zeker geroof worre deur de afgunstige ridders uut de umgeving.
Mao sinds de boodschap gebroch was had de ridder gin rös meer. Op 'n kier liep te deur 't kesteel te prakkeziere waor e 't gold zol vestoppe. Ienéns stong den duvel veur um en boaj aan 't geld te beware tot 't end van den oorlog. De ridder was daor bli'j met en vetrok.
De duvel begroef de kis met goldstukke diep ien de grond. Iederen dag nao zonsondergang hiel e de kis weer veur den dag um 't geld te telle. Nao 't telle vedween alles weer ien de grond. Een vlam lichtte den duvel bi'j.
De bewoners van den Hogenend zagge saoves dat lich branne achter de boerderi'j van Tuus. Zi'j wisse wel dat daor geld vestop was. Mao gin mins dos 't te waoge um ien 't donker der hen te gaon.
Op een kier spraoken zeuve man af um op klaorlichte dag net zo lang nao de schat te grave tot ze die gevonde harre. Zi'j trokke nao de plaats waor ze 't lich altied zagge. Ze groeven urelang. Toe ze eindelijk vlak bi'j de kis ware stong ienéns de duvel nèven eur. Hi'j dreige um eur met een möllesteen op de kop te goaie a ze niet met 't graven ophiele. De keals smetten de schuppen achteruut en ginge de vandeur. Zi'j vetellen alles aan de pestoor en vroege dén um raod. De pestoor hiel 't processiekruus en de wi'jwateremmer met de kwas uut te kerk en ging met de zeuve man met. Van 't veurige grave was niks meer te zien. Zi'j mozzen opni'j aan 't zuke. Een hot later wazze ze weer vlak bi'j 't geld. As offe uut de grond kwam stong de duvel weer nèven eur. Hi'j zei tege de pestoor: "Gi'j könt 't ge!d kriege, mao dan is één van de zeuve veur mien". Mao de pestoor gaf 'm as antwoord: "Gin ziel die aan mien is toevertrouwd is veur geld te koop". En hi'j deupe de wi'jkwas ien den emmer. Mao de duvel grep ienéns de kis met geld en miek datte weg kwam. Nooit het iemand nog een stat of haor van 't geld weerum gezien.

Onderwerp

SINSAG 1267 - Das zugeschüttete Loch.    SINSAG 1267 - Das zugeschüttete Loch.   

Beschrijving

Een ridder, die dolgraag ten strijde wil trekken, vertrouwt zijn schat aan de duivel toe, die de schat begraaft en iedere avond opgraaft om het geld te tellen, bijgelicht door een vlam, waardoor de bewoners van Hogenend weten, dat daar een schat ligt. Zeven man gaan ernaar graven, maar als ze bij de kist zijn, staat de duivel ineens naast hen, dreigt een molensteen op hun kop te gooien, waarop ze hard wegrennen naar de pastoor, die met hen meegaat met processie-kruis en wijwateremmer. Ze moeten opnieuw graven, weer komt de duivel en biedt het geld aan in ruil voor een van de zeven. De pastoor heeft echter geen zielen te koop en doopt de wijwaterkwast in de emmer, maar de duivel grijpt de kist en gaat er vandoor. En ze hebben het geld nooit meer teruggezien.

Bron

Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.239.

Commentaar

Das Heben des Schatzes. Schatzhebung misslingt, wegen Verletzung des Schweigegebotes.

Naam Overig in Tekst

Hogenend    Hogenend   

Tuus    Tuus   

Naam Locatie in Tekst

Didam (Diem)    Didam (Diem)   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20