Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ043801

Een mop (mondeling), zondag 14 juli 1968

Hoofdtekst

Yn Zoutkamp wenne in earmoedige húshâlding.
Op in kear wie de man oan 't ploegjen. Doe jage er mei de ploege ergens tsjin oan en doe kom der in knoarre jild boven de groun.
De man wie út 'e skroeven fan blidens. Mar hy tocht: hoe mat ik it oanlizze dat wy dit hâlde kinne? Hy wist dat froulju neat wite kinne. De iene fortelt it altyd oan 'e oare.
Hy tocht lang nei. Doe hie hy der hwat op foun.
Hy kom thús en sei tsjin 't wiif: "Nou hie 'k hjoed in raer gefal."
"Hoedat?" sei 't minske.
"De fisken wienen hjoed allegear op 't lân en de fûgels wienen yn 'e sé. - Mar, nou ha 'k nòch hwat. Ik ha hjoed in hele protte jild foun. Mar noait tsjin ien sizze, hear!"
Dat biloofde se.
Doe kochten se fan alles. De bern krigen klean. Hy kocht in nije ploege en in oar hynder. It hûske woarde fan bûten en fan binnen alhiel opkreaze.
It buorwiif seit: "Ik wyt noait hoe't jimme dat allegear bitelje kinne." Dat seit se tsjin it wyfke. "Hoe krije jim 't foarinoar!"
"Né," seit it wyfke, "mar myn man hat in protte jild foun. Dat siz ik jo yn fortrouwen, dêr matte jo net fierder oer prate, hear."
"Gjin sprake fan, minske", sei 't buorwiif.
Mar sy fortelt it al gau oan 't buorwiif oan 'e oare kant. "Nou wyt ik wol hoe 't sy dat ha," seit se, "hwant har man hat in protte jild foun."
Dat buorwiif fortelt it wer oan 'e buorfrou dêrneist. Dat wie in suster fan 'e plysje.
Dy fortelt it oan 'e plysje syn wiif. En it wiif fortelt it oan 'e plysje sels.
De plysje der hinne.
Dy makket der in preses fan.
"Jo ha 't net oanjown", seit er tsjin 'e man.
De man hâldt fol dat er neat foun hat.
Dan mat er foar 't gerjocht komme. It wiif ek.
Doe't se foar de rjochter stienen, sei de man: "Och mijnhear de rechter, myn frou liicht it allegear. Sy is net goed by."
Doe sei syn frou tsjin him: "Och, wytstû it dan net mear? Dat mast doch noch wol wite. 't Wie ommers op 'e dei dat de fûgels yn 'e sé swommen en de fisken op it lân wienen."
"Nou kin mynhear it sels hearre dat se lang net har forstân hat," sei de man, "hwant hoe kinne nou de fisken op it lân wêze en de fûgels yn 'e sé?"
Dat wie de rjochter mei him iens.
Hy woarde frijsprutsen.


Onderwerp

AT 1381 - The Talkative Wife and the Discovered Treasure    AT 1381 - The Talkative Wife and the Discovered Treasure   

ATU 1381    ATU 1381   

Beschrijving

Een arme man vond tijdens het ploegen eens een grote hoeveelheid geld. Hij was wat huiverig om dit aan zijn vrouw te vertellen, omdat vrouwen nooit een geheim kunnen bewaren. Hij vertelde dat die dag de vissen op het land waren geweest, de vogels in het water, en dat hij ook nog een hoop geld had gevonden. De vrouw kon het inderdaad niet stilhouden, en vertelde de buurvrouw dat haar man een grote som gelds had gevonden. Deze buurvrouw vertelde het ook weer door, en zo kwam het eens een politieagent ter ore. Hij ondervroeg de man, maar deze ontkende alles. Het kwam voor het gerecht. In de rechtzaal zei de man dat zijn vrouw alles bij elkaar loog. De vrouw zei: "Jamaar, weet je het dan niet meer? Het was op die dag dat de vissen op het land waren, en de vogels in het water." De man zei dat de rechter nu zelf kon horen hoe zijn vrouw loog. De rechter was het met hem eens, en hij werd vrijgesproken.

Bron

Corpus Jaarsma, verslag 438, verhaal 1

Commentaar

14 juli 1968
The Talkative Wife and the Discovered Treasure

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21