Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ065311

Een sage (mondeling), donderdag 15 mei 1969

Hoofdtekst

Tsjin ús heit seinen se altyd Harm Hoanne. Heit moest altyd noch sinten ha fan myn omke Harm (Veenstra).
't Wie krekt in ryksdaelder. Doe trof er omke op in kear yn 'e lannen.
Heit sei tsjin him: "Nou wol 'k myn ryksdaelder ha."
"Ik ha gjin sint", sei omke. Hy stammere de wurden altyd sa'n bytsje.
Doe sei heit: "Dan slach ik dy de harsens yn, âlde duvel datste biste."
Doe sei er mei in kraeijerich lûd: "Tuke, krij my nou mar." En hy sloech de beide earms út en sa fleach er oer de dyk hinne.
Doe sei ús heit: "Nou hie ik noch noait in minske fleanen sjoen, mar nou ha 'k dan ien sjoen."
Hy hat syn ryksdaelder noait krige.
(Harm Veenstra, dat wie Stammerige Harm)


Beschrijving

Een man kreeg nog altijd een rijksdaalder van een familielid. Toen hij hem eens tegenkwam, vroeg hij het geld terug. Maar de man weigerde te betalen, en vloog weg.



Bron

Corpus Jaarsma, verslag 653, verhaal 11

Commentaar

15 mei 1969

Naam Overig in Tekst

Harm Veenstra    Harm Veenstra   

Stammerige Harm    Stammerige Harm   

Stotterende Harm    Stotterende Harm   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21