Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

LOMBO724

Een personal narrative (mondeling), donderdag 21 februari 2002

Hoofdtekst

Lamkaddam werkt niet meer bij het MuseumCafé. Hij is een eigen schoonmaakbedrijf begonnen. Over hem heb ik nog wel een aardig verhaal. Lamkaddam is erg goed in het verhullen dat hij iets eigenlijk niet begrijpt. Hij kan heel goed reageren alsof hij het snapt. Nou goed, op een namiddag moest ik eerder weg en zou hij voor het MuseumCafé zorgen. Vlak voordat ik wegging, kwam er een donkere man binnen met een kaalgeschoren hoofd. Een soort kruising tussen Mr. Bean en David Caradine. Hij had een beetje een kung fu uiterlijk, maar hij had de motoriek en de stem van Mr. Bean.
Dus ik zei tegen Lamkaddam: "Lukt het verder wel?"
"Ja hoor, Peter," zei hij: "geen probleem."
Ik vertrek en die man wil iets bestellen. Hij spreekt met een Engels accent, maar hij zegt dat hij graag goed Nederlands wil leren.
Hij krijgt de menukaart en hij doet zijn bestelling in het Nederlands: "Een anijsmelk."
En Lamkaddam slikt: het staat op de menukaart, maar hij weet niet wat het is. Ik kom nog even terug en ik laat zien hoe je dat maakt: gewoon een blokje anijs bij de melk.
"Zal het verder wel lukken?" vraag ik.
"Ja hoor."
Ik ga weg. Dan doet de man weer een bestelling: "Guavesap."
Lamkaddam slikt weer: hij weet niet wat dat is. Hij had die guavesap nota bene zelf ingekocht.
Lamkaddam zegt: "Ik weet niet wat dat is."
De man antwoordt: "Laat dan maar. Geef dan maar koffie... Met een tompouce."
Lamkaddam slikt voor de derde keer: hij weet niet wat een tompouce is. Terwijl ze onder z'n neus op de toonbank stonden! Uiteindelijk krijgt de man toch zijn tompouce.
Niet zo slim, maar in de veronderstelling dat de man het niet verstaat, zegt Lamkaddam tegen zijn broer in het Arabisch: "Wat een rare vogel is dat. Hij bestelt alleen maar moeilijke dingen."
Maar de man verstaat wel Arabisch. Meteen vliegt het bordje met tompouce naar het hoofd van Lamkaddam. Hij wordt niet geraakt en de boel vliegt tegen de achterwand. Die man had ook een bezemsteel bij zich en daar gaat hij als een kung fu fighter mee boven zijn hoofd staan zwaaien. Even later vertrekt de man. Ik zie hem rustig met de bezemsteel over zijn schouder door de Kanaalstraat lopen. Ik kom in het MuseumCafé en vraag hoe het gegaan is.
Lamkaddam zegt: "Peter, ik ben een beetje bang."
Dan vertelt hij wat er gebeurd is. Hierop ga ik achter die man aan in de Kanaalstraat. Ik hou hem staande en zeg dat dit geen manier van doen is.
De man zegt: "Ja, maar hij heeft mij beledigd. Hij zei in het Arabisch dat ik raar was en dat ik moeilijke bestellingen deed. Hij dacht natuurlijk dat ik een neger was, maar dat ben ik niet."
(Verteld op 21 februari 2002 in het Marokaanse restaurant Azar in de Kanaalstraat)

Beschrijving

Een man bestelt drank en voedsel, maar de medewerker van het café begrijp door een taalprobleem meermaals niet wat er besteld wordt. Als de medewerker tegen zijn broer een opmerking in het Arabisch maakt over de vreemde gast en zijn moeilijke bestellingen, wordt de man kwaad en agressief. Later verklaart de man dat hij wel Arabisch verstaat en hij voelt zich beledigd. De medewerker zou gedacht hebben dat de man een neger is, en de man ontkent dat te zijn.

Bron

Verteld op 21 februari 2002 in het Marokaanse restaurant Azar in de Kanaalstraat

Commentaar

21 februari 2002

Naam Overig in Tekst

Lamkaddam    Lamkaddam   

MuseumCafé Lombok    MuseumCafé Lombok   

Mr. Bean    Mr. Bean   

David Caradine    David Caradine   

Peter Hagenaar    Peter Hagenaar   

Nederlands    Nederlands   

Engels    Engels   

Arabisch    Arabisch   

Naam Locatie in Tekst

Kanaalstraat    Kanaalstraat   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21