Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

BOEKV099 - Van den niet herkenden zoon

Een sprookje (tijdschriftartikel), maandag 06 januari 1902

Hoofdtekst

Van den niet herkenden zoon
In een gezin waren een zoon en een dochter. Ze hadden het verre van rijk en toen die zoon groot geworden was, besloot hij dus zijn geluk te beproeven in de wijde wereld, en hij nam dienst als soldaat.
Het verhaal is natuurlijk overlang geleden, in den tijd toen de soldaten zich dan hier, dan daar verhuurden, en zoo kon het gebeuren dat zijn familie niets meer van hem hoorde; want hij was ver weg.
Intusschen waren de ouders verhuisd naar een bosch en hielden daar een logement. Maar evenmin als vroeger, ging het hun nu voorspoedig. De zaken gingen hoe langer hoe meer achteruit.
Of het meisje al als naaister trachtte er wat bij te verdienen, dat gaf niet veel en in elk geval niet genoeg.
De zoon daarentegen was in den oorlog gelukkig geweest en rijk geworden. Hij dacht dus bij zichzelf: Wat zal ik nog langer reizen en trekken en de kans loopen van doodgeschoten te worden; laat ik naar de oude lui gaan en zien of ik die ook van nut kan wezen. Hij nam dus ontslag uit den dienst en trok naar huis.
Zoo kwam hij eindelijk op een avond in het bosch, en heel toevallig komt hij daar zijn zuster tegen, die met het naaiwerk op weg was naar de stad. Ze herkenden elkaar niet, maar toen de soldaat haar vroeg of ze ook wist waar zijn ouders woonden, kwam het natuurlijk uit wie hij was. Maar zij moest naar de stad en kon dus niet met hem mee teruggaan, en zoo kwam hij dan alleen in het logement zijner ouders aan.
Hij wilde niet dadelijk zeggen wie hij was en deed dus of hij een vreemde was. En hij werd dan ook niet herkend, want zijn ouders dachten op dat oogenblik niet aan hun zoon, maar alleen aan de zorgen waaronder ze gebukt gingen. En zoo kwam het booze plan bij hen op om een eind te maken aan hun geldgebrek door hun gast te vermoorden. Dat geschiedde. Kort daarna komt het meisje weer thuis en vraagt of er niemand gekomen is.
"Neen," zeggen de ouders, "er is niemand geweest."
"Dat is vreemd", zegt het meisje, "want hier moet een soldaat zijn; ik heb hem gesproken, en het is uw zoon en mijn broer".
Toen de ouders dat hoorden waren ze natuurlijk wanhopig; maar het berouw kwam te laat.
(G.J. Boekenoogen: 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 19 (1907-1908), p.24-25)

Onderwerp

AT 0939A - Killing the Returned Soldier    AT 0939A - Killing the Returned Soldier   

ATU 0939A    ATU 0939A   

Beschrijving

Een zoon vertrekt van zijn ouderlijk huis om in militaire dienst te gaan. Na vele jaren, als de zoon rijk geworden is, keert hij terug naar zijn ouders, die inmiddels een herberg in het bos hebben. Onderweg komt hij zijn zuster tegen die hem herkent en vertelt waar hun ouders nu wonen. De zoon neemt zijn intrek in de herberg zonder zich bekend te maken. De ouders, die met geldzorgen kampen, beroven en vermoorden hun zoon in zijn slaap. Even later komt de dochter die hen vertelt dat de 'soldaat' hun zoon is.

Bron

G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 19 (1907-1908), p. 24-25

Motief

N321 - Son returning home after long absence unwittingly killed by parents.    N321 - Son returning home after long absence unwittingly killed by parents.   

Commentaar

6 januari 1902
De naam van de verteller wordt bij Boekenoogen niet vermeld. vgl. CBAK0329
Killing the Returned Soldier

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20