Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ100207

Een sprookje (mondeling), donderdag 12 april 1973

Hoofdtekst

Der wie ris in koaning, dy forfeelde him. Dy noadige de hearen út om him in forhael to fortellen dat sa lang wie, dat der noait in ein oan kaem. Dan hoefde er him net langer to forfelen. Deselde dy't dat koe, soe mei syn dochter trouwe. Der kamen allerhande feinten op ôf, mar al wie 't iene forhael ek hwat langer as 't oare, se rekken allegear útforteld, dat net ien fan harren troude mei de prinses.
Doe kaem dêr ris in hiele ienfâldige jonge oan. Dy woe 't ek wolris prebearje.
"Gean dyn gong", sei de koaning.
Doe bigoun dy jonge to fortellen:
Der wie ris in koaning, dy hie in hiele protte sied en dat hied er yn in skuorre opburgje litten. Hwant der koenen ris krappe tiden komme. Mar der siet in lyts gatsje yn dy skuorre, flak by de nael, en dêr koe krekt in hiel lyts fûgeltsje troch. Dat fûgeltsje helle in nôtkerl út 'e skuorre en fleach der mei fuort.
In skoft letter kaem datselde fûgeltsje wer. Hy gong ta 't gatsje yn, helle in nôtkerl út 'e skuorre en fleach der mei fuort.
Wer in skoft letter kaem datselde fûgeltsje wer. Hy gyng ta 't gatsje yn, helle in nôtkerl út 'e skuorre en fleach der mei fuort. En sa gong dat mar troch. Der kom net in ein oan. It duorre wol in dei of hwat.
It bigoun de koaning op 't lêst ta de hals út to hingjen.
Hy sei: "Och heden jonge, ik wurd der gek fan."
"Ja, mar," sei de jonge, "it teltsje is noch lang net út. It duorret noch wol jierren. Hwant de skuorre is noch fol sied en it fûgeltsje komt hyltyd wer."
Mar de koaning koe 't net langer oanhearre. En de jonge troude mei de prinses.

Onderwerp

AT 2301A - Making the King Loose Patience    AT 2301A - Making the King Loose Patience   

ATU 2301    ATU 2301   

Beschrijving

Een koning verveelde zich. Hij loofde zijn dochter als beloning uit voor degene die hem een verhaal kon vertellen dat eindeloos zou duren. Verscheidene mannen probeerden het, maar de verhalen raakten altijd ten eind. Toen kwam er een eenvoudige man die het volgende verhaal vertelde: er was eens een koning die een schuur vol zaad had voor slechtere tijden. Er bleek echter een klein gaatje in de nok te zitten. Op een dag kwam er een vogeltje door dat gat dat een korreltje meepikte. De volgende dag kwam het weer, en pikte weer een korreltje mee, de volgende dag.... De koning kreeg er genoeg van en wilde dat de man ophield. Die zei echter dat er nog een heleboel korreltjes waren en dat het verhaal nog lang niet afgelopen was. Ten slotte mocht hij trouwen met de prinses.

Bron

Collectie Jaarsma, verslag 1002, verhaal 7 (archief Meertens Instituut)

Commentaar

12 april 1973
Making the King Lose Patience; AT 2301 Corn Carried away Grain at a Time (endless Tale)

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21