Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ103022

Een mop (mondeling), woensdag 30 mei 1973

Hoofdtekst

In boer hie in stâl fé en ek in feint en 't wie yn 'e tiid fan 't kealjen. De boer en de feint hâldden om beurt de wacht by 't kealjen.
Mar dy feint hie wolris hwat gedoente mei de frou. Hwant dy boer, dat wie in slûgen-ien. As hy en 't wiif jouns op bêd leinen, dan aeide er de frou wolris even oer 't poeske hinne en dan sei er: "Nacht poes", mar mear die hy der ek net an.
Mar de frou dy woe wolris hwat oars. En sadwaende wie se yn kontakt rekke mei de feint. En dan founen se fan alles út om de boer to forrifeljen.
Sa ek op in nacht doe't de feint de wacht wer hie by de kealderij. Hwat dy feint to dwaen hie? Hy helle de dikste kou fan 'e stâl ôf en dy brocht er in heel ein de wereld yn. Doe kaem er by de boer rinnen. Hy sei tsjin 'e boer: "Nou ha se ús de allerbêste kou dy't wy op 'e stâl ha, ôfstellen.
Tominsten hy is fuort. En ik kin him nergens gewaerwurde."
Doe sei er tsjin 'e boer: "Wy matte der beide mar op út. Jo de iene kant út en ik de oare kant."
Zo gezegd, zo gedaan.
Mar dy snoade feint wipte gau by de frou yn bêd.
Doe't er oan syn forplichtings foldien hie by de frou gong er deselde kant út, dêr't er de kou hinnebrocht hie en hy kaem mei de kou thús. En yn dy tiid wie de boer ek thús kaem.
De feint in hiel forhael opstekke tsjin 'e boer: hoe't er de mannen de kou ôfnaem hie. 't Hie in hiele fjochtpartij west. Hy fantasearde fan alles der by.
De boer wie fansels bliid dat de kou der wer wie. Dat der waerd ek noch op dronken. En doe mar op bêd.
En wer itselde lyk as altyd. It wie wer: "Nacht poes."
Doe sei er tsjin 'e frou: "Hwat is de poes wiet."
"Ja," sei se, "sa hat er gûld om dy dikke kou."
Dêr naem koalle genoegen mei.

Beschrijving

Een boer is nogal een "dooie" in bed, want hij doet niet meer dan het geslachtsdeel van zijn vrouw aaien en "nacht poes" zeggen. De boerin is in contact met de knecht gekomen die haar behoeften bevredigt. Samen verzinnen ze dingen om de boer om de tuin te leiden. Op een nacht waakt de knecht bij de kalveren. Hij pakt de dikste koe en laat die een heel eind verder los. Dan gaat hij naar de boer en zegt dat de koe weg is en dat ze ieder een andere kant op moeten gaan om te zoeken. Ondertussen kruipt de knecht bij de boerin in bed, en als hij klaar is, gaat hij precies de goede kant op en komt met de koe weer terug. Iedereen is blij dat het goed is gekomen en na een drankje gaan ze weer slapen. De boer zegt net als altijd "nacht poes", maar merkt dan dat de poes nat is. Dat kwam van het verdriet over de dikke koe, zegt de boerin, en hij neemt er genoegen mee.

Bron

Collectie Jaarsma, verslag 1030, verhaal 22 (archief Meertens Instituut)

Commentaar

30 mei 1973

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21