Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

OIRSCHOT017 - Het verbrande huis

Een sage (mondeling), 1966

Hoofdtekst

Het verbrande huis

Een eind verder moet 'n huis hebbe gestaan. As je de Baksevenseweg op loopt heb je nog 'n systeem van grachte, mar er staat geen huis mir in; er is wel 'n eiland; daarop moet ooit 'n huis gestaan hebbe. Daar heeft ooit 'n schrijver in gewoond die zoveel schreef, dat z'n vrouw er gek van werd. Hem was drie keer aangezegd dat ie op moest houwe met schrijve, anders zou 't 'm slecht vergaan. Z'n vrouw - zo werd er bij verteld - had 'r veul weet van. De irste keer nadat ie gewaarschuwd was stierf z'n kind; dat hielp nog niet; de tweede keer viel z'n vrouw te pletter op de binnenplaats, en de derde keer dat ie gewaarschuwd werd, maar hoe da weet ik nie, da werd 'r nie bijverteld, brandde het hele gedoetje af en hij kwam in de vlamme om. Het water van de grachte is er nog altij inktzwart. Da's wel te verklare, omdat er rond 't water eikestruike staan; het water is roestig; dat is nog zo.

Beschrijving

In Tilburg ligt een systeem van grachten met in het midden een eiland. Daarop heeft ooit een huis gestaan, waarin een schrijver woonde. Hij schreef teveel en daarom werd hem verteld dat hij moest stoppen met schrijven, want anders zouden er ongelukken gebeuren. Na die waarschuwing gebeurde er drie ongelukken. De eerste keer stierf zijn kind, daarna viel zijn vrouw te pletter op de binnenplaats en de derde keer brandde zijn huis af met de schrijver erin. De schrijver kwam ook om in de vlammen. Daarom is het water in de grachten nog altijd zwart.

Bron

Typoscripten van volksverhalen, opgetekend door A. van Oirschot. Met protocollen van K186-1 tot en met K186-31. 1966-1969. (Archief Meertens Instituut)

Commentaar

1966 ?

Naam Locatie in Tekst

Baksevenseweg    Baksevenseweg   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21