Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

LAAN074 - Zit-op wil mit

Een sage (boek), 1930

Hoofdtekst

Zit op wit mit

Ze zatten 's middags te eten; boer en vraauw en kinder, knecht en maaid. Ze haren graauwaarten mit spekvet, dat is 't alderbeste eten dat ter is. Mor de knecht was ter nait mit tevree; stak zien lepel der ieder bòd ondersteboven in. As ter bie touvaal 'n aart op liggen bleef, din zee e: Zit-op wil mit.
Boer zee niks.
Joaren loater was 't es 'n slim stoere winter; de grond haard; niks te verdainen weken achter nkander.
De knecht was nou al laank boerenaarbaider, mit 'n hòk vol kinder, dij apmoal glieke geern wat lusten.
Was niks meer in hoes, ook nog gain krummel. Dou gong de man noa de boer, en vruig om wat eten.
Boer zee: goa moar mit in schuur. Doar laggen graauwaarten genog op deel; 't dörsken was òflopen.
Boer nam de schop, en stak hom der onderste boven in.
Joa, boer, 'k wait 't wel, zee de knecht.
Nou, zee de boer, din zelt toe 'n zak vol aarten hebben, en 'n pongel eerappels tou.

Beschrijving

Een boer zat met vrouw, knecht en meid te eten. Zij aten erwten met spekvet, maar de knecht was ontevreden. Hij stak telkens zijn lepel ondersteboven in het eten.
Jaren later was het een gure winter. De knecht was nu zelf boer en moest voor zijn familie zorgen. Hij ging bij de boer om eten vragen. De boer liet hem een zak met erwten zien en stak de schop er ondersteboven in. Toen gaf de knecht toe en kreeg hij van de boer erwten en aardappels.

Bron

Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 187

Commentaar

1930

Naam Overig in Tekst

Zit-op    Zit-op   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20