Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

LAAN089 - Hai het hom al!

Een sage (boek), 1930

Hoofdtekst

Hai het hom al!

Doomnee zel op hoesbezuik komen, 't spul wordt in òrder moakt. Moeke dut de klontjes in de pòt; 't melkkomke mit room staait al op toavel; 'n gòie kool gluit onder kovviepòt. Voader zet de tebak kloar, en legt laange, kaalken piep ter bie hìn.
Ze binnen bliede, dat doomnee weer es komt, doarvan nait. Mor Moeke zegt tòch zo bie heur neus langs: nou wil ik wedden, dat òl heer de dikste der weer tou oet vindt. 't Dikste klontje, mainde zai vanzulf; doar was de preekheer 'n laifhebber van; zuit mog e geern over.
Doomnee komt; gaait zitten; stekt eerst de braand in de piep, vragt din hou 't ter mit apmoal heer gaait.
Moeke tapt al, zo as zok dat heurt, 'n kòpke kovvie in. 't Is zo gezelleg as 't mor wezen kin.
Doomnee is al goud aan de proat mit Voader. Moeke hòldt hom 't klontjepòtje veur; pestoor proat van mooi weer en vroug baauwen, en grabbelt in de klontjes.
't Lutje wicht staait al laank op loer, òf 't ook oetkwam wat Moeke zegd haar. Verdold, 't kwàm oet, en bliede röpt 't moagje:
Moeke, Moeke, hai het hom all!

Beschrijving

De dominee komt bij een familie op bezoek. Moeder zegt dat de dominee altijd het grootste klontje suiker pakt. Als de dominee er is en inderdaad de grootste suikerklont pakt, roept het kind: 'Moeke, moeke, hai het hom al!'

Bron

Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 223

Commentaar

1930

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20