Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

LAAN094 - Lubbe van Leerms

Een sage (boek), 1930

p218.jpg
p219.jpg

Hoofdtekst

Lubbe van Leerms

Het in Leerms ais 'n man woond, dij haitte Lubbe, en dij haar 'n hail kwoad wief. Zai was hom meer as dik zat, en wol 't laiste dat e mor dood was. Indelk en ten lesten gong ze hìn, en het röttenkruud veur hom kòft.
Mor aptaiker wos wel dat ie aan vraauwlu nooit gain röttenkruud verkopen maggen, en hai dee heur 'n puutje mit widde sokker. Op 'n dag dat Lubbe van 't waark kwam, was 't wat loat wòrden. Vraauw haar 't eten al doan; Lubbe kreeg zien praanje apaart, doar hai hom goud in zegende, en hai kreeg dikke ries noa mit riekelk widde sokker der over. Ook dat speulde de òl boas nuver noa binnen.
Hai haar al laank begrepen, wat ter goande was. Maanje kon allergloependst best eten, mor 'tt was 'n eerste kemediant ook.
O Gòd, ruip e, wat snidt mie 't ja deur 't lief! wat braandt mie 't in de moag! 't Is net vuur in mien inhòlten!
Hai tierde hom zo mooi, dat, in 'n haalf uurke, dou haar e der wèst. Haardstikkedood!
Nou 't wief ter heer, dut hom 'n stevig taauw om haals, stekt dat aander ìnne deur 'n gat in de beun, runt noa boven, sjort mit geweld dat taauw over 'n kapspant hìn, en trekt Lubbe van de grond. Donderhoal, wat is dij keerl nog swoar ook. Mor ze vuilt 't dudelk, hai het de bainen van de grond; hai hangt ter!
Mor dij loze guut, dij hong der nait; dou 't wief bie ledder op klaauwsterde, haar hai al laank 't taauw van haals òf, en om de dikke, òlle swaarde kaggel doan. Dij hong der.
't Wief noa boeten, reert hail Leerms in 't ìne: òch, ik aarm wedevraauw! òch ik aarm stumper! Lub het hom ophongen, Lub is dood!
Op dat gebeer komen ze der ammoal over tou, ain nòg haarder as aander.
In binhoes hangt de kaggel aan 't taauw. Boas zit ter rustig bie, kikt 't heer es over, en zegt hail bedoard:
Wat zuik ie, mìnsken? Hier is Lubbe!

Beschrijving

Lubbe's vrouw wil Lubbe vergiftigen, maar de apotheker geeft de vrouw nepvergif mee. Lubbe speelt het spelletje mee en doet na het eten of hij dood is. De vrouw doet hem een touw om zijn nek en roept dat Lubbe zich heeft opgehangen. Op dat moment doet Lubbe of er niets gebeurd is en vraagt: 'Wat zuik je, mìnsken? Hier is Lubbe!'

Bron

Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 218

Commentaar

1930

Naam Overig in Tekst

Luube    Luube   

Leerms    Leerms   

Leermens    Leermens   

Naam Locatie in Tekst

Lub.    Lub.   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20