Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

WEV007205

Een sage (mondeling), zaterdag 22 juni 1963

Hoofdtekst

n Hail bult mensn geleuven nait aan honden, dei zitn te hoeln, dat dr den n dode komt. Moar t is wel zo, dat heb k ja mitmoakt.
n Poar joar leden zat achter bie ons op de loane n hond te jankn. k Bin dr n poar moal hen west um t ding vot te joagn, mor hai zat dr direkt weer. Ik zee nog:“Dat is ja roar, door ken nooit n liekwoagn langs komen, want dr is ja gain weg en door woont gain mens.”
Moar dou loater oal S. overleden is, konnen ze de weg nait langs en mozzen ze over oons loane. De hond het zuk nait weer zain loatn.
Ie kennen t wel nait leuven wiln, moar zukke dingen nuim ik gain biegeleuf.

Beschrijving

Veel mensen geloven niet dat als honden huilen een dode betekent. Maar ik heb het zelf meegemaakt.
Bij ons op de weg zat een hond te janken. Ik heb hem een paar keer weggejaagd, maar hij was meteen terug. Ik zei nog dat er geen lijkwagen langs kon, want er was geen weg en er woonde niemand.
Maar toen de oude S. overleden was konden ze niet over de weg en moesten ze over ons pad. De hond is nooit weer gezien.
Je kunt het wel niet willen geloven, maar ik noem het geen bijgeloof.

Bron

Collectie Wever, verslag 72, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)

Commentaar

22 juni 1963

Naam Overig in Tekst

S.    S.   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21