Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

WEV013403

Een sage (mondeling), vrijdag 24 juni 1966

Hoofdtekst

In Westerwolde en hier over de grenze woonden vrouger de aulcken. Zai verstopten zok in de zandhooln. Kwoad deden ze nait, as ie heur ook moar mit rust luitn. s Maanks vonden lu wel es n napke mit brij; dei harn ze dr hen zet veur aarme mensn. Was es n moal n jong, dei ook wel zo n nabbe mit brij hebben wol. Te veul eetn kreegn lu vrouger ja nait; veural boernknechtn wurn ofschuddeld. Hai gong bie n zanddune stoan en vruig om n tellertje brij. En joa heur, s oavends stond r n lekker hapke veur hom. Uut dankboarheid luit hai toun n penning in de nabbe glieden. Dat was zien geluk; anders harn ze hom misschien wel mitnomen.

Beschrijving

Kabouters verstoppen zich in zandholen, doen geen kwaad als ze met rust worden gelaten. Voor arme mensen zetten ze een kom pap neer. Een jongen die niet veel eten krijgt, vraagt en krijgt een bord pap. Gelukkig legt hij uit dankbaarheid een penning op het bord, anders was hij misschien wel meegenomen.

Bron

Collectie Wever, verslag 134, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)

Commentaar

24 juni 1966

Naam Locatie in Tekst

Westerwolde    Westerwolde   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21