Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

WEV013802

Een sage (mondeling), maandag 08 augustus 1966

Hoofdtekst

Mijn schoonvader heeft mij ook een waar verhaal verteld. Vroeger waren de landerijen niet zo verdeeld als nu.
Bij de scheiding lag meestal een dikke steen.
Oneerlijke boeren hadden de gewoonte die steen zoetjesaan te verleggen. Op die manier kregen ze er steeds land bij ten koste van een ander. Zo werd het land van mijn schoonvader ook elk jaar iets kleiner.
Op een avond loopt hij langs de weg en daar hoort hij telkens iemand achter hem praten: “Waar moet ik hem neer leggen?”
Mijn schoonvader blijft staan, ziet eens achterom, waar die stem vandaan komt, maar ziet niets. Hij loopt door en hoort opnieuw: “Waar moet ik hem neer leggen?”
Dan keert schoonvader zich om en zegt: “Op de plaats duvel, waar je hem hebt weggepakt.”
Daarna werd de stem niet meer gehoord.
Thuis gekomen, vertelt hij alles aan zijn vrouw.
Die zegt: “Ga nu morgen eens kijken, of de steen weer op de goede plaats ligt, want de geest van de man heeft natuurlijk geen rust gehad.” De gemene boer was niet meer in leven.
De volgende morgen ging schoonvader kijken en ja hoor, de grenssteen lag op de plaats, waar die hoorde.

Onderwerp

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

Beschrijving

Iemand die steen van het land van een andere boer heeft verlegd, heeft na zijn dood geen rust. De andere boer hoort hem vragen waar hij de steen neer moet leggen. Nadat die als antwoord geeft dat de steen neergelegd moet worden op de plaats waar de steen hoort, verdwijnt de stem. De volgende dag ligt de grenssteen op de goede plaats.

Bron

Collectie Wever, verslag 138, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)

Commentaar

8 augustus 1966
Andere Tote spuken

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21