Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

WEV002801

Een sprookje (mondeling), donderdag 20 december 1962

Hoofdtekst

D’r was ais ’n Duutse soldaat. Hai dainde bie keuning Fritz, dai nich gemakkelk was. Op ’n dag wör de soldoat weg jagd.
Wat non? Hai gait noar ’n kroeg en door zugt hai wat in de kraande.
De Engelse keunink stelt ’n wedstried veur. Hai doagt elk oet, dai tegen zien dochter haard-lopen kan. Wel de prinses versloagen kan, mag mit heur trouwen.
As de prinses hum nich hebben wil, krig hai zoveul geld as ’n staorke kerel droagen kan.
“Dat dou ‘k”, denkt de soldoat. En doar gait hai op stap.
Noa ’n endje komp ‘e ’n schutter tegen. Dizze steit mit ’t geweer aan de scholder en wil net ain dikke vogel ’t linkeroge oetschait’n.
“Man,”zeg ’t soldoat, wat kanst doe schaiten, goa mit mie, dan goan wie ’t geld dailen.”
De schutter vindt dat goud. Mit heur beiden gaan ze wieder.
Dan zain ze ’n kerel stoan, dai de hand tegen ’t rechter neusgat holt en oet ’t linker zit te snoeven.
“Woarom döst dat?, zeggen ze.
“Kiek,”zeg de kerel, zai je dai meulens doar dreien? Dat dou ik mit mien neuze. Nô loat ‘k ze alle viere stil stoan.” En joa heur, de kerel snoof nich langer en de meulns stonden stil.
“Doe moust ook mit, geld dailen”, zeggen ze. De bloazer geit mit.

Even later zain ze’n staorke vent.
Hai draait zo man boom’m tou ‘d grond oet. “O,” roupen ze, “zo’n staorke kerel können wie broeken, sloet die bie ons aan, kanst mit dailen.”
Ook de staarke lop mit.

Noa ’n tiedje zit doar ’n man mit ’n kunstbain. Dat bain dat hai d’r aan en dan weer af.
“Wat is dat veur’n bain”vroagen ze.
“Mit dat bain kan ‘k gruwelijk hard loopm, kiek man ais.”
En roets, doar stoof e hèn.
“Na,” denkt de soldoat, “dizze man mout mit, dai wint ’t altied.”
En de haardloper gaait ook mit.

Mit heur vieven goan ze na eerst ’n kroegie binnen.
Doar zit ook ’n kerel, dai aal man zien pedde over de kop dreit. Hai schof hum dan noar veuren, dan noar achtern, dan weer op zied.
“Woareum döst dat?”vroagen ze.
“Nou,” zeg de man, “aan de aine kaande is ’t hier kolt, aan de andere koande hait. As ik mit mien pedde hen en weer goa, kan ‘k ’t vraizen loaten.”
“O,” zeggen ze, “doe bist ook ’n biezundere kerel, doe moust ook man mit noar Engeland; krigst ook wat van ’t geld.”

Doar goan ze dan hen mit heur zessend.

In Engeland meln ze zuk bie de keunink. De keunink is bliede, dat d’r aine is, dai zuk mit de prinses meet’n wil.
Zai mout’n d’r evenwel um denken, as de man ’t verlus, dan wordt hij doodmoakt.
Nou, zai duren wol.
En dan begunt de kamp.
De man mit ’t kunstbain mout tegen de prinses loopm. Beide kriegen ze ain leeg flessie, doarmit mouten ze noar ’n meer loopm, woar rood wooter in steit. Wel ’t eerst mit ’t rode woater d’r weer is, hef ’t wonnen.
“Denk d’r um,”zeg de keunink, “de kop d’r of, as ’t verlust.”
De prinses stait kloar. De kerel zit nog bie ’t bain te prutsen.
“Schait op,”zeg de keunink, “ ’t startschot gait zo af.”
“Moar gerust,”zee ‘d keerl, loat de prinses moar goan.”
Doar gung ’t schot.
De prinses d’r van deur.
Even loater was ‘d keerl ook klaar, en o, wai, doar neide hèn. Foi, wat ’n gang. ’t Duurde man even, dou was ‘e d’r al weer.
Man ’n endje veur de strebe, doar gung hai liggen, um oet te rusten.
Hai lee ‘d kop op’n staine en dou völ hai in sloap.
Dat wor gevoarluk.
Want ’n zet loater, doar kwam prinses.
Dan nempt de schutter zien geweer. Hai legt aan en schut de staine under de kop vot.
De kerel wordt wakker en rant wieder.
Hai hef ’t wonnen.

De keuning vrag na aan de prinses, of ze mit ‘d kerel trouwen wil. Zai schud-kopt.
Dan mag hai zoveul geld hebben, as ’n staarke kerel tillen kon. ’n Zak vol geld wordt ophoald. De staarke pakt dai zak tussen doem en vinger aan en zegt: “Dat is ja niks; d’r mout meer komen.”
“Foi,”denkt keunink, “wat ja maal volk.”
Man d‘r worden zakken vol geld aansleept.
“En nou moar noar de kroeg,”zegt de keunink, “dan zal ik joe trakteern.”
Doar zitten ze straks te eetn en te drinken.
Man de Engelsman dacht: “Dat smerige volk moat ik kwiet.”
En wat dee hai?
Stiekum wör ’t café in brand stoken. Zo wol hai ze leventig opbrannen.
’t Wör al waarm in ’t zoal.
Moar de man mit de pedde begunde te draaien en ’t vuur gung oet; ’t wör kold.
De zes kerels gungen d’r gauw van deur.
Dou de keunink dit vernam, ruip hai zien soldoaten en zee: “Gauw d’r achteraan zai mouten dood.”
En kiek, ’n leger soldoaten zat heur op de hakken.
Ze mözzen over ’n grode brugge bie Londen.
Dou zai d’r over wazzen, kwamen de soldoaten op brugge.
Man o, wai.
Nô geit de kerel mit de neuze bie de brugge stoan.
Hai bloast oet zien linker neusgat en poest alle soldoaten in ’t woater.

Dou gungen ze vrolijk wieder.
Mit heur geld.

Onderwerp

AT 0513 - The Extraordinary Companions    AT 0513 - The Extraordinary Companions   

ATU 0513    ATU 0513   

Beschrijving

Een Duitse soldaat, ontslagen uit de dienst bij koning Fritz, ziet in de krant de aankondiging van een wedstrijd die door de Engelse koning is uitgeschreven. Het is een hardloopwedstrijd tegen zijn dochter, waarbij de winnaar met haar mag trouwen, òf als de prinses de winnaar niet wil hebben, zoveel geld als een sterke man kan dragen. De soldaat gaat op stap en komt een goede schutter, iemand die wind kan maken, een sterke man, een man die met zijn kunstbeen heel hard kan lopen, een man die door met zijn pet te schuiven warmte of koude kan maken, tegen. Ze gaan allemaal mee, en zullen in het geld delen. De Engelse koning stelt dat de verliezer van de wedstrijd wordt doodgemaakt. De man met het kunstbeen loopt heel hard, maar valt vlak voor de streep in slaap. De schutter schiet de steen onder hem weg, waarop de loper wakker wordt en de wedstrijd wint. De prinses wil hem niet trouwen. De sterke man zegt dat er meer zakken moeten komen. De koning neemt ze mee naar de kroeg. Hij laat het café in brand steken, maar de man met de pet begint de pet naar de koude kant te draaien. De mannen gaan er vandoor, waarop de koning hen laat achtervolgen door soldaten. Als de mannen over de grote brug in Londen zijn, komen de soldaten op de brug. De man die met zijn neusgat wind kan maken blaast daarop alle soldaten in het water. De zes mannen gaan verder met hun geld.

Bron

Collectie Wever, verslag 28, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

Commentaar

20 december 1962
The Extraordinary Companions

Naam Overig in Tekst

Duutse    Duutse   

Duitse    Duitse   

Engelse    Engelse   

Engelsman    Engelsman   

Naam Locatie in Tekst

Fritz    Fritz   

Engeland    Engeland   

Londen    Londen   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21