Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

SINBRABSAG196

Een sage (boek), 1933

Hoofdtekst

No. 196. 't Was elken zondag hetzelfde spul met Peer, den knecht van den "Valkenburg"; heel Ulvenhout sprak er schande van. 's Morgens vroeg al zat hij met een paar kornuiten van hetzelfde slag in het Chaamsche Herbergje op den Bieberg harten te jagen. Dat vonden ze veel gezelliger dan mishooren. Tegen één uur stond Peer spijtig op, om te gaan eten op de hoeve, maar 's middags was hij weer als eerste in de herberg present. Zoo verhekst was die op kaarten. Met den middag begon het lieve leven eerst. Tot diep in den avond hoorde men ze te keer gaan, als er een 'n oogenblik zweeg, dan lei een ander er weer een paar knoopen bovenop. De waard maakte goede zaken. Wanneer de kaarten gemengd werden, en de schrijven, met een vormloos klodje krijt, de punten op het leitje teekende, zetten de overigen de pul met schuimend bruin bier aan de mond, dat het wegklokte in hun keel. Op zekeren dag zei de boer: "Peer, als ge er vanavond om tien uur niet zijt, laat ik oe er niet meer in." "Jawel baas", had de knecht mokkend geantwoord, maar het ging hem weer door den kop. En 't was op slag van tienen toen de woorden van den boer hem eenklaps te binnen schoten. Vloekend van schrik sloeg hij met de vlakke hand op tafel, zoo hard, dat de pullen er van opsprongen. Dan stond hij moeizaam, smoordronken, van zijn stoel op en zwaaide naar de deur toe. Zijn makkers hoorden hem met een paar vloeken, die er wezen mochten, schreeuwen, "al moest de duivel mij er brengen, om tien uur ben ik thuis." Op datzelfde oogenblik is hem een pekzwarte hond tusschen de beenen geschoten, en heeft hem in een ommezien naar de Valkenburg meegenomen. Zijn makkers zagen het voor hun oogen gebeuren. "Jezus, Maria, Jozef, sta ons bij!" hebben ze geroepen, en zich met een kruis geteekend. Die hebben nooit meer een mis verzuimd, dat kun je gelooven!
Toen de knecht, zoo wonderlijk bereden, bij de boerderij kwam, verklonk juist de laatste slag van tienen, en waren deur en luiken al gesloten. Hoe hij ook tierde, de boer hield zich van den domme, en kwam niet opendoen.
Op dien zwarten hond gezeten, vloog Peer een paar maal rond het huis, en toen hij alles gesloten vond, gooide hij driftig zijn pet tegen den muur. Waar de pet den muur raakte, is een groot gat ontstaan; daardoor vloog de duivel met hem naar binnen. Toen scheen het of in de boerderij de hel was losgebroken. Deuren en luiken vlogen open en dicht, holderdebolder daar ging het trap op, trap af, en op zolder klonk een gestommel en gerommel dat hooren en zien verging.
Met het eerste kraaien van den haan werd het doodstil. Maar het duurde nog wel een uur, voor de boer het waagde te gaan kijken. Hij vond Peer dood op zijn bed liggen, de duivel had hem den nek omgedraaid. Het gat in de muur kon niet meer gedicht worden; steeds viel het metselwerk er uit.
De tegenwoordige eigenaresse heeft de hoeve geheel doen verbouwen, ze dient nu tot huisvesting der jachthonden; maar aan de sage is niet te kort gedaan; op de bewuste plek is een deur aangebracht.
Het Chaamsche herbergje kwam sindsdien in een kwade reuk te staan, en is snel verloopen. 1)

Onderwerp

SINSAG 0892 - Das Loch in der Wand; kann nicht geschlossen werden: Teufel flog durchs Loch.    SINSAG 0892 - Das Loch in der Wand; kann nicht geschlossen werden: Teufel flog durchs Loch.   

Beschrijving

Te Ulvenhout woonde een knecht, Peer, die zich niet al te netjes gedroeg. Hij zat hele dagen in de kroeg te kaarten met zijn makkers en hij dronk heel veel bier. De boer was het op een dag zat en zei tegen Peer dat hij die avond voor 10 uur thuis moest komen, anders kwam hij er niet meer in. Peer was veel te laat en riep al vloekend: "al moest de duivel me brengen, om tien uur ben ik thuis". Op datzelfde ogenblik kwam er een zwarte hond aan die Peer op zijn rug nam. Hij rende een aantal rondjes om het huis, maar de boer deed niet open. Peer gooide zijn pet tegen de muur en daar ontstond een gat, dat nooit meer gedicht kon worden. Het was een hels kabaal in de boerderij en de volgende morgen vond de boer Peer dood op zijn bed liggen. De duivel had hem de nek omgedraaid.

Bron

Noord-Brabantsch Sagenboek/ J. R. W. Sinninghe. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie. - [1933], p. 139-141.

Commentaar

[1933]
Valt onder hoofdstuk en titel(s): I. Duivelsagen; 2. Duivel als hond.

Bronnen:
1) Volksmond.
Das Loch in der Wand; kann nicht geschlossen werden: Teufel flog durchs Loch. & SINSAG 0922 Teufel bricht Sünder das Genick.

Naam Overig in Tekst

Peer    Peer   

Chaamsche Herbergje    Chaamsche Herbergje   

Bieberg    Bieberg   

Jezus    Jezus   

Maria    Maria   

Jozef    Jozef   

Naam Locatie in Tekst

Valkenburg    Valkenburg   

Ulvenhout    Ulvenhout   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20