Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

INZ00241 - Mysterieus Brielle

Een sage (internet), vrijdag 23 april 2010

Hoofdtekst

Mysterieus Brielle
In de 17de eeuw deed de Brielse priester Taerling verslag van een monster dat uit het water van de Maas opdoemde. Hij beschreef het wezen als volgt: het hoofd van een (vrouwelijk) mens, oren en staart van een hond en voeten als een paard. Oorspronkelijk zou het in Nederlands-Indië voorkomen, maar was aan de mond van de Brielse Maas gesignaleerd. Men noemde het Capirussa of Capirissa. Sindsdien sierde dit creatuur het wapen van Den Briel. In 1816 verandert de schildhouder in een centaur. Een centaur is een wezen, half mens, half paard, uit de Griekse mythologie. Sommige bronnen verwijzen ook naar de hellehond Cerberus en de kleur rood in het wapen die verwijst naar de kleur van de hel, wat weer slaat op de Maas, de hellerivier volgens de Romeinse geschiedschrijver Plinius. Over afkomst en betekenis van de naam Capirussa wordt ook flink gespeculeerd. Het zou bijvoorbeeld een verbastering kunnen zijn van Capripus, wat zoiets als bokkenpoot zou betekenen.

In 1572 werden 19 katholieke religieuzen door de Watergeuzen opgehangen in een turfschuur die aan een vernietigd klooster toebehoorde. Daarna werden hun lijken verminkt. Zij gingen de geschiedenis in als de martelaren van Gorcum.
Aan de Rik 5 bevind zich nu een bedevaartskerk ter ere aan de martelaren, welke is gebouwd in 1932. Op het achterliggende Martelveld waarop zich de turfschuur bevond zijn een kruisgang en een stenen kapel met buitenaltaar opgericht, aan de aldaar aanwezige bron worden meerdere wonderbaarlijke genezingen toegeschreven.
Volgens sommigen kan het op deze plek erg onrustig zijn qua paranormale activiteit.
Aan de Monseigneur Smitstraat, naast de Bahûrim ligt een grasveld. Deze openplek ligt naast de bedevaartskerk.
Een Briellenaar vertelde mij in oktober 2009 over rare ervaringen die hij op en in de buurt van deze plek had meegemaakt.
“Ik heb zelf 20 jaar in Rugge gewoond, in de Lenaert Vechelstraat, en ik speelde heel vaak op het grasveld naast de Bahûrim en in de bosjes daar (hutten bouwen, soldaatje spelen). Maar het aparte was, als je in de bosjes speelde was er niks aan de hand, maar speelde je op het grasveld dan had ik altijd het gevoel dat je door iets in de gaten werd gehouden.
Ook ben ik ‘s avonds laat en laat in de nacht er een aantal keer geweest
Dan liep ik via het grasveld langs het slootje het terrein op, en zodra ik op het terrein was kreeg ik hetzelfde gevoel weer maar veel heftiger en ook of er iets was dat duidelijk maakte dat ik daar niet moest zijn rond de kerk, net alsof iets me heel dringend verzocht om er niet te komen.
Ik heb ook een paar keer meegemaakt als ik er met m’n honden liep later op de avond, tussen het 2de huis aan de linkerkant en het 1ste huis aan de rechterkant, dat beide honden behoorlijk begonnen te grommen en meestal op dezelfde plaats.
Ik heb voor de rest geen ervaring met dit soort dingen maar dit heb ik echt ervaren, ook al is het wel een paar jaar geleden.”


En in deze omgeving gebeuren nog meer onverklaarbare zaken. De vertelster van het volgende verhaal hoorde dit weer van haar zus. In verband met de privacy van de personen, zijn er fictieve namen gebruikt.

Aan de Kloosterweg in Brielle staat een huis. De bewoners hebben een grote tuin en daar bemerkten ze wat vreemde dingen. Toen er ook wat vreemde dingen in huis gebeurden, kwamen ze via via in contact met een man uit Zuidland die wel raad wist met dit soort dingen.
Nadat de man een kijkje in de tuin had genomen voelde hij dat er meer aan de hand was.
Hij kwam het huis binnen en de toen 15 jarige dochter Elise zat op de bank.
De man bekeek het meisje eens en vroeg toen: ‘’Heb jij weleens pijn in je buik?’’
Het antwoord van het meisje was een kort en nijdig: NEE!
Jawel, zei de man waarop Marga (de bewoonster en moeder van het meisje) bevestigend knikte en zei dat Elise inderdaad erge last had van buikpijn en dat ze ervoor aan het ziekenhuis liepen.
De man vertelde toen dat er een jongetje doorkwam die Elise wilde laten voelen of merken dat ze hem vergeten waren…De jongen was erg arm en had suikerbieten gepikt. Hij werd betrapt, is gevangen gezet in een kerker, men vergat de jongen en hij is uiteindelijk van de honger en met vreselijke buikkrampen gestorven.
Toen de man de jongen had weggestuurd was Elise voor jaren van haar buikpijn af.
De man zag nog meer. Op een komische wijze stuurde hij ze allemaal weg. ‘’Jij d’r uit! En jij ook!’’ ‘’Ga maar vast in de auto zitten’’! Alleen op de plek waar de bewoners hun TV hadden staan bleek een vriendelijke oude dame te zitten. ‘’Die laat ik hier’’, zei de man.’’ Zij doet geen kwaad’’. De bewoners moesten hier erg om lachen en dachten: ‘’Wat is dat voor een vent…?’’
Maar nu komt de man in het deel van het huis waar mijn zus haar spullen altijd moest pakken:
Het gaat hier om een voormalig slop, let op: Tussen het huis en de garage was een ruimte van ongeveer een meter of 4, ze hebben toen het een en ander uitgebroken en het slop én de garage bij het huis getrokken.
De kast waar mijn zus haar spullen altijd opborg stond vlak onder een luik waar vroeger een trap had gezeten en dat vond ze altijd een “enge” plek en ze smeet haar schoonmaakspullen er altijd in om er dan snel weg te wezen …ze kreeg er een beetje een “umheimlich” gevoel bij…
Terwijl de man in dit gedeelte van het huis kwam, bleef hij plotseling staan bij de plek waar het luik zich bevond, precies de plek waar Anja zich niet fijn voelde! De man bleef staan en vertelde dat iemand zich hierboven had verhangen. Het huis is al erg oud en is altijd in de familie gebleven.
Toen zij de deur van het slop naar het huis door wilde gaan zei de man:’’Ik mag hier niet naar binnen!’’ dit is geen deur maar een raam en hierachter staan ” wachters‘’ Er heeft hier een dode gelegen..’’
‘’Dat klopt, zei Marga, ‘’hier heeft schoonvader opgebaard gelegen’’!
De “wachters” bleken de mannen te zijn geweest die een wake bij de dode hielden.
‘’Maar van mij mag je er wel door hoor’’ zei Marga. want ze vond het vreemd dat de man de deur niet doorging. Maar hij weigerde en ging uiteindelijk via een andere deur naar binnen. Hij wist ook te vertellen dat de plek waar nu de deur zat waar hij dus niet door wilde ooit een raam had gezeten waar dus de schoonvader opgebaard had gelegen. En dat de plaats waar nu een raam zit ooit de toegangsdeur van het huis was geweest .
Vroeger zat de deur dus aan de zijkant van het huis en met de verbouwing is de plek van de deur dus op de plek van het raam gekomen en andersom…
Nadat de man de ‘’ongewenste bezoekers’’…(het waren er volgens hem velen… en hij zou nog eens terug komen om er nog een paar te halen als die “lastig werden”)…had meegenomen was het jaren rustig geweest….
Tot twee jaar geleden. De bewoners waren op de zolder bezig en vonden een oud houten paneeltje. Ze hadden het paneeltje opgehangen maar om de haverklap lag het schilderijtje op de grond. Na telefonisch contact met de man uit Zuidland hebben zij op zijn advies het schilderijtje weggedaan. Ze hadden het schilderijtje in een open container op hun terrein weggegooid maar de volgende dag lag het schilderijtje naast de container. Na wederom telefonisch contact met de man uit Zuidland te hebben gehad heeft de man hen opgedragen het schilderijtje te verbranden.. het zou grote ellende en tegenspoed brengen… Het was ook in deze tijd dat de dochter weer erge last van buikpijnen kreeg…”
Een vrouw vertelde mij dat ze ooit verhalen had gehoord over een wijk, welke toentertijd nieuwbouw was. Er gebeurden volgens haar veel bizarre dingen in woningen, zoals spullen die ineens elders stonden. Door deze spokerijen zouden mensen massaal verhuizen. Op de plek zou vroeger een veldslag hebben plaatsgevonden, waarschijnlijk tussen de Spanjaarden en Watergeuzen. De vrouw wist helaas niet de naam te noemen van deze wijk, maar ik heb zo mijn vermoedens.
G., een voormalig inwoonster van Brielle, maakte angstaanjagende spokerijen mee in haar woning aan de Krammer in de wijk Nieuwland.
Ik heb in de periode 1993 – 1995 aan de Krammer te Brielle gewoond. Het was werkelijk waar één verschrikking. Een nieuwbouw woning toentertijd. Wij (mijn man en ik) kwamen daar wonen met onze twee nog hele jonge kinderen (9 maanden en 2½ jaar) en een broer. Na koud één week begon het ‘geklier’ letterlijk. Midden in de nacht hoorden we iemand de wenteltrap aflopen. Bepaalde treden kraakten heel hard als je er op stond. De broer sliep op zolder. We hoorden hoe de persoon de huiskamer binnenliep over de plavuizen en geritsel in de hoek van de kamer waar een paar plastic tassen stonden. Toen hoorden we alsof iemand met een stokje langs de lamellen ging. Mijn man stond op en ging naar boven naar zijn broer, die het overigens ook gehoord had en al wakker klaar stond boven aan de trap. Mijn man met een staaf van de halterbank ging voorop en zijn broer volgde hem op de voet de trap af naar beneden. ‘Wie is daar!’, riep mijn man keihard terwijl hij alle lichten aandeed. Er was niets te zien . . . de dagen en de tijd die volgden waren een ware nachtmerrie, vooral voor mij, die de komende tijd alleen in huis met twee kleine kinderen zou zijn omdat de twee mannen werkten.
Het was af en toe zooooo verschrikkelijk koud in huis, echt vreselijk koud. De kinderen, die nog een middagdutje deden stopte ik vaak genoeg met sokken aan in hun bedje en met nog eens twee tot drie dekbedjes er op. Zo koud.
November 1993, het vroor niet eens buiten en de ramen waren allemaal dubbel glas. Tussen de middag had ik ze op bed gelegd ingepakt en al. Ik zat beneden aan de etenstafel toen ik van boven aan de trap iemand mijn naam hoorde roepen en het was toch echt niet de stem van één van mijn jongetjes. Ik rende naar boven eerst naar de kamer van mijn oudste zoontje omdat vooral bij hem het altijd het koudst was. Ik kwam in zijn kamer en het leek wel een vrieskist. Zijn verwarming had ik al op z’n hoogst open gedraaid en dan toch nog zo verschrikkelijk koud. Ik schrok zo erg omdat de ijsbloemen van de kou op z’n raam stonden. Dit kon echt niet. Het vroor niet eens buiten en de verwarming stond pal onder het raam met de ijsbloemen.
Het was ’s avonds, mijn man was nog op zijn werk en zijn broer, die continu liep ook, toen ik ineens panisch mijn oudste zoontje hoorde gillen. Ik ‘vloog’ naar boven. In zijn kamertje lag zijn berenpotje bij hem bij zijn hoofdkussen en de grote berenpot waar het potje in paste lag in de hoek van de kamer gesmeten. Helaas beschuldigde ik nog mijn jongetje over wat hij nou weer uitgespookt zou hebben. Het rook naar poep, maar ik zag niets. Ik controleerde zijn luier, want hij was nog niet zindelijk. Ook daar was niets te zien. De geur van poep was zo penetrant, dat ik verder ging zoeken in zijn bedje. Uiteindelijk bleek tot mijn grote schrik dat onder zijn hoofdkussen één grote dikke streep poep zat. Het was wel vaker dat mijn zoontje zei dat er een grote zwarte hond bij hem was waar hij heel bang van werd. Soms in paniek roepend: ‘Daar is hij weer!’ Plotseling begon mijn kind te gillen: ‘Hij likt mijn voet!’ Ik voelde onder aan zijn sokjes (ik vertelde al dat ik mijn kinderen door de kou met sokken en al liet slapen), de sokjes waren kletsnat, alsof er inderdaad iets met een natte tong aan heeft gelikt. Een boekwerk kan ik er over schrijven, feit is en blijft dat er soms toch wel redenen te over zijn om te gaan verhuizen. Dit was een nieuwbouw huis, pas gekocht en al ons geld zat er in. Niet bepaald een reden om te moeten verhuizen, ware het niet dat als de veiligheid van de inwoners in het geding komt geld een ondergeschikte rol speelt.“Overigens stond ik niet geheel alleen met vreemde gebeurtenissen. “Gelukkig niet geheel alleen” mag ik niet zeggen omdat het voor anderen net zo erg is. Betekende wel dat ik ergens houvast had dat ik niet het één en ander aan het verzinnen was.
Op een bepaalde dag werd er aan de voordeur gebeld. Het was een buurvrouwtje van enkele huizen verderop. “Sorry”, zei ze, “Je moet het me niet kwalijk nemen, maar ik moet er met iemand over praten en vragen of het bij jou ook zo is?”
Ze zei: “Je moet me echt niet voor gek verklaren voor het volgende dat ik je vertel.” Ze vertelde dat het “spookte” bij haar in huis. Ze zei: “Het begon met kleine dingetjes waar ik eigenlijk niet met iemand over wilde praten omdat ze me anders voor gek zouden verklaren.”
Deze buurvrouw had zelf 2 kleine dochtertjes. Ze zei: “De laatste tijd als ik alleen in de huiskamer ben word ik “bekogeld” door kleine dingetjes. Iets gooit bijvoorbeeld paperclipjes van de tafel naar mijn hoofd of kleine prulletjes of kleine steentjes uit de bloempotjes. Vond dit wel heel erg vreemd, maar besteedde er eigenlijk niet echt zoveel aandacht aan. Alleen . . . verleden week begon iets met grotere dingen dan een paperclip naar me te gooien: een pen, een doosje lucifers. Maar vandaag was het toch echt geen klein ding meer. Het was een volle asbak, wat ook nog eens een ongelooflijke rommel maakte. Ik ben me rot geschrokken!” “Wat ik echt moet vertellen is wat er vannacht gebeurd is.”
“Onze Chevrolet Camaro staat zoals je weet in de garage. We hadden die grote planken voor de verbouwing schuin tegen de muren in de garage gezet. Vannacht hoorden we een enorm lawaai en geraas in de garage. Toen we gingen kijken, bleek dat alle schuin staande planken op de meest vreemde manier over de auto heen waren “gevallen?” Ze zei: “Dit kan helemaal niet want de planken stonden schuin tegen de muur aan en konden nooit zomaar achterover klappen over de auto heen!”
Wat ook heel schrikbarend was toentertijd in die buurt, was dat op een bepaald punt enorm veel mensen van jong tot oud astma-aanvallen dan wel longontstekingen kregen. Menigeen lag zelfs aan de zuurstoftank. Zelf kreeg ik tot twee keer toe achter elkaar, zonder aanwijsbare redenen, een dubbele longontsteking. Dat de dokter nog zei: “Een derde keer kan fataal zijn mevrouw.” Het dochtertje van de buurvrouw een paar huizen verderop lag aan de zuurstoftank. De buurvrouw van haar én de buurvrouw schuin achter ons lagen aan de zuurstoftank: zooooo ongelooflijk benauwd en vooral ziek.
Ik weet heel zeker dat er vast en zeker nog veel meer mensen dan we vermoeden daar in die buurt negatieve dingen hebben meegemaakt of heel erg ziek geworden zijn.
In de wijk Kleine Goote kan het ook aardig spoken volgens een vrouwelijke informant. In de tijd van de Spanjaarden en de Watergeuzen stond op de Deel een boerderij met hier en daar wat schuren. In dit gebied liggen nu ook onder andere de straten Ruiter, Lamoen, Akker en Zeis. Het schijnt dat die boerderij is overvallen en platgebrand door de Watergeuzen. Daarna zijn de vrouwen verkracht en uiteindelijk is iedereen opgehangen. Op de zolder van een woning aan de Ruiter gebeurden rare dingen. Hier stond ooit één van de schuren. Elke keer als de inwoonster naar zolder ging verschenen er een grote bloedvlekken op de muren en grond. Ook vielen er steeds spullen kapot in het huis. Ze hebben uiteindelijk iemand laten komen die het huis gezuiverd heeft. De geesten zijn toen naar het licht begeleidt en daarna was de rust wedergekeerd. De vertelster woont zelf in een huis op de Zeis, twee huizen naast de plek waar ook een schuur gestaan zou hebben. Bij haar is ook weleens wat stuk gevallen in een kast, terwijl het ontzettend stevig stond en onmogelijk kon stukgaan. Toen zij nog klein was, was zij erg bang in het donker op bepaalde plekken in huis. Zij kon de aanwezigheid voelen van onzichtbare personen. Haar moeder heeft weleens een vrouwelijke geest naast haar bed zien staan. De doorzichtige vrouw had een hele vriendelijke uitstraling. Ook de katten kijken soms naar bepaalde plekken alsof ze iemand zien. Een keer begroette een kat zelfs iemand terwijl de bewoners niemand zagen.
Het is de zomer van 2003, 10 juli om precies te zijn. Op deze dag zijn vier personen in Brielle getuigen van iets vreemds in de lucht. Het kwam vanuit het westen richting noordoost in een schokbeweging. Vervolgens bleef het stil in de lucht hangen richting noord. Eén van de personen gaat een verrekijker pakken. Op dat moment verdween de verschijning en kwam op dezelfde plek weer terug. De UFO verdwijnt dan weer na een paar minuten. De UFO had 3 erg felle, rode lichten die op hun plek bewogen. Met de verrekijker was een soort verbindingslijn zichtbaar. Wat één van de getuigen ook opviel was dat er geen vogels floten of vlogen. Toen het was verdwenen, hoorden ze de vogels weer fluiten.
Een kok uit Brielle is op 30 april 2004 omstreeks 23:44 getuige van een rode bol in het heldere luchtruim. Hij bevond zich tussen Brielle en Oostvoorne, bij de Groene Kruisweg, waar zich tomatenkassen en 3 van elkaar afgelegen huizen bevinden. Getuige: “Ongeveer 10 a 15 meter boven me vloog een rode bal met een witte streep voorbij. Deze streep werd mogelijk veroorzaakt door de snelheid. Het object was rood gekleurd met een klein beetje groen. Het object verplaatste zich in een rechte lijn van zuid naar west met een snelheid van ongeveer 100 km/u.” Dan verdwijnt het object ineens. “Het leek net of het wist dat ik keek” ,merkte de man op.
Een man ligt in het weekend van 4 juli 2009 met z’n boot aan de buitensteiger van de Vogelkreek. Dit is aan het einde van het Brielse Meer, tegenover jachthaven Geijsman.

“Het was een heldere avond het is daar ook goed donker, dus met helder weer kun je veel sterren waarnemen. Om 01.00 uur, ging ik voor het slapen gaan nog even een luchtje scheppen en ook de meerlijnen checken. Dat doe ik wel vaker. Op een gegeven moment werd mijn aandacht getrokken door een bizar licht verschijnsel. Het bestond uit drie grote ronde heldere sterren verticaal aan elkaar verbonden door een geel licht uitstralende streep. De grootte van de sterren op het oog die van een voetbal. Na enige tijd verbleekte het licht en spatte het verschijnsel uit elkaar en werden het vliegende sterren die in groepen verschillende kanten op gingen. Ik was zo verbaasd, dat ik niet heb gekeken hoelang dit verschijnsel heeft geduurd.”

Zwartewaal

“Zwartewaal, je zal vergaan. Kerk en tore’ zal blijve’ staan” . Deze onheilsvoorspelling deed een zeemeermin aan de inwoners van het dorp. De visserslui van Zwartewaal hebben zelfs een keer een mannelijke variant gevangen. Het had het uiterlijk van een monnik, inclusief geschoren hoofd en een kap op z’n schouders. Het lijk van deze zeemonnik werd tentoongesteld in de Nederlands Hervormde Kerk.
Naast die kerk staat een lagere school. Het dak van de kerk was van leisteen en uiteraard vielen er dan weleens stukken vanaf. Onder de plaatselijke kinderen was het favoriet om een zo groot mogelijk stuk te zoeken. Maar niet als het ging schemeren. Dan maakte je dat je wegkwam. Want de verhalen gingen dat als het eenmaal donker was, de man met de paarse cape kwam. En als hij zag dat je leisteen van de kerk meenam, liep het niet goed met je af.
In Zwartewaal was ook een andere spookverschijning bekend. Een door de lucht vliegende hellewagen. In ‘den Oogstwagen’, zoals hij werd genoemd, werd een boer rondgereden, die tot in de eeuwigheid moest boeten voor z’n zonden.

Onderwerp

SINSAG 0031 - Die Prophezeiung des Meerweibes    SINSAG 0031 - Die Prophezeiung des Meerweibes   

Beschrijving

Opsomming van mysteries om en nabij Brielle. In de 17e eeuw zag een priester een monster in de Brielse Maas. In 1572 werden er de negentien martelaren van Gorcum vermoord. Het huis van een echtpaar zit vol geesten die geëxorceerd moeten worden. In een ander huis is het onverklaarbaar koud, en elders vliegen voorwerpen door de lucht. Er zijn ook ufo's waargenomen. Een zeemeermin voorspelt dat Zwartewaal zal vergaan en dat alleen kerk en toren blijven staan.

Bron

Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut

Commentaar

23-04-2010 13:21
Die Prophezeiung des Meerweibes

Naam Overig in Tekst

Taerling    Taerling   

Capirussa    Capirussa   

Capirissa    Capirissa   

Griekse    Griekse   

Cerberus    Cerberus   

Plinius    Plinius   

Watergeuzen    Watergeuzen   

Martelaren van Gorcum    Martelaren van Gorcum   

Rik    Rik   

Bahûrim    Bahûrim   

Briellenaar    Briellenaar   

Elise    Elise   

Spanjaarden    Spanjaarden   

G.    G.   

Chevrolet Camaro    Chevrolet Camaro   

Kleine Goote    Kleine Goote   

Deel    Deel   

Ruiter    Ruiter   

Lamoen    Lamoen   

Zeis    Zeis   

Vogelkreek    Vogelkreek   

Geijsman    Geijsman   

Oogstwagen    Oogstwagen   

Naam Locatie in Tekst

Brielle    Brielle   

Maas    Maas   

Brielse Maas    Brielse Maas   

Nederlands-Indië    Nederlands-Indië   

Den Briel    Den Briel   

Martelveld    Martelveld   

Monseigneur Smitstraat    Monseigneur Smitstraat   

Rugge    Rugge   

Lenaert Vechelstraat. Kloosterweg    Lenaert Vechelstraat. Kloosterweg   

Zuidland    Zuidland   

Nieuwland    Nieuwland   

Krammer    Krammer   

Akker    Akker   

Oostvoorne    Oostvoorne   

Groene Kruisweg    Groene Kruisweg   

Brielse Meer    Brielse Meer   

Zwartewaal    Zwartewaal   

Nederlands Hervormde kerk    Nederlands Hervormde kerk   

Plaats van Handelen

Brielle (Zuid-Holland)    Brielle (Zuid-Holland)   

Kloekenummer in tekst

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21